تبلیغات
کد خبر: ۱۳۵۶۷۰

تمام پشت پرده های ورزش از زبان سعیدلو؛

بهتر از رویانیان بلدم بنز وارد کنم!

گفت و گو با علی سعیدلو

بهتر از رویانیان بلدم بنز وارد کنم!

این اولین گفت و گوی تفصیلی با علی سعیدلو است که درباره مدیریت ورزش کشور در دوران او انجام می شود. اولین گفت و گو درباره جدایی او ، یکسال بعد از رفتنش.

به گزارش افکارنیوز به نقل از خبرآنلاین، علی سعیدلو روبروی مان نشسته. یکسال پس از جدایی اش از ورزش. او که این روزها چهره محبوب خانواده های تهرانی است برای تعطیلی یک هفته ای تهران در شهریورماه، در میان ورزشی ها هم به خاطر شیوه مدیریتش دوستداران زیادی دارد. علی سعیدلو اولین کسی بود که وعده مدال های رنگین در المپیک را داده بود.

حرف از ۶ مدال طلا که فقط ۴ تای آنها محقق شد. او در این گفت و گو از همه چیز ورزش برای مان سخن می گوید. گفت و گویی که اولین مصاحبه با آخرین رئیس سازمان ورزش، یکسال بعد از جدایی اش است.

*شما پیش بینی کرده بودید که ۶ تا مدال در المپیک می گیریم در حالی که ما آن روز باور نداشتیم و حتی خندیدیم. واقعا باور داشتید؟
من باور داشتم. این حرف‌هایی که در ورزش می‌زنیم بر مبنای کارشناسی بود و این پیش بینی مبتنی بر نتایج بازی‌های گوآنگجو بود. کار ما کاملا مبتنی بر کار کارشناسی بود. این وظیفه قانونی ماهم بود که قبل از بازی‌ها وضعیت را بررسی می‌کردیم و گزارش می‌گرفتیم. یک گزارش سازمان تربیت بدنی می‌گرفت، یک گزارش کمیته ملی المپیک می‌گرفت. ما از همه خواستیم که نظرشان را بگویند که تحلیل‌شان از بازی‌ها چیست. در همه رشته‌ها می‌پرسیدیم که فلان بازیکن وضعیتش چگونه است. ما آخرین گزارشی که قبل از بازی‌های گوآنگجو از کمیته ملی المپیک گرفتیم پرسیدیم که شما فکر می‌کنید ما چند مدال می‌آوریم. آن‌ها در خوشبینانه‌ترین حالت گفتند که ۱۳ طلا می‌گیریم. در سازمان تربیت بدنی آقای سجادی و آقای رغبتی هم نوشتند ۱۷ مدال طلا می‌گیریم. این شد ملاک رسمی. منتها یک ماه قبل از اینکه به مسابقات اعزام بشویم برگزار کنندگان یک نظرسنجی کردند از مسئولان ورزش هر کشور و از آن‌ها پرسیدند که شما چند مدال می‌گیرید. آن‌ها اعلام کردند که این‌ها محرمانه است و اعلام نخواهیم کرد. از یک طرف باید بیش‌تر ۱۷ تا را می‌گفتیم. از طرف دیگر نمی‌شد آماری دور از ذهن و غیر واقعی بدهیم چرا که اگر اینگونه می‌شد می‌گفتند که این‌ها به وضعیت کاروانشان شناختی ندارند. من دید خوبی نسبت به این موضوع داشتم چراکه بیش از همه درگیر مسئله بودم. حتی آقای سجادی که معاون بودند کمتر از من به تیم‌ها سر می‌زدند. بدون استثنا قبل از بازی‌ها من همه ورزشکار‌ها را دیدم و دیدی که داشتم این بود که وضعیت ما از این نتیجه کار کارشناسی ای که گفته بودند بهتر است. به ذهنم رسید که بگویم بیست نمره خوبی است. به آن‌ها توضیح هم دادم که در ملاک نمره دهی ما بیست نمره مطلوبی است. به آن‌ها گفتیم که بیست مدال طلا می‌گیریم و در مجموع ۶۰ مدال خواهیم آورد. نتیجه هم همین شد. بیست مدال طلا آوردیم و ۵۹ مدال مجموع مدال‌های ما بود. آن‌هایی که در ورزش هستند بعد از یک مدتی یک شناخت دقیقی پیدا خواهند کرد.

