گلر هست ولی کم است!
پرسپولیس نمیتواند دروازهبان خارجی بگیرد و به دروازهبان ایرانی رو آورده. دروازهبان ایرانی هم که الی ماشاءا...! برای به خدمتگیری دروازهبان ایرانی باید از هفتخوان رستم بگذرید، تازه باید دستمزد کلانی هم برای دروازهبان در نظر بگیرید.
روزی که حضور دروازهبان خارجی در ایران منع شد دوستان تصور میکردند دروازهبانان ایرانی رو خواهند آمد اما حاصل این قانون غلط و اشتباه تنها به سود چند دروازهبان شاخص تمام شد و دستمزد آنها را بالا برد و دیدید که علیرضا بیرانوند هم برای عقد قرارداد با تیم پرسپولیس نزدیک به یک میلیارد تومان یا بیش از یک میلیارد تومان درخواست کرده است.
خلاصه اینکه امروز در فوتبال ما دروازهبان یک مهره ناب و کمپیدا شده مثل پلی میکر. تیمها برای جذب یک دروازهبان خوب باید یک میلیارد تومان کنار بگذارند! البته این رقم با تخفیف است! شاید باشند دروازهبانانی هم که بیش از یک میلیارد تومان دستمزد میگیرند.
این در حالی است که اکثر باشگاههای ما دچار مشکل مالی هستند به این خاطر که منبع درآمدزایی ندارند، البته راههای درآمدزایی مسدود هستند و بالاجبار از منابع دولتی استفاده میکنند.
نمیشود گفت فوتبال ایران با فقر دروازهبانی روبهرو است! شاید خوبها در فوتبال پایه، خوب گزینش نمیشوند و شاید خوب تمرین داده نمیشوند و بهای لازم به دروازهبانان جوان داده نمیشود!
هیچ دستنوشتهای مسبب ظهور و بروز استعدادها نمیشود. در مورد پلیمیکر این فرضیه صادق است که امروز خیلی از تیمهای ما تدافعی بازی میکنند و سعی میکنند با پاسهای بلند و بردن توپ به کنارهها به گل برسند که این خواهناخواه حضور بازیکن پشت فوروارد را کمرنگ میکند. در فوتبال امروز خیلی از هافبکها با توجه به این سبک بازی خیلی علاقهمند به بازی در این پست نیستند. در مورد دروازهبانی هم اشتباهی صورت گرفته! بها ندادن به دروازهبانان جوان و اعتماد به آنها سبب شده فقط چند دروازهبان در فوتبال ایران نمود عینی داشته باشند.
امروز اگر رشید مظاهری در ذوبآهن تبدیل به یک بازیکن خوب و شاخص شده به خاطر بهای یحیی به اوست. روزی که گلمحمدی از صادقی دست کشید و مظاهری را به میدان فرستاد صاحب یک دروازهبان خوب شد.
در همه تیمها جوانهایی هستند که میتوانند بزرگ شوند اما مشکل اینجاست چون جوان هستند آنها را بزرگ نمیبینیم.