هنوز برای این‌که بگوییم کورینتیانس به هدف بزرگی رسیده، زود است اما سیدورف می‌خواهد هواداران جدیدش را به رؤیاپردازی وادار کند. او از همان دقیقه اول سبک خود را به این تیم تحمیل کرده است: تیمی پرشور که می‌خواهد مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد و پیوسته به دنبال گلزنی است. کورینتیانس درست پیش از پایان نیمه اول با گل به خودی رنه با مشکل مواجه شد اما در نیمه دوم و پس از گل تساوی یوری آلبرتو و موقعیت‌هایی که گوی انگائو و برنو بیدون ایجاد کردند، تا آستانه تکمیل بازگشت پیش رفت. آنها در نخستین بازی خود به تساوی رسیدند و همچنان بیرون از منطقه سقوط قرار دارند اما فصل طولانی است و جایی برای اشتباه وجود ندارد.
سیدورف کار بسیار دشواری در پیش دارد، واقعاً دشوار. تا جایی که چند روز پس از اعلام خبر ورودش، به دلیل مأموریت طاقت‌فرسایی که انتظارش را می‌کشد، با هرکول مقایسه شد. او نیز مانند آن قهرمان اساطیری یونان که شاید در قدرت فرا انسانی هم با او شباهت داشته باشد، با چالشی بی‌سابقه روبرو است. بیش از پنج سال از آخرین حضور او در زمین فوتبال، یعنی دوران کوتاه فعالیتش در کامرون، گذشته است. با این حال، هواداران کورینتیانس همین حالا او را یک اسطوره و منجی می‌دانند.
او به دلیل یک مشکل اداری هنوز نمی‌تواند روی نیمکت بنشیند اما تصویرش که در کنار هواداران و با ریتم شعار همیشگی آنها بالا و پایین می‌پرد، از همین حالا به سوژه‌ای برای ساخت میم در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده است. البته دلیل این استقبال روشن است: کورینتیانس در لیگ برزیل تنها اندکی بالاتر از منطقه سقوط قرار دارد و در هفته‌های پایانی فصل، به شدت به نیرویی تازه نیازمند است.
به همین دلیل، سیدورف در دیدار مقابل یکی از رقبای مستقیم تیمش در نبرد بقا، از رویکرد خود برای شکل دادن به هویت جدید کورینتیانس عقب‌نشینی نکرد. او تیمی پویا می‌خواهد که هنگام مالکیت توپ، پرتحرک و پرشدت باشد و پس از لو رفتن توپ، با شدت بیشتری برای بازپس‌گیری آن تلاش کند. یوری آلبرتو، لینگارد، برنو بیدون و آندره در این زمینه نقش کلیدی خواهند داشت.
این بازیکن انگلیسی بود که در ۱۵ دقیقه اول نخستین موقعیت بزرگ تیم سائوپائولو را ایجاد کرد. او از میانه زمین شوت زد و با استفاده از پای راست قدرتمندش، تشویق سیدورف را از روی سکوها به دنبال داشت. با این حال، ضعف‌های تیم همچنان آشکار بود. کورینتیانس بدون آن که با مقاومت جدی روبرو شود، بر بازی مسلط بود. پس از هفته‌ها سردرگمی، کورینتیانس دوباره خودش را پیدا کرده بود و هواداران نیز جشن می‌گرفتند.
موقعیت‌ها یکی پس از دیگری از راه می‌رسیدند. لینگارد بار دیگر شانس خود را امتحان کرد اما لوکاس آرکانژو که نام خانوادگی‌اش در زبان پرتغالی به معنای «فرشته مقرب» است، اجازه نداد دروازه‌اش باز شود. سپس ویتینیو با شوتی زمینی و محکم خطرساز شد و برنو بیدون نیز از پشت محوطه جریمه اقدام به شوت‌زنی کرد، اما توپ حاضر نبود وارد دروازه شود. کورینتیانس تمام توانش را به کار گرفته بود. سیدورف که با دقت از روی سکوها بازی را تماشا می‌کرد، از طریق گوشی هدست به دستیارش، پابلو ویدال، دستور می‌داد. به نظر می‌رسید از آنچه می‌دید رضایت دارد، هرچند تیمش در گلزنی مشکل داشت. اما وقتی فرصت‌های زیادی را از دست می‌دهید، در نهایت بهای آن را می‌پردازید و سیدورف در آستانه تجربه تلخ این واقعیت بود.
