به گزارش افکارنیوز،

محمد خوش‌نظر کارشناس علوم قرآنی ، در رابطه با وضعیت زمانی امام هادی علیه السلام گفت: زمان امام هادی علیه السلام مثل زمان پدرانشان زمان خفقان بود، البته باید اشاره کرد که در دوران خلافت عباسی ما رویکرد‌های مختلفی را از خلفا می‌بینیم مثلاً در زمان منصور، وضعیت امام علیه السلام و علوی‌ها کمی بهتر بود، هرچند این دوران کوتاه بود.

وی ادامه داد: ازنظر فکری، در زمان امام هادی علیه السلام تفکرات مختلفی در جامعه وجود داشت، اهل حدیث و اهل رأی یکی از این تفکرات بودند. حدیثی‌ها معتقد بودند که همه‌چیز باید از احادیث استخراج شود و اهل رأی قائل به نظرات خودشان بودند. این امر باعث انحرافاتی شده بود. امام در واکنش به این وضعیت تأکید بر آگاه‌سازی و روشنگری وعدم انحراف از مسیر داشتند و دراین‌باره بیانی دارند که: اگر مردم به راه‌های گوناگونى روند، من به راه کسى که تنها خدا را خالصانه می‌پرستد خواهم رفت.

این کارشناس قرآنی ادامه داد که: یکی دیگر از تأکید‌های امام هادی علیه الاسلام بر دعا در مکان‌های مقدس است. ایشان در روایتی بیان می‌دارند که «همانا براى خداوند بقعه‌هایی است که دوست دارد در آن‌ها به درگاه او دعا شود و دعاى دعاکننده را به اجابت رساند»

خوش‌نظر در بخشی دیگر از سخنان خود گفت: امام هادی علیه السلام با توجه به اطلاع از زمان غیبت تأکید بر اطاعت مردم از علمای دینی داشتند ایشان در حدیثی بیان می‌دارند: اگر پس از غایب شدن حضرت قائم علیه السلام دانشمندان الهى که مردم را به‌سوی او دعوت می‌کنند و راهنمایى می‌نمایند و از دینش دفاع می‌کنند و بندگان ناتوان خداوند را از دام شیطان و دام‌های دشمنان اهل‌بیت علیهم السلام نجات می‌دهند، نبودند، هیچ‌کس نمی‌ماند مگر این‌که از دین بازمی‌گشت، ولى آنان‌اند که زمام دل‌های شیعیان ضعیف را همچون سکّان در دست ناخداى کشتى به دست گرفته‌اند. اینان همان انسان‌های برتر نزد خداوندند.

وی ادامه دارد: باید دانست امروزه حلال مشکلات معیشتی و مشکلات فرهنگی چهار چیز است: تقوا، اطاعت خالصانه از، ولی امر، رفق و مدارا با مردم و استقامت در برابر دشمن.