افکارنیوز گزارش می دهد:
رئیس جمهور آینده در حوزه فرهنگ با چه مسائلی رو به رو است؟!
کسی که قرار است برای دوره یازدهم ریاست جمهوری به عنوان فرد منتخب مردم بر سر کار بیاید، باید برای برطرف کردن مشکلات فرهنگی کشور برنامهریزی داشته باشد.
هرچه به روز انتخابات نزدیکتر میشویم، بحثپیرامون انتظارات از رئیس جمهور آینده داغتر میشود. اینکه فرد منتخب بتواند با برنامهریزیهای درست و به جا در حوزههای مختلف جامعه تغییراتی مثبت ایجاد کند، نه تنها اشتیاق اجتماعی را بالا خواهد برد، بلکه در بسیاری از موارد، موجب ظهور خلاقیتهای شگفتانگیز هم خواهد شد.
به گزارشافکار نیوز،ایران در سالهای اخیر در حوزه فرهنگی با تغییرات زیادی مواجه بوده است که بعضی از این تغییرات دامنه مشکلات را گسترده کردهاند. به همین خاطر کسی که قرار است برای دوره یازدهم ریاست جمهوری به عنوان فرد منتخب مردم بر سر کار بیاید، باید برای برطرف کردن این مشکلات برنامهریزی داشته باشد. گزارش زیر مهمترین مسائل فرهنگی کشور در چندسال گذشته را مورد بررسی قرار داده است، مسائلی که بیشترین خبرسازی ها را در حوزه فرهنگ داشته اند.
سینما؛ از انحلال خانه سینما تا اختلاف نهادهای مسئول
خانه سینما به عنوان یکی از بزرگترین نهادهای صنفی سینماگران ایران در سال ۱۳۶۵ تاسیس شد. اما این نهاد در اوایل زمستان ۹۰ به دستور محمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل اعلام شد. پس از این تاریخ چند بار خانه سینما با شرط تغییر اساسنامه و نام تا آستانه بازگشایی پیش رفت، اما این اتفاق به طور رسمی نیافتاد.
در کنار اینها نباید فراموش کرد که سینماگران بر بازگشایی خانه سینما تاکید دارند و معتقدند که خانه سینما میتواند در پیشبرد اهداف آنان موثر باشد و در واقع در حال حاضر یکی از خواستههای اصلی این افراد بازگشایی مجدد خانه سینما و ادامه فعالیتهای سینماگران در این خانه است.
یکی دیگر از مشکلات بر سر راه در این چند سال اخیر اختلاف میان حوزه هنری و وزارت ارشاد بر سر اکران فیلمها بود. اختلافات میان این دو نهاد، گاه باعثآسیب دیدن فیلمهای زیادی شد و این ماجرا تا آنجا ادامه داشت که حوزه هنری بارها از اکران فیلمهایی که وزارت ارشاد به آنها مجوز اکران داده بود، در سینماهای تحت پوشش خود جلوگیری کرد و در نهایت این مسئله به یکی از معضلات بر سر راه سینما ایران تبدیل شد. به همین خاطر انتظار میرود که رئیس جمهور آینده برنامهریزی مناسبی برای حال این دو نهاد فرهنگی و در واقع روزگار سینمایی کشور بکند.
ادبیات و کتاب؛ از گرانی کاغذ تا بی رونقی نمایشگاه کتاب
در حدود دو سال گذشته گرانی کاغذ و مشکلاتی که به تبع آن پیش آمد، به عنوان بزرگترین چالش صنعت نشر کشور شناخته شد. مشکلات ارزی، تحریمها و در نهایت بالا و پایین شدن قیمت کاغذ، دست ناشران را برای تعیین قیمت کتاب در ظرفی از حنا فرو برد و این مسئله تا آنجا پیش رفت که در اردیبهشت ماه امسال و همزمان با برپایی نمایشگاه کتاب رهبر انقلاب در بازدید از این نمایشگاه وزارت ارشاد را مخاطب قرار داد و از مدیران آن خواست تا سر و سامانی به وضعیت بازار کاغذ بدهند. در کنار اینها بالا رفتن قیمتها تاثیر مستقیمی بر قدرت خرید مخاطبان گذاشت و رفته رفته کتاب تا حد زیادی از سبد خرید
خانوارها حذف شد.
از سوی دیگر ایجاد ممیزیهای زیاد و جلوگیری از انتشار بسیاری از کتابها، یکی دیگر از مشکلات حوزه کتاب و نشر در سالهای اخیر بوده است؛ و میتوان گفت در این سالها تعداد کتابهایی که به طور کلی برای نشر مجوز نگرفتهاند بسیار بیشتر از حد معمول در دولتهای گذشته بوده است. شاید تدوین قوانین روشن و شفاف در حوزه ممیزی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بتواند گرهی از کار فروبسته ناشران و مؤلفان بگشاید.