پس از مسابقات گوآنگجو و تا زمانی که قرار شد من از سازمان ورزش بروم ورزش روی یک سیکلی افتاده بود و مسیر خود را ادامه می‌داد. من احساس کردم که گوآنگجو یک سکوی پرش خوبی شده است. این جمع بندی ای که برای گوآنگجو داشتیم برای المپیک هم داشتیم و من پیش بینی کرده بودم که ۶مدال طلا می‌گیریم و حد اقل ۱۰ الی ۱۱ مدال مجموع مدال‌های ما خواهد بود. با جدولی که تخمین زده بودیم فکر می‌کردیم هیجدهم می‌شویم. منتها در مسابقات یک مقداری فرق کرد. درست است که در مجموع همان شد و هفدهم شدیم اما مثلا در کشتی آزاد تصور ما این بود که دو طلا قطعا می‌گیریم.

*یعنی تقوی و یزدانی را طلای حتمی می دانستید؟
بله ما این‌ها را طلا می‌دانستیم که متاسفانه نشد.

*یک طلا هم برای تکواندو در نظر گرفته بودید.
بله یک طلا هم برای تکواندو در نظر گرفته بودیم. روزی که برای افتتاح شبکه ورزش آمده بودند، آقای پولادگر و کرمی و معتمد آمده بودند. به پولادگر گفتم که حدس می‌زنم کرمی طلا نگیرد، خانم ها هم یک برنز می‌توانند بگیرند و یک نقره هم آقای معتمد می‌گیرد. آقای پولادگر گفت که(به شوخی) کرمی که ترک است و همشهری شماست، من هم گفتم بله قهرمان ماست و دوستش هم دارم اما برآورد من این است.

*اگر شما بودید می‌گذاشتید که آن اتفاق برای مهماندوست بیافتد؟
به نظر من مسئولان می‌توانستند از این موضوع جلوگیری کنند. بالاخره این دعوا دعوای عمیقی نبود. این وعده‌ای بود که ما داده بودیم. ما آن موقع به آقای افشار زاده گفتم که شما از این تاریخ تا زمانی که قرار است المپیک برگزار شود به مربیانی که تیمشان المپیکی است به هرکدام ماهیانه ۵ میلیون تومان بدهید. ما حساب کردیم دیدیم که ۱۲ ماه است و این می‌شود ۶۰ میلیون تومان. متاسفانه اختلاف پیش آمد. دو ونیم میلیون تومان حقوق خود او بود، ۵ میلیون هم قرار بود ما بدهیم می‌شد ۷ میلیون تومان ولی کردند ۵ میلیون تومان. سر دوونیم میلیون تومان این مسئله پیش آمد. همان موقع من زنگ زدم و می‌خواستم رفع اختلاف کنم. آخر این موضوع موضوع پیچیده‌ای نیست. آن هم مربی زحمت کشی است و در سطح جهان هم مطرح است. این مسئله حیف بود و بدانید که حتما اثرگذار هم بوده است. ما در تکواندو هم یک مدال طلا حساب کرده بودیم. در وزنه برداری هم برای آقای بهداد و هم برای آقای انوشیروانی طلا و نقره شان را حساب کرده بودیم. منتها یک نقره نصیر شلال هم اضافه شد که ما اصلا روی آن حساب نکرده بودیم. این مسایل پیش آمد که آن خلا کشتی را پوشش داد. من فکر می‌کنم که این یک تجربه‌ای است برای ما. در گذشته و به خصوص در دولت‌های نهم و دهم کارهای خوبی برای ورزش در جمهوری اسلامی ایران انجام گرفته است و زیرساخت‌ها درست شده است. اگر این پروژه‌ها را هم آقای عباسی به سرانجام برساند ماندگار خواهد شد و من از آقای محرابیان هم پرسیدم و ایشان هم گفت که یک تعدادی از پروژه‌های ورزشی را نیز در طرح‌های ماندگار آورده‌اند. یک نگاهی هم ما به ورزشکاران و زندگی‌شان داشتیم. به معیشتشان، دانشگاه‌شان توجه داشتیم و الحمدلله رسیدگی هم می‌شود. ما یک سفری با آقای دکتر به یکی از کشورهای خارجی داشتیم، در هواپیما با آقای دکتر بحثورزش مطرح بود. آقای دکتر تاکید کردند که وقتی برگشتید با آقای عباسی پیگیری کنید که بحثاستخدام ورزشکاران المپیک قطعی شود. این قهرمانان المپیک که شغل ندارند حتما پیگیری شود که مشکل اشتغال آن‌ها برطرف گردد. این نوع نگرش باعثامیدواری ورزشکاران می‌شود. این نشان می‌دهد که این ظرفیت وجود دارد. اگر دقت کنید یک تناسبی هم وجود دارد. اقتصاد ما در دنیا اقتصاد هفدهم است، تولید علم هم از هفدهم به رتبه شانزدهم آمده‌ایم. این‌ها همه در یک طراز است. طبیعی است که در ورزش هم در همین رتبه هفدهم و هجدهم باشیم.

