به گزارش افکارنیوز،

فروزان فر معاون نظارت و ارزیابی اداره کل درمان غیر مستقیم سازمان تأمین‌ اجتماعی  درباره چرایی تحت پوشش نبودن هزینه ناباروری در بیمه پایه، اظهار کرد: داروی درمان ناباروری و هزینه‌های پاراکلینیکی تحت پوشش بیمه است، اما عمل‌های جراحی برای درمان ناباروری مانند IVF و IUI تحت پوشش بیمه نیستند.

اخبار اجتماعیمعاون نظارت و ارزیابی اداره کل درمان غیر مستقیم سازمان تأمین اجتماعی بیان کرد: در سال ۹۷ طبق برآورد‌های مالی انجام شده هزینه هر یکبار انجام عمل جراحی IVF (آی وی اف) ۳ میلیون تومان و هزینه هر یکبار عمل جراحی IUI (آی یو آی) ۵۰۰ هزار تومان است که حدود ۲۴۳ میلیارد تومان برآورد مالی شده است.

وی با اشاره به اینکه مراکز ناباروری در شهرهای محدودتری وجود دارند که یکسان نیز عمل نمی‌کنند، گفت: استاندارد ارائه خدمات این مراکز باید از سوی وزارت بهداشت مشخص شود و متأسفانه در شهرهایی که در آنجا مراکز ناباروری وجود دارند، نتیجه عملکرد این مراکز یکسان نیست.

فروزان فر درخصوص تحت پوشش نبودن هزینه ناباروری در بیمه تکمیلی، تصریح کرد: متأسفانه بیمه‌های تکمیلی خدماتی که تحت پوشش بیمه پایه نباشند را تحت پوشش قرار نمی‌دهند. سازمان تأمین اجتماعی منابعی ندارد تا درمان ناباروری را تحت پوشش قرار دهد.

وی افزود: ۴۰ میلیون زوج نابارور در کشور داریم که ۵۰ درصد این افراد تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی هستند و در سال ۹۷، ۲۴۳ میلیارد تومان هزینه درمان ناباروری بوده که هزینه زیادی است و تأمین اجتماعی در پرداخت این مبلغ با مشکل مواجه است.

معاون نظارت و ارزیابی اداره کل درمان غیر مستقیم سازمان تأمین اجتماعی با بیان اینکه ناباروری بیماری محسوب نمی‌شود، گفت: تعهدات بارداری و بیماری وظیفه تأمین اجتماعی است، اما درمان ناباروری وظیفه ذاتی تأمین اجتماعی نیست و در تعهدات بیمه پایه محسوب نمی‌شود.

وی ادامه داد: در کتاب ارزش نسبی خدمات و مراقبت سلامت جمهوری اسلامی هزینه درمان ناباروری ستاره دار است، ستاره دار بودن به این معنا است که این خدمت در کشور قابلیت انجام دارد، اما جزء تعهدات بیمه پایه نیست.

فروزان فر در پاسخ به این سئوال مبنی بر اینکه برای تحت پوشش قرار گرفتن هزینه ناباروری در بیمه پایه چه باید کرد؟، تصریح کرد: در قانون باید بازنگری شود و از طرف مجلس و دولت باید لایحه‌ای در این باره طراحی شود، البته شورای نگهبان قبل از تأیید به بار مالی آن لایحه توجه می‎‌کند، چراکه پرداخت هزینه درمان ناباروری برای تأمین اجتماعی هزینه دارد و اگر قرار باشد جزء تعهدات بیمه پایه قرار گیرد باید منابع آن از طرف دولت تأمین شود، همچنین استاندارد‌های لازم برای مراکز ناباروری از سوی وزارت بهداشت تعریف می‌شود.