حجتالاسلام احمد سالک در گفت وگو با افکار:
کسی که برای ریاستجمهوری میآید باید در قدوقواره کشور باشد
کسی که نامزد ریاست جمهوری شد باید خودش را ملزم به اجرای قانون اساسی بداند. رئیس جمهور اگر بخواهد از قانون عبور کند ضدانقلاب است. اولین مطلبی که رئیس جمهور باید به آن توجه کند اجرای قانون اساسی آن هم در حوزه مسئولیتهایی است که به او دادهاند و بعد هم اجرای قانون است.
مقام معظم رهبری در سخنان اخیر خودشان در جمع مردم آذربایجان درحالی از طرح «یک اتهام ثابت نشده و حتی مطرح نشده در دادگاه» توسط رئیسجمهور در جلسه استیضاح وزیر کار در مجلس انتقاد کردند و این رفتارها را نامتناسب با «سوگندها و تعهدات» خواندند که نزدیک به ۴۰ روز قبل از آن در دیدار با مردم قم نیز تأکید کرده بودند که رئیس جمهور نمیتواند قسم دروغ بخورد و باید مجری قانون اساسی باشد. اظهارات اخیر ایشان در جمع مردم آذربایجان که تأکید داشتند «مسئولان همه تلاشهای خود را برای حل گره ها و مشکلات اقتصادی مردم و کشور متمرکز کنند» پس از آن
مطرح شد که در جمع مردم قم در بیاناتی نادر خطاب به افرادی که قصد نامزدی در انتخابات سال بعد را دارند این نکته را گوشزد کردند که «ادارهی مملکت و کار اجرایی، کار کوچکی نیست» و «آن کسانى که وارد میدان می شوند، باید کسانى باشند که در خود توانائىِ کشیدن این بار را بیابند.» با حجتالاسلام احمد سالک، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی درباره اهمیت مسئولیت پذیری مسئولان دولتی در حل مشکلات کشور گفتگو کردیم.
تواناییهای لازم یک رئیس جمهور برای اداره کشور را چه میدانید؟
قانون اساسی آن را مشخص کرده است. مشخصهها و معیارهایی را که قانون اساسی برای رئیس جمهور معنا میکند مدیر و مدبر بودن است. ماهیت مدبر بودن این است که باید توشهای از تجارب اجرایی را همراه خود داشته باشد و با تمام وجود مسائل و مشکلات کشور را درک کرده باشد وگرنه نمیتواند بار سنگین اجرایی کشور را به دوش بکشد.
رهبری در سخنانشان تأکید داشتند که افرادی که در خود توانایی کشیدن بار اجرایی کشور را مییابند برای انتخابات بیایند. مگر این تواناییها را شورای نگهبان نمیتواند تشخیص دهد؟
تعبیری که مقام معظم رهبری به کار بردند پشتوانهاش احادیثماست. امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمایند «حاسبوا انفسکم قبل ان تحاسبوا و وازنوها قبل ان توازنوا». این کلام بدین معناست که انسانها قبل از هرکس خودشان باید خودشان را بسنجند و وزن کنند. آن کسی هم که میخواهد برای ریاست جمهوری بیاید باید خودش را وزن کند و بسنجد که آیا هم وزن و در قد و قواره اداره کشور هست یا نیست؟ معنای این حرف این است که قدرت و تجربه اجرایی کاندیدای ریاست جمهوری بالا باشد. قدرت نظارت چنین فردی باید بر زوایای مسائل اجرایی کشور از ریزترین تا درشتترین آنها قوی باشد. قدرت تعامل داشته باشد.
بتواند با تبادل نظر با افراد متخصص و نخبگان یک همسویی برای اداره کشور به وجود بیاورد.
غیر از این است که هر کسی خودش را توانمند میداند؟
بل الإنسان على نفسه بصیره. هرکسی خودش را بهتر از دیگری میشناسد. رهبری در سخنان خودشان میخواستند بگویند که کار ریاست جمهوری کار بسیاری سنگینی است و قدرت و تجربه اجرایی بالا میخواهد، هر کسی نباید بیاید. مسئله دیگر پاسخی بود که رهبری به کسانی دادند که پیوسته میگویند نمیگذارند به میدان بیاییم. آقا فرمودند بسم الله. اگر واقعاً میتوانید اداره کنید لازم نیست شعار بدهید، غوغا سالاری و جوسازی کنید. میدان باز است، بخصوص برای آنهایی که دائم انتخابات آزاد را فریاد میزنند و اتفاقاً ماههای اخیر یک همسویی بین دولت و سایر جریانات بر سر این مسئله ایجاد شده است.
این توانمندی را چگونه میتوان سنجید؟
من فکر میکنم مقام معظم رهبری بیانشان در تفهیم این موضوع کامل است که هر کسی که خودش را در معرض انتخابات ریاست جمهوری میگذارد، به ضرورت باید بر پیچ و خمهای مباحثاجرایی و زوایای آشکار و پنهان آن آگاهی کامل داشته باشد. همچنان که باید عمری را در تجربه مدیریتهای گوناگون اجرایی سپری کرده باشد.
ایراداتی که دولت به قانون اساسی و جایگاه قوا در آن وارد میکند از نتایج اقداماتش سلب مسئولیت میکند؟
اصلیترین حرف همین است. کسی که نامزد ریاست جمهوری شد باید خودش را ملزم به اجرای قانون اساسی بداند. رئیس جمهور اگر بخواهد از قانون عبور کند ضدانقلاب است. اولین مطلبی که رئیس جمهور باید به آن توجه کند اجرای قانون اساسی آن هم در حوزه مسئولیتهایی است که به او دادهاند و بعد هم اجرای قانون است. رئیس جمهور نمیتواند و نباید از قانون عبور کند چرا که اگر چنین کند برای کشور مشکلات ایجاد میشود. حضرت آقا در سخنان اخیرشان بر این مسئله نیز تکیه جدی داشتند.
«نمیگذارند» ها چه اعتباری در سنجش عملکرد دولتها دارند؟
هر فردی با علم به شرایط موجود وارد عرصه میشود و قول رفع مشکلات را به مردم میدهد. فردی که رئیس جمهور میشود باید مسئولیت آن چه را در حوزه اجرایی کشور اتفاق میافتد بپذیرد و از زیر بار آن شانه خالی نکند و بهانه نیاورد که نمیگذارند. لازمه این امر این است که در ابتدا قانونشناس باشد، یعنی اگر کسی آمد کاندیدای ریاست جمهوری شد، درحالی که هیچ ارتباطی با ضوابط قانون نداشت، فردا کجا و چگونه میتواند قانون را اجرا کند. قانون شناسی و اجرایی کردن قانون در قالب آیین نامهها ضوابط ظریفی دارد. جزئیات بسیاری در این ارتباط وجود دارد که رئیس جمهور باید به خوبی بتواند از دست
و پنجه نرم کردن با آنها برآید.
اگر دولتی قانونی را مانع انجام فعالیتهایش دید چه باید بکند؟
بستگي به اين دارد كه تسلط كافي بر اجرا داشته باشد، خلأ قانوني را پيدا كند و آنگاه در قالب لايحه به مجلس برود. حتي راهكار اصلاح قانون اساسي نيز در خود آن مشخص شده است.