بعد از گوآنگجو مردم ما انتظار داشتند که بچه‌های ما این نتیجه را بگیرند و برای همین هم بود که آن جوش و خروش وجود نداشت. من فکر می کنم که مردم بعد از گوآنگجو طلبکار شده بودند.

*البته اگر طلاهای محمد بنا را کنار بگذاریم کاروان ورزشی ما کاروان موفقی نبوده است.
در کشتی ما غیر متعارف بودیم. یعنی اگر کشتی فرنگی نبود تصور ما این بود که در کشتی آزاد جبران می‌شد.

*یعنی برای فرنگی فقط روی طلای حمید سوریان حساب کرده بودید؟
بله. ما تصورمان این بود که در کشتی فرنگی تنها یک مدال می آوریم و آن‌هم نقره خواهد بود. مدال حدادی هم لب تیغ بود. من برای حدادی تصور می‌کردم که برنز می‌آورد. این پرتاب ۶۸ و خرده‌ای او هم پرتاب عجیبی بود که تکرار هم نشد. در تمرینات قبل هم هرگز این رکورد را نزده بود. اگر بخواهم جمع بندی کنم این می‌شود که نمی‌شود همه این‌ها را به حساب شانس گذاشت. شانس ممکن در برخی جاها باعثبالا و پایین رفتن‌هایی بشود اما نمی توان همه این نتیجه‌ای که کسب شده است را به حساب شانس گذاشت.

مسئولانی که روی کار می‌آیند اگر رتبه ما در کره از ۴ پایین‌تر بیاید نشان می‌دهد که کار نکرده‌اند. ما نمی‌گوییم که خیلی خوب کار کرده‌ایم اما از اول دولت نهم ما کار کردیم و هزینه کرده‌ایم، ساخت و ساز کرده‌ایم و این یک فاکتور مثبت است. اگر برای کی سال و نیم آینده هم برنامه ریزی درست بشود، در فدراسیون‌ها تغییرات بیخود ندهند احتمال اینکه در کره از جهت تعداد مدال یکی دو درجه بهتر بشویم وجود دارد.

