چه افرادی به نماز جمعه می روند؟
گروهى که با سکوت و آرامش پیش از آنکه امام حاضر شده باشد، حاضر مى شوند و همین کار، کفاره گناهان ده روز است…
سرویس مذهبیافکارنیوز- خداوند متعال در آیه نهم سوره جمعه فرموده است:
«اى کسانى که ایمان آورده اید، هرگاه براى نماز روز جمعه ندا داده مى شود همان دم به سوى خدا بشتابید و خرید و فروش را رها کنید که براى شما بهتر است، اگر بدانید.»
و خداوند متعال در آیه سوم سوره بروج فرموده است «و سوگند به شاهد و مشهود.»
امام باقر(ع) فرموده است، روز جمعه را از این جهت جمعه نام نهاده اند که خداوند متعال در آن روز خلق خود را جمع فرمود که میثاق دوستى با محمد(ص) و وصى او ببندند و چون خلق را در آن روز جمع کرد نامش را جمعه نهاد.
پیامبر(ص) فرموده اند: گزیده تر روزها روز جمعه است و مقصود از کلمه شاهد(در آیه سوم سوره بروج) آن است و روز عرفه مشهود است.
امام باقر فرموده است: هر مسافرى که با رغبت و محبت نسبت به جمعه نماز بگزارد، خداى عز و جل به او پاداش صد نماز جمعه شخص مقیم را ارزانى مى فرماید.
امام صادق(ع) فرموده است: هر کس در فاصله ظهر پنجشنبه تا ظهر جمعه از مؤمنان بمیرد خدایش او را از فشار قبر در پناه مى گیرد.
همان حضرت فرموده است:هیچ گامى به سوى نماز جمعه برداشته نمى شود، مگر اینکه خداوند پیکر آن شخص را بر آتش حرام مى کندو هر کس همراه ایشان در صف اول نماز بگزارد، چنان است که همراه رسول خدا در صف اول نماز گزارده باشد.
امیر المؤمنین(ع) فرموده است:
مردم در نماز جمعه سه دسته اند: گروهى که با سکوت و آرامش پیش از آنکه امام حاضر شده باشد، حاضر مى شوند و همین کار، کفاره گناهان ده روز است. یعنى از جمعه تا جمعه بعد و سه روز افزون بر آن و این به مناسبت گفتار خداوند است که فرموده است هر کس یک کار نیک انجام دهد براى او ده برابر آن خواهد بود. دسته دوم گروهى که فقط به ظاهر و براى ریا و تملق به نماز حاضر مى شوند و پاداش آنان هم فقط همین حضور ایشان است و بس. دسته دیگر آنان هستند که در هنگامى که امام مشغول سخنرانى است مى رسند یا هنگامى که امام به نماز ایستاده است مى رسند و نماز مى گزارند، این گروه بر خلاف سنت عمل کرده
اند، و آنان از خداوند مسألت مى کنند، ولى به دست خداوند است که اگر بخواهد به آنان عطا مى فرماید و اگر بخواهد ایشان را محروم مى کند.
امام باقر(ع) فرموده است:
چون خداوند بندگان را در قیامت مبعوثمى کند، روزها هم در صحنه قیامت آشکار مى شود، آن چنان که مردم نام و خواص آنها را مى شناسند.روز جمعه پیشاپیش روزها حرکت مى کند و پرتویى رخشان دارد و دیگر روزها از پى آن روان است. گویى عروسى گرامى و با وقار است که به مردى آرزومند و توانگر هدیه مى شود.و روز جمعه شاهد و گواه کسانى است که در نماز جمعه شرکت کرده اند. مؤمنان به اندازه شرکت و پیشى گرفتن در گزاردن نماز جمعه وارد بهشت مى شوند.
پی نوشت:روضة الواعظين / ترجمه مهدوى دامغانى، ص530و 531.