استرس بلای جان پوست
پوست آیینه تمام نمای بدن است و هر گونه اختلال در سیستم داخلی و ارگان های آن و مشکلات روحی می تواند با تظاهرات پوستی خود را نشان دهد.
افکارنیوز: افراد بيمار از لحاظ روحي يا جسمي هميشه پوستي كدر، خسته، رنگ پريده و بي قوام دارند. پوست سالم و آرام؛ صورتي رنگ، نرم، داراي رطوبت و چربي متعادل و قوام و الاستيسيته مناسب است و درخشش طبيعي دارد.
همگی می دانیم که از دست دادن شغل، امتحانات پشت سر هم، طلاق، بیماری، جراحی های غیر منتظره و… چه تاثیری روی پوست می گذارد و علت آن نیز در یک کلام «استرس» است. استرس صدمات جبران ناپذیری را به روح و جسم فرد وارد می کند و باعثاختلالات پوستی مانند آکنه، ریزش مو، چروک زودرس، خارش و… می شود.
عادتی مخرب در مواقع عصبانیت
استرس باعثایجاد عاداتی می شود که فرد به صورت ناخودآگاه و غیر ارادی انجام داده و باعثتغییر شکل ناخن ها می شود. به طور مثال بعضی افراد در اثر استرس ناخن های خود را می جوند یا با ناخن ها به سایر انگشتان فشار می آورند. این امر باعثآسیب به قسمت های زایای ناخن و جدا شدن آن از بستر زیرین خود می شود. اکثر افراد از این موضوع آگاه نیستند که به طور غیر ارادی در زمان استرس به واسطه عادت ها و تیک های ناخواسته رفتاری شان به ناخن های خود آسیب می زنند و با علائم ذکر شده مراجعه می کنند. گاهی ترک این عادات ناخواسته نیاز به مشاوره و درمان های ضد اضطرابی پیدا می کند و باید به فرد کمک شود
تا از مکانیسم های تعدیل استرس کمک بگیرد.
پوستی کدر و پرچین و چروک
در زمان استرس، میزان ترشح هورمون کورتیزول در بدن بالا می رود که افزایش غیر طبیعی این ماده در بدن آثار مخربی روی تمام ارگان ها می گذارد. این امر باعثافزایش ترشح چربی در پوست و به اصطلاح ایجاد پوست چرب می شود. چربی اضافی، پوست را مستعد ایجاد آکنه می کند. پوست مانند سدی در برابر ورود و خروج مواد به داخل بدن عمل می کند. اثر دیگر استرس، اختلال در این سد دفاعی پوست است که باعثتبخیر بیش از اندازه آب از سطح آن می شود. به علاوه قدرت و سرعت ترمیم آنزیم های ترمیم کننده، کاهش می یابد و به علت تاثیر منفی استرس روی سیستم ایمنی، زمینه بروز بیماری های خود ایمنی و سرطان های پوستی نیز
بیشتر می شود.
یکی دیگر از هورمون های استرس «آدرنالین» است. این هورمون در زمان جنگ و گریز، بدن را برای مقابله و دفاع آماده می کند ولی مقدار زیاد آن برای پوست مضر است زیرا باعثکاهش جریان خون پوست و کاهش اکسیژن رسانی و رسیدن مواد مغذی به پوست می شود. بنابراین پوست، رنگ پریده و کدر می شود.
بنابراین پوست، رنگ پریده و کدر می شود. علاوه بر آن به علت این کاهش خون رسانی و کاهش دفع سموم، در قسمت هایی از بدن؛ سلولیت و ناصافی و ظاهر پوست پرتقالی ایجاد می شود.
استرس باعثایجاد رادیکال های آزاد در سلول ها می شود که اثر خورندگی، تخریبی و پیری زودرس را به همراه دارد. در ضمن باعثتشدید بیماری در کسانی که مبتلا به اختلالات یا بیماری های پوستی هستند نیز می شود. در اثر ترشح کورتیزول، قند خون افزایش می یابد که در اثر آن قند به رشته های کلاژن متصل خواهد شد و باعثآسیب دیدن آن و ایجاد چین و چروک می شود. به علاوه تولید اسید هیالورونیک در پوست کاهش می یابد. این ماده عامل اصلی رطوبت رسانی عمقی و طراوت پوست است. در اثر کاهش تولید آن پوست دچار خشکی و چروک می شود. سایر موارد؛ شامل ایجاد خارش، کهیر و تاول است.