*خیلی سخت است که سوم بشویم.
من نمی گویم که سوم بشویم. چین که فاصله با ما دارد. ژاپن و کره هم فاصله دوری با ما دارند. البته ژاپن در المپیک جلوه خاصی نکرد و این نشان می‌دهد که آثار مسایل اجتماعی و بحثسونامی اثرگذار بوده است. البته گرفتن ژاپن مسئله سختی نیست.

*شما بعد از گوانگجو رئیس فدراسیون تیروکمان را برگرداندید. یادم هست آقای صفایی استفعا دادند و شما با او دعوا هم کردید که چرا بدون اطلاع من فدراسیون را رها کردید. ولی چند ماه به المپیک، ۳ فدراسیون المپیکی تغییرات زیادی داشتند.

من وقتی وارد ورزش شدم، روز اول معارفه در سال ۸۸ من ده محور گفتم که می‌خواهم این کار را بکنم. یک) ورزش بانوان دو) علمی کردن ورزش و موارد دیگر. در این مدت هم برای تحقق این‌ها خیلی تلاش کردیم و نتیجه هم داد. آن موقع هم یکی از سیاست‌های ما این بود که در ورزش‌های غیر فوتبالی بیشتر توجه کنیم. این به معنی کم توجهی به فوتبال نبود بلکه می‌خواستیم به ورزش‌های دیگر هم بیشتر توجه بشود. دیدگاه ما این بود که می خواستیم ورزش در بدنه جامعه حضور داشته باشد و طبیعی هم بود که باید متنوع‌تر باشد. فوتبال یک ورزش است اما اگر شما به ورزش‌ها متنوع بها دادید کسانی که به ورزش‌ها مختلف علاقه داشتند جذب می‌شدند. هفته‌ای نبود که ما با یکی از فدراسیون‌‌ها و هیات رییسه آن جلسه نداشته باشیم. سیاست اصلی ما نگاه به ورزش غیر فوتبالی بود. البته فوتبال هم جای خود را داشت. ما انتظار داشتیم که در قایقران وضع بهتر بشود. ما هنوز در المپیک از ظرفیت بانوان استفاده نکرده‌ایم. این تعداد بالای مدال چین و آمریکا به خاطر بانوانشان است. ما باید ببینیم ظرفیت بانوان ما در رشته‌هایی که می‌توانند شرکت کنند و با آموزه‌های دینی ما مغایرت ندارد سرمایه گذاری بشود. یکی از این رشته‌ها به عنوان مثال قایقرانی است. خانم‌ها محفوظ در قایق نشسته‌اند. یک موقعی شما برای یک ورزش می‌خواهید زیر ساخت بسازید و هزینه کنید یک موقعی هم این زیرساخت وجود دارد. ما این همه دریاچه و رودخانه داریم. من حتی به وزیر نیرو فشار آوردم و او تمام دریاچه‌های پشت سدها را برای تمرین ورزشکاران در اختیار گذاشت. ما در کشتی همینی که هستیم هستیم دیگر، در وزنه برداری همینجور. اما باید ظرفیت‌ها در ورزش بانوان افزایش پیدا کند.

نباید به روسای فدراسیون‌ها بر بخورد. می‌شود بررسی کرد و با سرمایه گذاری‌ای که شده است باید دید که چه نتیجه‌ای گرفته اند.

*شما بودید آقای دنیامالی را برکنار می کردید؟
این ها شیوه‌های مدیریتی است و من نمی‌خواهم به حیطه کاری دیگران دخالت بکنم. ما فدراسیون‌ها را تحلیل می کردیم. ما انتظار داشتیم که شادی و طالبیان مدال بیاورند. اما شادی در این لجبازی‌ها افتاد و لج کرد. در زمان ما وقتی که تربیت بدنی را تحویل گرفتیم شاید نیمی از فدراسیون‌ها مسئول نداشت. در این مدت همه این‌ها را گذاشتیم و یک عده‌ای را هم تغییر دادیم اما هیچکدام باعثجنجال نشد. در ورزش خطرناکترین چیز جنجال و حاشیه است. اما اینکه هر مدیری بنشیند و صحبت کند و افراد را جا به جا کند حق هر مدیری است. اگر من بودم نمی‌گذاشتم در یکسال مانده به المپیک این جنجال‌ها و حاشیه‌ها پدید بیاید.

