محسن مهدیان، مدیر مسئول روزنامه همشهری در کانال تلگرامیاش نوشت:
الحق، میدان میدان است. نیروهای مسلح امروز بیش و پیش از گذشته دقیق و مقتدر عمل میکنند. دستمریزاد.
اما خیابان هم همان است که باید باشد؟
برداشت من این است که نه. پنهان کردن یا نادیده گرفتن ضعفها، فقط هزینه را بیشتر میکند.
اگر قبول داریم که خیابان پشتیبان میدان است، باید برای آن همان اندازه اهمیت قائل شویم. خیابان سوخت میدان است؛ پشتوانه اجتماعی، سرمایه روانی و نیروی استمرار آن. اگر در این اصل تردید داریم، بحث دیگری است. اما اگر آن را پذیرفتهایم، باید از کمرونقی خیابان نگران باشیم.
خیابان نیاز به تدبیر دارد.
از شعارها و پلاکاردها گرفته تا سخنرانها و برنامهها؛ فارغ از داوری درباره درستی یا نادرستیشان، مسئله این است که دیگر زبان همه مردم نیستند.
خیابان، اینگونه نبود.
کم رونقی را نگذاریم به حساب خستگی مردم؛ وطنپرستی خستگی ندارد. این تدبیر ماست که خستهکننده است.
در ماه های اول، همه برای ایران آمده بودند؛ با هر سلیقه، هر گرایش. آنچه جمعشان میکرد، یک نقطه مشترک بود: ایران.
امروز، کموبیش از آن فاصله گرفتهایم.
مدیریت میدان روشن است؛ اما مدیریت خیابان با کیست؟
اگر خیابان تضعیف شود، دیر یا زود میدان نیز هزینه آن را خواهد پرداخت.
وقت تدبیر است.
