میدان با توست؛ اما خیابان با ماست؟
مدیریت میدان روشن است؛ اما مدیریت خیابان با کیست؟ اگر خیابان تضعیف شود، دیر یا زود میدان نیز هزینه آن را خواهد پرداخت.
مدیریت میدان روشن است؛ اما مدیریت خیابان با کیست؟ اگر خیابان تضعیف شود، دیر یا زود میدان نیز هزینه آن را خواهد پرداخت.
کتاب «در آغوش نیل» را حتماً بخوانید؛ هم به درد زندگی شخصی میخورد و هم زندگی سیاسی و اجتماعی. کتاب درباره سنتهای الهی در همین دنیای مادی ماست.
پروژه بیاعتبارسازی تا کجا قرار است ادامه پیدا کند؟ دقت کردهایم که جز چند بلاگر، دیگر کمتر کسی مانده که معتبر باشد؟ واقعاً با خودمان چه میکنیم؟
شب گذشته آقای فضائلی عضو دفتر نشر آثار رهبر انقلاب در رسانه ملی پرسید: «از کجا معلوم نظری که برخی منتقدان امروز دارند، همان “نظر دیگر” رهبر انقلاب باشد؟»
محسن مهدیان، نوشت: یک نکته از بحث «علیالاصول» باقی مانده بود که مخصوصاً گذاشتم چند روزی فاصله بیفتد تا در آرامش دربارهاش حرف بزنیم.
بعضیها از عبارت «نظر دیگری داشتم» در پیام رهبر انقلاب، بوی تحمیل استشمام کردهاند. این برداشت خطای عجیبی است.
میگویند پس تقاص خون امام شهید چه شد؟ یعنی توافق، فراموشی انتقام است؟ اولاً دم کسانی که این دغدغه را دارند گرم؛ این حرف از غیرت میآید. ا
محسن مهدیان، مدیر مسئول روزنامه همشهری در تلگرام نوشت: برخی گویا به اسم مذاکره حساسیت دارند البته حق دارند بجهت سابقه برجام.
یکی پرسید چه کنیم برجام تکرار نشود؟ گفتم کل این صد روز بکنار، واقعاً این ۴۸ ساعت کافی نیست؟ دیگر چه باید بشود تا بفهمیم دوران انفعال غرب زده ها تمام شده؟ حداقل تا این لحظه، مقایسه امروز و دیروز بیمعنی است.
آمریکایی ها در میدان جنگ و توافق نتوانستند ایران را تسلیم کنند. طرح فریب را روی جنگ زیرآستانه ای بردند. اما موشک های ایران این نقشه را هم زدند.