*سید مهدی هاشمی را نگه می‌داشتید آن اواخر خیلی با هم دعوا می کردید؟
حالا آقای هاشمی نماینده هم شده است. در تیراندازی مردم انتظار بیشتری دارند. ایشان زحمت می‌کشیدند ولی خاطرتان هست که ما اختلاف نظرهایی هم داشتیم. من نظرم این بود که دولت در تیراندازی سرمایه گذاری خوبی کرده است. جایگاه آن‌ها باید خیلی بیشتر از این باشد.

*البته این که یک دختر محجبه ایرانی نفر ششم المپیک بشود نوعی شگفتی است.
ببیند ما در این حوزه ظرفیت زیادی داریم. چرا نباید در تیراندازی پیشرو باشیم؟ ما این همه ابزار داریم و از طرف دیگر هیچ مشکل فرهنگی هم در این حوزه نداریم. برخی از رشته‌ها هست که اگر دولت، فدراسیون‌ها و ورزشکاران تلاش کنند ظرفیت خوبی برای مدال آوری داریم.

*در دوره شما چند اتفاق افتاد که وقتی بعد از شما آن را تغییر دادند این‌ها استقبال کردند. یکی دو ومیدانی بود، یکی فدراسیون شنا و بعد از این‌ها اتفاق تلخی که برای آقای طالقانی افتاد.
ما نباید راجع به آدم‌ها اینگونه نظر بدهیم که فلان کس آمد خوب بود یا بد بود. وقتی رفتیم می‌خواستیم وقت بگذاریم روی ورزش. اگر بحثتغییر سازمان به وزارتخانه نبود کار ما همچنان ادامه پیدا می‌کرد. من هنوز معتقدم که تصمیم مجلس اشتباه بوده است. درباره افراد هم بحث‌ها شخصی نبود. ما می نشستیم دور همدیگر و جمع‌بندی می‌کردیم، نمی خواهم بگویم که صد درصد کارهایی که انجام دادیم درست بوده است ولی درصد بالایی از آن درست از آب درآمد، مثال آن نیز کشتی است. ما آن موقعی که رفتیم در وزنه برداری چندین ماه بود که سرپرست داشت و آقای افشارزاده سرپرست آن بود. کار ایشان این نبود. ما با هم رفیق هستیم وقتی به ایشان گفتم به من گفت که با این مشغله‌هایی که دارم من نمی رسم. یک افتضاحی هم شده بود که در روزنامه‌ها خیلی به آن پرداختند و آن مسئله دوپینگ اعضای تیم ملی بود. داستان آقای علی حسینی پیش آمد حتی خود آقای رضازاده هم متهم شد به اینکه دوپینگ کرده است. من احساس کردم که باید یک اتفاقی بیافتد. وقتی من رفتم که رضازاده را انتخاب کنم خیلی به من حمله شد که این آقا در همین کارهاست و دوما شما می‌خواهید یک قهرمانی که مدیریت ندارد را در این پست بگذارید و بلایی که سر علی دایی در فوتبال آوردند شما اینبار سر رضازاده بیاورید. اما این حرف‌ها که مستند نیست. من آقای رضازاده را صدا کردم و به او گفتم که می‌خواهی به میدان بیایی یا نه. رفت فکر کرد و قبول کرد. من یقین دارم که وزنه برداری از آنجا رشد کرد. نتیجه اش هم این شد که هم در گوآنگجو و هم در المپیک نتیجه گرفتیم. با یک تصمیم درست یک فدراسیون احیا می‌شود.