چند دقیقه پیش از پایان نیمه اول، هوگو سوزا نخستین حمله ویتوریا را مهار کرد اما در دومین حمله مغلوب شد. او ضربه سر لوآن کاندیدو را دفع کرد اما توپ برگشتی در موقعیتی مناسب مقابل رنه قرار گرفت تا او از فاصله نزدیک و در محوطه شش قدم توپ را وارد دروازه کند. چهره بازیکنان در پایان نیمه نخست گویای همه چیز بود: این همه تلاش و در نهایت، از دست دادن همه چیز در آخرین دقیقه. هواداران نیز نارضایتی خود را به این تیم نشان دادند. اوضاع بحرانی شده بود.
سیدورف احتمالاً در رختکن حرف‌هایی زده بود، زیرا کورینتیانس در نیمه دوم تیمی کاملاً متفاوت به نظر می‌رسید. آنها حمله‌ای بی‌امان را آغاز کردند و حتی گابریل پائولیستا نیز تقریباً در هر حمله به جمع بازیکنان هجومی اضافه می‌شد. لوکاس آرکانژو بار دیگر نقشی حیاتی ایفا کرد و در فاصله‌ای کوتاه، دو شوت ویتینیو و لینگارد را مهار کرد.
سپس آندره تلاش کرد با زیرکی از مدافع حریف عبور کند و موفق هم شد. داور ابتدا به دلیل تمارض به او کارت زرد نشان داد، اما پس از آن‌که تصاویر برخورد واضح ماتئوس سیلوا با این هافبک را نشان دادند، کمک داور ویدیویی وارد عمل شد. یوری آلبرتو پشت ضربه پنالتی قرار گرفت و توپ را به گل تبدیل کرد تا عملاً به درخشش «فرشته مقرب» دروازه‌بان شیرها پایان دهد. تساوی، سوت پایان و فریاد شادی، لحظه‌ای که برای این مهاجم، سیدورف و هواداران معنای زیادی داشت. فرصتی برای شروعی دوباره. کورینتیانس رؤیای بازگشت را در سر می‌پروراند.
در میانه نیمه دوم، سیدورف برای تلاش دوباره جهت تکمیل بازگشت، تصمیم گرفت تغییراتی در تیم ایجاد کند. آندره و لینگارد، دو بازیکن برجسته مسابقه، به زمین آمدند؛ تصمیمی که چندان مورد استقبال قرار نگرفت و در نهایت بر روند بازی تأثیر گذاشت. شدت بازی همچنان بالا بود، اما دیگر خبری از قدرت تهاجمی بالا نبود. برنو بیدون عقب‌تر رفت و در عمق خط میانی بازی کرد؛ در نتیجه، از محوطه جریمه فاصله گرفت و این موضوع در عملکرد تیم نمایان شد.
دو دقیقه مانده به پایان مسابقه، سیدورف پس از برخورد واضح توپ به دست بریتس در جریان ارسال بیدون، یکی از بازیکنان تعویضی، خواستار اعلام پنالتی شد. کمک داور ویدیویی بار دیگر وارد عمل شد اما این بار به دلیل آفساید، ادامه بازی را تأیید نکرد. سرمربی هلندی فقط می‌توانست با ناباوری سرش را تکان دهد.
در آخرین دقیقه، جنجال به اوج رسید. گوی انگائو پس از برخورد با مدافع حریف در محوطه جریمه روی زمین افتاد. توپ برگشتی به بیدون رسید و او بدون تردید شوت زد، اما آرکانژو با واکنشی درخشان و نوک انگشتانش توپ را مهار کرد. تمام بازیکنان کورینتیانس به داور اعتراض کردند. داور پس از چند دقیقه تلاش برای آرام کردن اوضاع، در نهایت اعلام کرد که پنالتی به سود ویتوریا نخواهد گرفت.
این اتفاق زمانی را تلف کرد که می‌توانست برای تکمیل بازگشت و شیرین‌تر شدن نخستین بازی سیدورف فرصت بیشتری در اختیار کورینتیانس قرار دهد. این تیم همچنان بیرون از منطقه سقوط قرار دارد اما فصل طولانی است. بقا در سطح اول فوتبال برزیل به یک ماراتن شباهت دارد و کورینتیانس هیچ فرصتی برای اشتباه کردن ندارد.
