به گزارش افکار نیوز به نقل از ايسنا، دكتر پرويز سروشيان، محقق ايراني دپارتمان مهندسي عمران و محيط زيست دانشگاه ميشيگان (MSU) از چهار سال قبل تحقيقات خود را در زمينه بررسي راه هاي مختلف براي استفاده مجدد از ضايعات شيشه موجود در زباله هاي جامد شهري آغاز كرد.

تحقیقات سروشیان نشان می دهد در صورتی که ۲۰ درصد از سیمان مصرفی در بتن با ضایعات مخلوط شیشه های رنگی ترکیب شود، انتشار کربن در محصول تولیدی ۲۰ درصد کاهش می یابد که دو مشکل زیست محیطی را به راحتی حل می کند. تولید سیمان عامل انتشار شش درصد اکسید کربن است و تولید سیمان سازگار با محیط زیست می تواند به رفع این مشکل کمک کند.

دکتر «سورشیان» تأکید می کند: سیلیس آمورف در شیشه باعثواکنش های شیمیایی سودمندی در هیدرات سیمان می شود. بتن تولید شده از ضایعات شیشه دارای دوام بهتر و مقاومت بیشتر در برابر رطوبت در مقایسه با بتون های معمولی است.

بتن تولید شده تفاوت چندانی با بتن های استاندارد ندارد و تنها از لحاظ رنگی کمی روشن تر است که در حجم زیاد قابل تشخیص نیست.

این طرح صرفا به صورت تئوری مطرح نشده است و در طول سه سال گذشته سایت های آزمایش در محوطه دانشگاه و مراکز بازیافت احداثشده و بتن تولیدی مورد آزمایش قرار گرفته است.

تيمي به سرپرستي دكتر سروشيان در دانشگاه ميشيگان تشكيل شده است تا از بتن توليد شده از ضايعات شيشه در ساخت و ساز در محوطه دانشگاه استفاده كند.