*آقای آشتیانی انتخاب شما بود یا آقای سجادی؟
ما که این حرف ها را نداریم. به هر حال یکی معرفی می کند. جمع بندی کردیم و انتصاب انجام گرفت. دنبال چی هستی حالا؟
*اگر آقای داوری را جای آشتیانی که شما به عنوان سرپرست گذاشته بودید، نمی آوردند شاید مدال حدادی بدست نمی آمد.

همه ورزش همین است. فدراسیون‌ها باید پشتیبانی کنند. همان وقتی که ما آمدیم و قبل از آن نیز بحثما این بود که در فدراسیون‌ها باید افراد بیایند پای کار بایستند و وقت بگذارند. یک موقع بحثحقوقی دو شغله شدن است. رییس فدراسیون باید ۲۴ ساعته وقت بگذارد. ورزش در این دولت و در همین هشت سال نتیجه اش این شد که تکان خورد.

*شما بودید حمید سجادی را نگه می‌داشتید؟
من همه را نگه می‌داشتم. ما کسی را حذف نکردیم که خودمان اضافه بودیم.

*خیلی‌ها پشت پرده ورزش را حمید سجادی می‌دانند.
نه ورزش چیزی نیست که قائم به یک نفر باشد. در یک فدراسیون فقط یک نفر حرف می‌رند؟ در یک فدراسیون همه اظهار نظر می‌کنند، مربی، کارشناس، نایب رییس و … همه اظهار نظر می‌کنند. برخی مسال در روزنامه ها مطرح می‌شود اما بالاخره آقای عباسی برنامه و نظر دارد. ممکن است جر و بحثکنند و کسی که سابقه بیشتری دارد نظرش به کرسی می‌نشیند.

*شما در جریان بودید که آقای احمدی‌نژاد آقای سجادی را به عنوان وزیر ورزش به مجلس معرفی می‌کنند؟
بله بودم. تنها کسی که مطلع بود من بودم.

* نگفتید چرا من که هستم کس دیگری را معرفی می‌کنند؟
خودم نخواستم. من معتقدم بودم که با وزارتخانه شدن سازمان تربیت بدنی مشکلات زیادی برای آن به وجود خواهد آمد. هنوز هم معتقدم این مشکلات هست.

*معمولا مد بود در دولت نهم ودهم هرکسی از پستش برکنار می‌شد یک سری مصاحبه‌های تند علیه دولت می‌کرد اما شما این‌کار را نکردید. چرا؟
ما برکنار نشدیم که.

*این خیلی مرسوم بود که هرکس پستش را از دست می داد مصاحبه علیه دولت می‌کرد. شما از معدود کسانی بودید که پای رفاقتتان ماندید.
پست که ملاک نیست. شما یک ظرفیتی دارید و ارائه می‌کنید و می‌گویید من می‌توانم این کار را بکنم. طرف مقابل هم می‌بیند که تو این ظرفیت را دارید یا نه. وقتی شما توانمندی این کار را داشته باشید حتما از تو استفاده می‌کنند. وقتی معاون اجرایی بودیم و توانمندی ما را در طول ۴ سال دیده بودند گفتند بروید جایی که ما گیر داریم و آن ورزش بود.

* خودتان هم دوست داشتید که به ورزش بروید.
این خواسته دکتر احمدی‌نژاد بود. اعلام کرد که در ورزش توفیق زیادی نداشته‌ایم، شما بیا و کمک کن و ورزش را احیا کن. ما در معاونت اجرایی که بودیم پروژه‌های زیادی بود که روی روال افتاده بود و ایشان خواستند که ما بیاییم و در ورزش کمک کنیم.

*رفاقت تان با آقای علی آبادی از همینجا به هم ریخت؟
آقای علی آبادی در روز‌های آخر خودشان اصرار داشتند که من به ورزش بروم.

*من یادم هست که آقای علی آبادی در مصاحبه‌ای که با ما کردند گفتند که انتخاب آقای سعیدلو در فاصله یک هفته‌ای باعثشد که من برای وزارت نیرو رای نیاورم.
نه. ما صحبتی که کردیم با ایشان و آقای رییس جمهور خود ایشان هم راغب بودند به این موضوع. یکی از کسانی که می‌گفت شما به ورزش بیایید آقای علی‌آبادی بود.

