تیم ملی فوتسال زنان ایران در حالی باید خود را برای حضور در رقابتهای داخل سالن آسیا آماده کند که کمتر از سه ماه تا آغاز این مسابقات باقی مانده اما برنامه آمادهسازی تیم ملی تاکنون به برگزاری اردوهای داخلی محدود شده و خبری از برگزاری دیدارهای تدارکاتی جدی برای این تیم منتشر نشده است. شرایطی که با توجه به سطح رقبای ایران در این رقابتها میتواند یکی از مهمترین پرسشهای فنی درباره آمادهسازی شاگردان شهرزاد مظفر باشد.
رقابتهای فوتسال زنان در بازیهای داخل سالن آسیا از ۲۰ آذرماه به میزبانی عربستان سعودی و در شهر ریاض برگزار میشود و تیم ملی ایران یکی از هشت تیم حاضر در این بخش خواهد بود. در کنار ایران تیمهای ژاپن، اندونزی، تایلند، ازبکستان، ویتنام، چین تایپه و چین نیز در این مسابقات حضور دارند. این ترکیب نشان میدهد که ایران در ریاض با تیمهایی روبهرو خواهد شد که بخش مهمی از قدرت فوتسال زنان آسیا را در اختیار دارند و مسابقات میتواند محک متفاوتی نسبت به رقابتهای منطقهای برای تیم ملی باشد.
رقابتی متفاوت از کافا
اهمیت رقابتهای داخل سالن آسیا برای فوتسال زنان ایران از این جهت است که برخلاف مسابقات کافا تعداد و سطح رقبای حاضر در این مسابقات به مراتب گستردهتر است. ایران در سالهای گذشته در این رقابتها سابقه کسب مدال نقره و برنز را داشته اما هنوز موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده است. از همین رو حضور در دوره جدید بازیها علاوه بر اهمیت نتیجه فرصتی برای ارزیابی وضعیت تیم ملی مقابل رقبای اصلی آسیایی خواهد بود.
در چنین شرایطی مسئله آمادهسازی تیم ملی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ بهخصوص اینکه ایران بعد از نخستین دوره جام جهانی فوتسال زنان که آذرماه سال گذشته در فیلیپین برگزار شد وارد مرحله جدیدی از برنامهریزی شد. یکی از محورهای مطرحشده از سوی شهرزاد مظفر جوانگرایی و ایجاد پشتوانه برای تیم ملی بود؛ طرحی که قرار بود با دعوت از بازیکنان جوانتر، برگزاری اردوهای انتخابی و بررسی نفرات ردههای سنی پایینتر دنبال شود.
با این حال روند اجرای این برنامه در ادامه با وقفههایی روبهرو شد و تیم ملی عملاً فرصت محدودی برای حضور در مسابقات بینالمللی پیدا کرد. در نهایت حضور در رقابتهای کافا به عنوان یکی از معدود مسابقات رسمی پیش از بازیهای داخل سالن آسیا در برنامه تیم قرار گرفت.
دو بازی در کافا تنها مسابقات رسمی اخیر
تیم ملی فوتسال زنان ایران اواخر خردادماه در رقابتهای کافا ۲۰۲۶ به میزبانی دوشنبه تاجیکستان شرکت کرد؛ مسابقاتی که حضور ایران در آن با پیگیری و اصرار کادر فنی و شهرزاد مظفر دنبال شد تا تیم ملی پیش از رقابتهای اصلی دستکم در یک تورنمنت رسمی به میدان برود.
اما ساختار این دوره از مسابقات کافا نیز فرصت چندانی برای محک خوردن تیم ملی فراهم نکرد. پس از انصراف ترکمنستان رقابتها عملاً با حضور ایران، تاجیکستان و قرقیزستان برگزار شد و تیم ملی ایران تنها دو مسابقه انجام داد. ایران ابتدا با نتیجه ۵ بر صفر قرقیزستان را شکست داد و سپس در دیدار دوم با نتیجه ۸ بر یک از سد تاجیکستان گذشت و قهرمان شد.
از نظر نتیجه قهرمانی ایران در کافا قابل توجه بود اما از نظر آمادهسازی برای یک رقابت آسیایی با حضور تیمهایی مانند ژاپن، چین، تایلند، ویتنام و ازبکستان، دو مسابقه برابر قرقیزستان و تاجیکستان نمیتواند تصویر کاملی از وضعیت تیم ملی ارائه کند. تفاوت سطح و تجربه این رقابتها با آنچه ایران در ریاض با آن مواجه خواهد شد باعث میشود قهرمانی کافا به تنهایی معیار مناسبی برای ارزیابی آمادگی تیم ملی نباشد.
بعد از کافا چه اتفاقی افتاد؟
نکته مهمتر به برنامه تیم ملی پس از پایان کافا بازمیگردد. در شرایطی که فاصله زمانی تا آغاز رقابتهای داخل سالن آسیا محدود است برنامه اعلامشده برای تیم ملی تاکنون بیشتر بر برگزاری اردوهای تدارکاتی در تهران و انتخاب نفرات متمرکز بوده است.
در واقع پس از پایان کافا خبری از برگزاری یک تورنمنت تدارکاتی بینالمللی یا حتی مجموعهای از بازیهای دوستانه با تیمهای قدرتمند آسیایی منتشر نشده است. این در حالی است که چنین مسابقاتی میتوانست برای کادر فنی امکان ارزیابی بازیکنان، اجرای تاکتیکها و شناسایی نقاط ضعف تیم را پیش از حضور در ریاض فراهم کند.
برگزاری اردو در داخل کشور به خودی خود نمیتواند جای مسابقه را بگیرد. تیمی که قرار است در یک رقابت قارهای مقابل رقبای مختلف آسیایی قرار بگیرد علاوه بر تمرین به مسابقه نیاز دارد تا شرایط واقعی بازی، فشار مسابقه، کیفیت تصمیمگیری بازیکنان و هماهنگی خطوط در برابر سبکهای مختلف بازی سنجیده شود.
به همین دلیل فاصله میان برنامه تمرینی و برنامه مسابقهای تیم ملی یکی از نکات قابل توجه در مسیر آمادهسازی است. ایران در ماههای گذشته نه تنها مسابقات رسمی زیادی نداشته بلکه حتی پس از قهرمانی کافا نیز هنوز بازی تدارکاتی قابل توجهی برای آن اعلام نشده است.
