محبوبیت مربی شیاطینسرخ در زادگاهش
روبرتو مارتینس متولد بالاگر اسپانیا، شهری با جمعیتی حدوداً ۱۷ هزار نفری، حالا مرد رؤیاهای بیش از ۱۱ میلیون بلژیکی است.
او در حال حاضر هدایت «شیاطین سرخ اروپا»، تیم ملی بلژیک، یکی از تیمهای درخشان حاضر در جام جهانی روسیه را عهدهدار است و تیمش با دو برد ۰-۳ مقابل پاناما و ۲-۵ مقابل تونس یکی از امیدهای قهرمانی در جام به حساب میآید.
روزنامه مارکا در گزارشی متفاوت به گفتگو با همسایهها، دوستان و اعضای خانواده مارتینس پرداخته؛ نزدیکانش او را «باب» صدا میکنند و موفقیتهای باب با تیم ملی بلژیک را جشن میگیرند. بعد از حضور مارتینس در فوتبال انگلیس، همشهریهایش او را بیش از پیش شناختهاند و احساس غرور میکنند که این سرمربی موفق، نام شهرشان را در نقشه فوتبال دنیا قرار داده. اکثر نزدیکان باب، از عشق او به ورزش، توانایی بالایش در یادگیری و تحصیلات آکادمیک فوق العاده اش و حتی شخصیت نزدیک و صمیمی او صحبت میکنند.
مارتینس بعد از موفقیت در دنیای مربیگری هم رگ و ریشههایش را فراموش نکرده. آنتونیئتا، خواهر باب در اینباره گفته: «باب وقتی کوچک بود، شنا کردن بلد نبود ولی بزرگترها او را روی تخته قرار داده و به استخر میبردند. باب همان موقع بیدرنگ به داخل آب پرید و میخواست یاد بگیرد که چطور میتواند مثل بزرگترها شنا کند.»
همین انگیزه بالا تدریجاً در باب باعث پیشرفتش شد تا اینکه در سن ۲۱ سالگی عازم انگلیس شد. او با دو دوست دیگرش، خسوس سبا و ایسیدرو دیاس به انگلیس رفتند و به ویگان پیوستند. بعد از آن هم در مادرول و چسترسیتی بازی کرد و پس از آن خیلی زود وارد دنیای مربیگری شد.
شروع فوتبالی
روبرتو مارتینس محصول آکادمی فوتبال بالاگر است. در آنجا بود که رشد و پیشرفت کرد و نظر مثبت مدیران باشگاه ساراگوسا را به خود جلب نمود. یکی از همسایههای باب در اینباره میگوید: «پاکو مارفیل (سرمربی سابق اسپانیول و کادیس) سرمربی باب بود و او همیشه از حرکات باب در جناحین حیرتزده میشد و نظرات او را در مورد گزینههای تاکتیکی میپرسید.»
خوان بووه، یکی از مسئولان ساراگوسا در مورد او میگوید: «در او چیزهای زیادی دیده میشد. باب از نظر تکنیکی خوب بود و ویژگی بارزش در بازیخوانی بود. کاملاً مشخص هم بود که از فوتبال انگلیس خوشش میآید.»
پس چندان عجیب نیست که توپ زندگی باب باشد؛ مخصوصاً اینکه پدرش هم فوتبالیست بود و خود او از سنین کودکی فوتبال را از نزدیک دنبال میکرد.
لیدر تیم مدرسه
مرسه ویولا، مدیر فعلی آکادمی ودرونا، مدرسهای است که روبرتو مارتینس در آن تحصیل میکرد. او در آن زمان همکلاسی باب بود و در مورد او میگوید: «روبرتو دانشآموز خوبی بود و نمراتش همیشه عالی بود. یک لیدر مثبت به حساب میآمد و حالا هم همه ما از موفقیتهای او بسیار خوشحال میشویم. باب یک پسر مهربان بود که رابطه خوبی با همکلاسیهایش داشت. از همان بچگی فوتبال زندگی اش بود. او همیشه یکی از کاپیتانهای تیمهای مدرسه بود و زندگی اش را برای مسابقات فوتبال میداد.»
جوزپ روسل، یکی از معلمان مارتینس در دوران مدرسه هم از ارتباط خوب باب با توپ میگوید: «او نابغه ورزش بود. در حیاط بازی، کاملاً باب دیگری را میدیدیم و با عشق و هیجان تمام بازی میکرد.»
هر زمان که مارتینس به بالاگر برمیگردد، یکی مثل سایر مردم شهر است و اصلاً خبری از فخرفروشی و غرور نیست. یکی از همسایههای خانواده مارتینس گفته: «با وجودی که باب مدت زیادی خارج از اینجا زندگی کرده ولی هیچوقت از زادگاهش فاصله نگرفته.» و خواهر مارتینس هم در موردش ادامه میدهد: «او همیشه به زادگاهش متصل است. هر زمان که بازی دارد به ما زنگ میزند و همیشه آرام و فروتن است.»
یکی از غذاهای مورد علاقه روبرتو مارتینس، حلزون است که خوراک مخصوص منطقه لئیدا در اسپانیاست. رافا گارسیا یکی از دوستان باب در اینباره گفته: «زمانی که او در لیگ برتر مشغول بود، هر زمان که فرصت میکرد، به اینجا میآمد تا خوراک حلزون بخورد. امسال کمتر به اینجا آمده ولی هر زمان که بتواند این فرصت را از دست نمیدهد. او عاشق این غذاست. نمره شخصیت باب ۱۰ است و همیشه یک انسان فروتن است.»
رستوران پارادور رستوران مورد علاقه اوست و حالا همسایهها و دوستان باب برای تماشای مسابقات فوتبالی آنجا دور هم جمع میشوند. حالا همه دوستان باب طرفداران تیم ملی بلژیک هستند و قطعاً همه بازیهای این تیم را دنبال میکنند تا نام روبرتو مارتینس و بالاگر، بالا و بالاتر برود.