*پس اختلاف شما از کی شروع شد؟
ما اختلاف با شخص که نداشتیم. اختلاف با روش‌های مدیریتی در کمیته ملی المپیک داشتیم. ما می‌گفتیم کمیته ملی المپیک باید بیشتر کار کند. دعوا یک دعوای کارشناسی بود. به لحاظ شخصی که ما مشکلی با کسی نداشتیم. فرض کنید من بروم و یک نظری راجع به وزارت نیرو بدهم اینکه دعوا نیست. ما در مورد کمیته ملی المپیک هم احساس می‌کردیم که بیشتر می‌تواند در کنار سازمان تربیت بدنی باشد و بیشتر می‌تواند به ورزش خدمت کند. این نظر من بود ولی احتلاف نبود.

*بهداد سلیمی و برخی از ورزشکاران می‌گفتند که پاداش ما از گوآنگجو به اینجا افتاد و از اینجا هم به تعویق افتاد.
ما قراری که گذاشتیم را عمل کردیم. تنها یک چیزی بود و آن اینکه وقتی آمدیم یک مقدار از پاداش‌های سال قبل عقب افتاده بود. ما می‌گفتیم که هر کسی که قهرمان بشود موردی عمل خواهیم کرد و اینکار را هم کردیم. منتها آقای سجادی نظری داشتند که برخی پاداش‌های دوره‌ای را در آخر سال در مراسمی اهدا شود. ما تا روزی که بودیم پاداش همه مدال‌ها را دادیم. برخی نقل کردند که خانه ندادند. شاید برخی اطلاع نداشته باشند. ما اعلام کردیم که هر قهرمانی که مسکن نداشت با هماهنگی‌ای که با وزارت مسکن کردیم مسکن مهر خارج از نوبت و خارج از شرایط دادیم. حالا ممکن است کسی آن را نپذیرفته باشد یا نپسندیده باشد بحثدیگری است. ما آنچیزی را که تعهد کرده بودیم انجام دادیم.

*بگذارید یک سوال فوتبالی هم بپرسم. کی به قطعیت رسیدید که کارلوس کروش را بیاورید؟
ما با فدراسیون فوتبال هفته‌ای یا دوهفته‌ای یک‌بار جلسه داشتیم. من دعوت می‌کردم و همه اعضای هیات رییسه هم می‌آمدند و راجع به همه چیز بحثمی‌شد ویکی از این‌ها هم بحثمربی‌ها بود. یکی از معضلات ما این بود که یک مربی طراز بالا داشته باشیم که همه روی آن اتفاق نظر داشته باشند. اگر حتی یک طراز متوسطی هم بود که بر روی آن توافق می‌کردند خوب بود. در فوتبال ما همیشه بر سر مربی اختلاف بوده است. ما آنجا قرار گذاشتیم که به این علت که جام جهانی در پیش است باید یک مربی طراز اول بیاوریم که روی آن حرفی نباشد. ماموریت دادیم که بروند و بگردند. در جلسه هم اعلام کردم که هزینه آن هرچقدر باشد من می‌پردازم. بعد از چند وقت آقای کفاشیان گزارش دادند که ما به این نتیجه رسیدیم که مربی باید خارجی باشد. ۵ الی ۶ لیست برای من آوردند. خیلی از مربیانی که در جام جهانی قبل بودند را آوردند. حتی قرار داد قیمت‌هایشان را هم آوردند. منتهی ما در انتخاب از این لیست یک مقداری محدود‌تر عمل کردیم چراکه نظر جمع را گرفته بودیم و بعد جمع بندی شد رسیدیم به دو سه نفر. ماموریت دادیم به آقای کفاشیان که خودتان می‌روید ولی صدایش در نمی‌آید چراکه اگر صدایش دربیاید محل اختلاف می‌شود. اما فکر می‌کنم در مجموع انتخاب خوبی شد.

