حسین (ع) یعنی عشق
حسین علیه السلام آنکه دچارترین بود و عاشق ترین آن زمانی که در خون خود غلطتید و ندا داد: " إلهِى رِضًى بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ لا مَعبودَ سِواکَ یا غِیاثَ المُستَغیثینَ.
دچار یعنی عاشق
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهی کوچک
دچار آبی دریای بیکران باشد
و در همین دنیای عاشقی است که لحظات شیرین و ناب عشقبازی عاشق و معشوق را به نظاره مینشینی؛ آن زمان که برای رضای او از طعنه و ملامت هیچ ملامت کننده ای باکی نداری و هرچه از خاکروبه و زباله بر سرت بریزند باز سکوت میکنی... آن زمان که برای رضای او فرزند در شکمت را هم هدیه میدهی تا امر ولی زمانت بر زمین نماند و تا پای خون از او دفاع میکنی... آن زمان که فرقت به خون سرت خضاب میشود و تنها فریاد میزنی که فزت و رب الکعبه ... و آن زمان که حتی نزدیکترین فرد در خانه ات هم به تو خیانت میکند و یارانت از اطراف کم و کمتر میشود تا جایی که بعد از شهادتت، تابوتت را هم تیرباران میکنند. و آن زمانی که جوانی رشید مرگ در راه معشوق را احلی من العسل میبیند . و بالاتر از اینها آن زمانی که ام المصائب در برابر همه این سختیها و مصیبتها تنها میفرماید: «ما رأیتُ الّا جمیلاً»
و بگویم از حسین علیه السلام . آنکه دچارترین بود و عاشق ترین آن زمانی که در خون خود غلطتید و ندا داد: " إلهِى رِضًى بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ لا مَعبودَ سِواکَ یا غِیاثَ المُستَغیثینَ. "(اى خداى من، من راضى به قضاء و حکم تو هستم و تسلیم امر و اراده تو مىباشم. هیچ معبودى جز تو نمىباشد اى پناه هر پناه جوئى) و چه زیبا معشوق، او را ثارالله و ابن ثاره خواند و گفت خود، خونبهای توام.
آری عشق اینچنین است و آنانکه دچار این عشقند در راه رسیدن به معشوق خود سر از پا نمیشناسند و هرآنچه را از همسر و فرزند و جان و مال و آبروست در طبق اخلاص تقدیمش میکنند تا فقط رضا و لقای او را بطلبند.
عشق اینجا اوج پیدا می کند
قطره اینجا کار دریا می کند
رخصتی تا ترک این هستی کنید
بشکنید این شیشه تا مستی کنید
پرده بالا رفت و دیدم هست و نیست
راستی نادیدنیها دیدنیست
در حدیثی مشهور آمده است :
«مَن طَلَبَنی وَجَدَنی، مَن وَجَدَنی عَرَفَنی وَ مَن عَرَفَنی اَحَبَّنی وَ مَن اَحَبَّنی عَشَقَنی وَ مَن عَشَقَنی عَشَقتَهُ وَ مَن عَشَقَتَهُ قَتَلتَهُ وَ مَن قَتَلتَهُ فَعَلی دِیَتَهُ وَ مَن عَلی دِیَتَهُ فَاِنّا دِیَتُهُ.»
«آن کس که مرا طلب کند می یابد، آن کس که مرا یافت می شناسد، آن کس که دوستم داشت به من عشق می ورزد، آن کس که به من عشق ورزید من نیز به او عشق می ورزم، آن کس که به او عشق ورزید کشته ام می شود و آن کس که کشته ام شود خون بهایش بر من واجب است و آن کس که خون بهایش بر من واجب است پس من خودم خون بهایش هستم.»
و اینگونه عاشقانی قرار بود باشند و بیایند و در معرکه ها خوش بدرخشند که خداوند در پاسخ ملائکه خود وقتی به خلقت آدمیان اعتراض کردند وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ (بقره آیه ۳۰)
و (به یاد آر) وقتی که پروردگارت فرشتگان را فرمود که من در زمین خلیفهای خواهم گماشت، گفتند: آیا کسانی در زمین خواهی گماشت که در آن فساد کنند و خونها بریزند و حال آنکه ما خود تو را تسبیح و تقدیس میکنیم؟! خداوند فرمود: من چیزی (از اسرار خلقت بشر) میدانم که شما نمیدانید.
آری خداوند میدانست که چه موجودی را قرار است خلق کند که بشود اشرف مخلوقاتش و بعد هم به وجودش مباهات کند و بگوید فتبارک الله احسن الخالقین.
خوشا به حال آنان که از پیمانه دوست ، شراب عشق نوشیدند و رفتند ...خوشا آنان که پا در وادی حق ، نهادند و نلغزیدند و رفتند ...
دعا کنیم آنچنان که به برکت این کلمات حضرت آدم علی نبینا و آله و علیه السلام نجات یافت و توبه اش پذیرفته حق تعالی گردید، عواقب امرمان ختم به خیر گردد و آنچنان دچار عشق حقیقی شویم که رهایی از آن نتوانیم: " یَا حَمِیدُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ یَا عَالِی بِحَقِّ عَلِیٍّ یَا فَاطِرُ بِحَقِّ فَاطِمَةَ یَا مُحْسِنُ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَ یا قَدیمَ الاِحسان بِحَقِّ الْحُسَیْنِ "
و به قول سید شهیدان اهل قلم آوینی عزیز : " ای شهید، ای آنکه بر کرانه ازلی و ابدی وجود بر نشستهای، دستی برار و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز، از این منجلاب بیرون کش."
الهی آمین .
صفورا ترقی
