مجتبی زارعی؛مسئول کمیته جنگ های شناختی کمیسیون امنیت ملّی مجلس: شواهد و تحولات اخیر نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی با طراحی یک کمپین اطلاعاتی و روانی، درصدد است تردیدهای ترامپ برای آغاز دور جدید درگیری با ایران را از میان بردارد و با فریب افکار عمومی و تصمیم‌گیران غربی، تجاوزی دیگر را توجیه کند. از ماجرای پرواز فلای‌دبی و حادثه امنیتی حوالی پایگاه فرفورد انگلیس تا ادعاهای نتانیاهو درباره تأسیسات هسته‌ای ایران، مجموعه‌ای از ادعاها و رخدادها در چارچوب یک عملیات شناختی قابل ارزیابی است؛ عملیاتی که هدف آن، متهم‌سازی ایران، ایجاد فضای تهدید و ساختن اجماع سیاسی برای جنگ است. تل‌آویو که در میدان با محدودیت‌های راهبردی روبه‌روست، اکنون می‌کوشد با دست‌کاری محاسبات واشنگتن و برخی موثرین اروپایی جنگ را از مسیر روایت‌سازی آغاز کند. اما مسئله اساسی برای آمریکا، صرفاً تصمیم به جنگ نیست؛ مسئله، ناتوانی در ترسیم یک سناریوی مطمئن برای پایان آن است. ترامپ همچنان از حل قریب‌الوقوع مسئله ایران سخن می‌گوید تا به جامعه آمریکایی القا کند که ابتکار عمل را در اختیار دارد؛ حال آنکه میان آمادگی نظامی آمریکا برای آغاز درگیری و برخورداری از یک طرح رضایت‌بخش برای مدیریت پیامدهای آن، فاصله‌ای جدی وجود دارد. ایران دیگر در چارچوب محاسبات تکراری دشمن تعریف نمی‌شود. جمهوری اسلامی در نتیجه تجربه‌های انباشته مقاومت، به مرحله‌ای از ابتکار و پیش‌بینی‌ناپذیری راهبردی رسیده است که محاسبه اقدامات بعدی آن برای دشمن دشوار شده است. همین مسئله، در کنار آمادگی نیروهای مسلح و ظرفیت جبهه مقاومت، هزینه هرگونه تجاوز را افزایش می‌دهد. دشمن غدّار، با وجود تحرکات نظامی در پیرامون مرزهای کشور، همچنان با محدودیت در طراحی و اجرای سناریوهای عملیاتی روبه‌روست. با این حال، نباید از پنجره‌ای غفلت کرد که دشمن همچنان آن را فرصت خود می‌داند: اختلافات داخلی و عوارض اجتماعی محاصره اقتصادی. اینجاست که صورت مسئله از میدان نظامی به عرصه حکمرانی ملی پیوند می‌خورد. اگر دشمن در پی بهره‌برداری از نارضایتی‌های معیشتی و شکاف‌های اجتماعی است، پاسخ ما نمی‌تواند صرفاً در اجرای قدرت صرفا دفاعی خلاصه شود. انسجام ملی، رضایت معیشتی و هماهنگی میان قوا، سه ضلع قدرت بازدارندگی در شرایط کنونی‌اند. مردم ایران بارها نشان داده‌اند که در بزنگاه‌های تاریخی، پای منافع ملی و استقلال کشور ایستاده‌اند؛ اما حفظ و تقویت این سرمایه بزرگ، مسئولیتی بر دوش همه ارکان حکمرانی است. رضایت‌مندی مردم، رسیدگی به مسائل اقتصادی و پرهیز از منازعات فرساینده سیاسی، امروز بخشی از دفاع ملی است، نه موضوعی حاشیه‌ای در کنار آن. در جبهه مقاومت نیز، ظرفیت‌های منطقه‌ای و تحولات میدانی، از جمله در یمن، بخشی از معادلات جدید قدرت را شکل داده‌اند. این واقعیت، در کنار توان دفاعی جمهوری اسلامی، نشان می‌دهد که دشمن با یک ایران منفعل و قابل پیش‌بینی مواجه نیست. اکنون زمان آن است که دولت، مجلس و سایر ارکان نظام، با سیاست‌های هماهنگ و میانقوه ای و تمرکز بر مطالبات واقعی مردم، فرصت‌های دشمن را به نقطه ضعف او تبدیل کنند. جنگ شناختی دشمن را باید با هوشیاری در میدان روایت و جنگ احتمالی را با آمادگی در میدان دفاع پاسخ داد؛ اما سنگر اصلی شکست سناریوهای ضدایرانی، در نهایت، درون کشور و در متن انسجام ملت ایران قرار دارد.
