خروج ریکاردو آلوز از ایران به دلیل شرایط کشور سپاهان را در بحرانی پیشبینی نشده قرار داده است. حالا محرم نویدکیا در آستانه یک تصمیم تاکتیکی مهم قرار دارد؛ تصمیمی که شاید به مذاق آمادهترین هافبک این روزهای سپاهان خوش نیاید.
جدایی آلوز به عنوان مهندس بیجانشین خط میانی توازن تاکتیکی سپاهان را برهم زده است. نویدکیا که تمایلی به تغییر در ترکیب دو نفره پست ۶ و ۸ خود ندارد، نگاهش را به آرش رضاوند معطوف کرده است؛ بازیکنی که در هفتههای اخیر گلزنترین دوران فوتبال خود را پشت سر گذاشته و حالا باید در نقشی متفاوت به میدان برود.
رضاوند که در حضور حاجیعیدی و آلوز با آزادی عمل کامل به حملات اضافه میشد و نرخ گلزنی خیرهکنندهای را ثبت کرده بود، حالا با احتمال انتقال به پست شماره ۱۰، ممکن است به سرنوشت روزهای حضورش در استقلال دچار شود. نزدیکی بیش از حد به دروازه و قرار گرفتن در حصار هافبکهای دفاعی حریف، فضا را برای بازیسازی او محدود میکند و این بازیکن را از قابلیت اصلیاش، یعنی اضافهشدن ناگهانی به حملات و ضربات نهایی، دور خواهد کرد. حضور در این منطقه از زمین باعث میشود او تحت یارگیری شدیدتری قرار بگیرد که مستقیماً روی خلاقیت و کاراییاش اثر منفی میگذارد.
با این حال، علیرغم حضور مهرههایی مثل حاجیعیدی، علی خدادادی یا امید نورافکن، سابقه رضاوند در نقش بازیساز او را به محتملترین گزینه محرم تبدیل کرده است. او بیش از هر بازیکن دیگری در اسکواد فعلی سپاهان تجربه بازی در این منطقه را دارد، هرچند که سبک بازیاش نشان داده در پست هافبک میانی کارایی بسیار بیشتری دارد. حالا باید دید نویدکیا برای پر کردن جای خالی ستاره پرتغالی، ریسک مهار کردن موتور گلزنی رضاوند را میپذیرد یا به دنبال راهکار دیگری خواهد بود.