ریزش موی منطقه ای ناشی از استرس
دلایل زیادی برای ریزش موها در خانم ها و آقایان وجود دارد. اما یکی از مهمترین این علل استرس است که می تواند باعثریزش موی تکه ای یا گسترده در موهای سر، بدن، ریش و ابروها شود. از سایر علل می توان به زایمان، جراحی ها و بیماری های تب دار اشاره کرد. موها در حالت عادی سه فاز رشدی را طی می کنند:
۱. فاز رشد یا آناژن که بیشترین زمان عمر موها را در بر می گیرد.
۲. فاز توقف رشد یا کاتاژن که موها دچار کاهش رشد و عملکرد می شوند
۳. فاز تلوژن که موها دچار ریزش می شوند.
همه موها به طور طبیعی این سه مرحله را طی می کنند، ریزش پیدا خواهند کرد که مجدداً از نو رشد می کنند. در استرس ها موها زودتر از زمان طبیعی خود دچار ریزش می شوند. این امر می تواند حتی سه ماه پس از واقعه استرس زا شروع شود. پس از ۹ ۶ ماه طول می کشد تا موها مجدداً رشد کنند.
در این شرایط بدن ابتدا به ترمیم مناطق آسیب دیده می پردازد و سپس به سراغ ترمیم موها می آید. بنابراین بین ریزش و رشد موها فاصله زمانی ایجاد می شود. ریزش مو در اثر استرس امری طبیعی است اما از آنجا که علل داخلی دیگری نیز می توانند به طور همزمان باعثریزش مو شوند برای درمان باید به پزشک مراجعه کرد.
با کاهش استرس، طراوت را به پوست هدیه دهید
دیدید که چگونه استرس می تواند به نابودی پوست بینجامد و از آنجا که پوست آیینه تمام نمای بدن است باید به سلامتی آن بیشتر توجه شود. با اینکه نمی توان استرس را به طور کامل از بین برد ولی راه هایی برای کاهش آن وجود دارد. این راه ها بسیار ساده و در عین حال برای سلامتی سایر ارگان های بدن نیز مفید است. ابتدا عامل اصلی و زمینه ای ایجاد کننده استرس را باید پیدا کرد و سعی در کاهش یا رفع آن کرد.
ورزش
فعالیت بدنی علاوه بر دفع سموم باعثافزایش خون رسانی به پوست می شود که باعثرفع حالت رنگ پریدگی و کدورت چهره تان نیز خواهد شد. ورزش، اندام شما را متناسب نگه می دارد و از بروز سلولیت نیز جلوگیری می کند. باعثآزاد شدن هورمون های آندروفین و سروتونین نیز می شود که نقش این دو هورمون، کاهش استرس و درد، ریلکسیشن، بهبود روحیه و شادابی است.
خواب و استراحت کافی
اولین و مهمترین قدم، خواب و استراحت کافی است که باید ۸ ساعت در شبانه روز باشد. خوابیدن باعثکاهش کورتیزول به حداقل مقدار ممکن می شود و به شادابی و از بین رفتن چین و چروک های ناشی از استرس کمک می کند از خوردن شام سنگین و دیر وقت و مواد محرکی مانند چای و قهوه پس از ساعت ۹ شب نیز پرهیز کنید. تلفن همراه خود را خاموش کنید و دور از تختخواب خود قرار دهید.
ریلکسیشن
کاملاً واضح است که آرامش چقدر برای پوست و سلامتی مهم است، مخصوصاً در کسانی که زندگی و مشاغل استرس زا دارند اختصاص دادن زمانی برای آرامش بسیار مناسب است؛ زمان آرامشی که حتی گاهی نیاز نیست هیچ کاری انجام دهید. حفظ آرامش، با افزایش خون رسانی پوست و کاهش هورمون هایی مثل کورتیزول و آدرنالین، باعثتقویت سیستم ایمنی پوست، دفع سموم و رادیکال های آزاد و طراوت و شادابی پوست می شود. در این راستا می توان از ماسک های گیاهی آرام بخش و رطوبت رسان که حاوی میوه ها و گل هاست و ماساژهای علمی که توسط افراد دوره دیده انجام می شود نیز استفاده کرد.
ماساژ اصولی می تواند آثار ضد چروک، لیفت کننده و سفت کننده داشته باشد. و پوست را از تنش و اسپاسم های ناخواسته عضلات رها کند. در زمان تنفس عمیق، تجسم سازی ذهنی و سایر فرآیندهای مدیریت استرس نیز فرصتی مهیا می شود تا افکار و مسائل تنش زا را از خود دور کنید و آرامش را دوباره به خود باز گردانید.
منبع: آرامش