آقای وزیر گول مارهای خوش خط وخال را نخورید
ورزش ایران با وجود این که نتایج موفقی در بسیاری از رشته ها و مسابقات بزرگ را کسب کرده اما هنوز نتوانسته رضایت خاطر علاقه مندان را فراهم کند. دلیل این موضوع هم آشکار است. به گفته دوست و دشمن ایران با توانی که دارد باید جایگاهی به مراتب بالاتر از این در ورزش داشته باشد.
: اما این یک سوی ماجراست. روی دیگر سکه این گونه حکم می کند که عده ای بدون توجه به این واقعیت تنها برای منافع خود به آن اشاره می کنند و راه سوء استفاده را پیش گرفته اند. در حقیقت وقتی آنها از منافع پیروزی ها به شکل ملموس بهره ببرند ساز و نقاره به دست می گیرند و اگر غنیمتی به ایشان نرسید سراغ این جمله می روند که این کمترین حق ایران است و چرا بابت آن عده ای پاداش گرفته اند و…
متاسفانه این روزها این گروه منفعت طلب که ورزش را در چنگال خود می بینند به روش های متفاوت در حال ترسیم نمایی ناصحیح از قدرت کارشناسی خود دارند. آنها طوری وانمود می کنند که چرخ ورزش در اجزای مختلف خود بدون حضور اینان به شدت لنگ می زند. به عبارتی اگر این آقایان نباشند ورزش ما در ابعاد مختلف ضربه خواهد خورد. راه دور نرویم چند اتفاق و ناکامی در ورزش بهترین " گرا " از ناکارامدی این افراد است. به عنوان مثال اوایل هفته یک مشاور در یک تیم فوتبال حکم گرفت. کسی که در صدا و سیما جا خوش کرده و این چند ساله انواع و اقسام تیم های متمول را گشته است.
یک مدیر نفتی و پر حاشیه که با " لابی " با برخی رسانه ای ها جایی برای خود به دست آورده رفته رفته خود را در حد مربی تمام عیار روی نیمکت تیم ملی رساند. یک چهره بدون کارنامه باز هم باعثحذف تیم جوانان فوتبال ایران شد و از آن مهمتر چند نفر دلیل ناکامی ورزش در سالهای اخیر در کنار وزیر و حتی گاهی جلوتر از او در صدد رفع مشکلات بین المللی برآمده اند. یکی نیست به این حضرات بگوید کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی…
در مقاله ای جالب خواندم که قدرت وزیر آن قدر است که همچون حضور در صفحه شطرنج او می تواند به هر سو که می خواهد ،برود و هر اقدامی که بخواهد انجام دهد. اگرچه این کار از برخی جهات درست نیست اما برای لحظه ای آرزو کردم ای کاش آقای وزیر با استفاده از این قدرت ریشه این مارهای خوش خط و خال را از حیطه ورزش می کند. باور کنید برای این اتفاق خوشایند در ورزش نه تنها ما بلکه کل اهالی ورزش حاضرند چشمشان را برروی ضعف استفاده بی جا! از قدرت ببندند. آنجاست که یک عمر خدا پدر و مادر بیامرزی را بدرقه راه وزیر خواهند کرد. گمان می کنید ارزشش را ندارد؟