با این حال رئیس جمهور آینده باید برای رفع مشکلات حوزه ادبیات و نشر برنامه مشخصی داشته باشد و بتواند در زمان مقتضی موانع را از سر راه بر دارد تا شاید تجربه تلخ نمایشگاه کتاب امسال با مخاطبان و شرکت کنندگان اندکش در اردیبهشت ماه سال ۹۳ تکرار نشود.
موسیقی؛ از انحلال ارکستر ملی تا لغو در لحظه آخر مجوز اجرای کنسرتها
انحلال ارکستر ملی را شاید بتوان بدترین اتفاق حوزه موسیقی در سال ۹۱ دانست. البته پس از چندی معاونت هنری وزارت ارشاد اعلام کرد که ارکستر ملی منحل نشده است و موسسه «ارکسترهای ایرانی» هدایت ارکستر ملی و ارکستر سمفونیک و ارکستر فیلارمونیک(گروه کر) را به عهده گرفته است. اما این مسئله اعتراضات زیادی را از سمت نوازندگان و دست اندرکاران حوزه موسیقی به دنبال داشت.
این افراد با غیرمنطقی خواندن این اقدام ساز و کار موسسه ارکسترهای ملی را نامشخص دانستند و اعلام کردند که این موسسه هیچ تغییری در زمینه بحثبیمه ایجاد نکرده و هزینهها را نیز تقبل نمیکند و فقط بروکراسی اداری برای هنرمندان این عرصه بیشتر شده است. به تبع انحلال ارکستر ملی و یا زیرشاخه شدن آن مسئله استقلال ارکستر ملی را نیز زیر سوال میبرد.
از سوی دیگر یکی دیگر از مسائلی که در عرصه موسیقی مشکلاتی را برای نوازندگان و به خصوص برگزارکنندگان کنسرتها به وجود میآورد، لغو مجوز اجرای کنسرتها در لحظه آخر بود. این مشکل دو طیف را مورد ضربه قرار میداد؛ نخست مخاطبانی که از قبل بلیط تهیه کرده بودند و چند دقیقه قبل از ورود به سالن متوجه لغو برنامه میشدند، و دوم برگزارکنندههایی که با هزینههای گزاف اقدام به اجاره سالن موسیقی و تهیه وسایل کرده بودند و در لحظه برگزاری کنسرت با شکست مالی بزرگی مواجه میشدند. با همه این احوال به نظر میرسد رئیس جمهور آینده کشور باید به بی سر و سامانی وضعیت موسیقی اهمیت
ویژهای بدهد.
رسانه؛ عدم فعالیت انجمن صنفی
فعالین رسانهای در ایران همیشه با معضل جابهجاییهای زیاد شغلی و همین طور بیکارهای مقطعی رو به رو بودهاند. این مسئله نه تنها امنیتهای شغلی این افراد را به خطر انداخته است بلکه به تبع آن مشکلات مالی بسیاری را برای این افراد ایجاد کرده است. نباید از نظر دور داشت که روزنامهنگاران و تمامی فعالین رسانهای بر خلاف فعالین حوزههای دیگر فاقد یک انجمن صنفی برای طرح خواستههای خود هستند. البته این انجمن صنفی در گذشته وجود داشته است ولی در حال حاضر فعالیتی ندارد. با توجه به اینکه این درخواست برای فعالیین رسانهای خواستهای منطقی به نظر میرسد، رئیس جمهور آینده
باید برای آن برنامهریزیهای منظم و دقیقی داشته باشد تا بتواند مطالبه منطقی این افراد را نیز برطرف کند.
هنرهای تجسمی؛ عدم حضور در عرصه بین الملل
هنرمندان عرصه تجسمی سالهاست که با مشکل حضور راحت و بی دغدغه در عرصه بازارها و حراجهای بین المللی رو به رو هستند. شاید به دلیل اینکه برنامهریزیهای درستی برای حضور این افراد در عرصههای بین المللی وجود ندارد، در حال حاضر این کار کانالیزه شده و امکان سودجویی را برای دلالان فراهم نموده است. از آنجا که عرصههای بین المللی برای هنرمندان تجسمی هم امکان فروش و معرفی آثار را به همراه دارد و هم در نهایت به پویایی هنر تجسمی ایران کمک میکند، انتظار میرود رئیس جمهور آتی برای این مشکل نیز برنامهریزیهای مناسبی را ارائه دهد.