*اگر می‌ماندید آقای کفاشیان را نگه می‌داشتید؟
انتخاب آن که با من نیست. فدراسیون انتخابات برگزار می‌کند.

*واقعا انتخابات بود؟
روزی که آقای پناهی را(برای فدراسیون کاراته) آوردند که من حکم بزنم حتی یک بار هم ندیده بودمش. البته من قبول دارم کسی که سرپرست بشود برای انتخابات امکانات زیادی در اختیار دارد. هیات ها را می‌شناسد و با وزراتخانه در ارتباط است. پیشنهاد من این بود که کسی که سرپرست می‌شود حق ندارد در انتخابات شرکت کند.

*مهمترین دستاوردتان و بزرگترین شکستتان در مدیریت ورزش چه بود؟
من روز معارفه ام اعلام کردم که۱۰ محور و شاخص دارم و به نظرم روی همه آن‌ها هم کار کردم. گفتم به ورزش بانوان بها می‌دهم معاونت بانوان درست کردم.

*اگر بخواهید به یکی از آن‌ها اشاره کنید کدام را می‌گویید؟
به نظر من بهترین موفقیت من آرامش در ورزش بود.

*وبرزرگترین شکستتان؟
شکست که نمی‌شود گفت شکست. اینکه نتوانستیم مجلس را قانع کنیم که سازمان تربیت بدنی معاونت رییس جمهور باقی بماند.
*و آخرین سوال ورزشی من اینکه آقای رویانیان و آقای فتح الله زاده هرجایی که می‌نشینند پشت شما بد می‌گویند که ما در کرج هم نمی‌توانیم برای اول شهریور هتل کرایه کنیم.

آن‌ها هردو دوستان ما هستند هم آقای رویانیان که البته من در ورزش با ایشان کار نکردم البته بیرون و در بحثکارهایی همینجا در این کنفرانس داریم همکار من هستند. آقای فتح‌الله زاده هم یادشان رفته که در آن جنجال استقلال ما ایشان را آوردیم. در ورزش هم پرسپولیسی‌ها از ما خاطره خوش دارند که سه بار قهرمان جام حذفی شدند و استقلالی‌ها هم که آن اوضاع نا بسامان را داشتند ولی الان وضعشان خوب شده است. جرات نمی‌کنند پشت سر من بد بگویند. آن‌ها هتل می‌خواهند که چه کار کنند. آن‌ها هتل نمی‌خواهند که شب بمانند هتل را می‌خواهند که یک شام یا ناهار بدهند. بیایند ما یک هتلی به آن‌ها بدهیم که شام و ناهارشان را بدهند.

راستی گفتید آقای رویانیان اینجا مشاورتان هستند. ایشان قرار است به شما در واردات خودرهای تشریفات کمک کنند؟
نه بابا من خودم خیلی بهتر از رویانیان بلدم بنز وارد کنم. شما نگران این چیز ها نباشید. او خودش باید بیاید از ما ماشین بگیرد. رویانیان سال ها تجربه در مدیریت عالی کشوری دارد که در آن بخش ها به ما کمک می کند.

تیم شما و آقای رویانیان هم که این روزها خوب می بازد
فکر کنم اخرین دربی را ما بردیم. آن هم ۱۰ نفره ، تازه تا دقایق پایانی هم عقب بودیم. درست می گویم دیگر؟ ولی باید پرسپولیس خیلی بهتر نتیجه بگیرد. به هر حال با همه مشکلاتی که بود در زمان ما این تیم ۲ قهرمانی جام حذفی بدست آورد. سالی هم که در هیات مدیره بودیم یک قهرمانی لیگ آوردیم. باید به رویانیان زمان داد تا با پرسپولیس به قهرمانی برسد. مردم با قهرمانی هاست که شاد می شوند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات