یک. جمعیت راهپیمایان ۲۲ دی کمنظیر و تماشایی بود. مردم از هر فکر و فرهنگ و گروه و طبقه آمده بودند. این خاصیت ماست که در هنگامه تهدید، بیشتر «ما» میشویم؛ همانطور که در جنگ ۱۲ روزه در چشم بر هم زدنی یکپارچه و متحد شدیم.
دو. علم جامعهشناسی اولین بار از سوی دانشمندان اروپایی و برای بررسی جوامع شرقی جهت استیلای بیشتر بر آنان تدوین شد. شاید اتاقهای تاریک اندیشکده ها و پژوهشکدههای آمریکایی و صهیونیستی، کمتر ایده و شگردی داشتهاند که علیه ایران اسلامی و روح و روان و زندگی مردم اجرا نکرده باشند.
جنگ شهری، شورش مسلحانه، عملیات تروریستی، جنگ بیوقفه تبلیغاتی و تحریم سنگین مالی درنهایت هیچکدام به نتیجه نرسید و حتی آمریکا و اسرائیل به ایران اسلامی حمله نظامی هم کردند؛ مهمتر از همه آنکه هرچه بیشتر میکوشند کمتر نتیجه میگیرند.
سه. شاید این ثروت عظیمی که در همه پنج دهه اخیر خرج انواع حمله به ایران و تجهیز دهها گروه تروریستی و صدها رسانه ضد ایرانی شد، میتوانست در خود کشورهای هزینه کننده، گرهای از مشکلات مردم باز کند. واقعیت آن است که «ما» تصمیم گرفتهایم هرچه از دست دادیم، از «ما» بودن یکقدم هم پا پس نکشیم؛ حتی به قیمت خون سرداران و دانشمندانمان در جنگ با دشمن بیرونی یا خون فرزندان و عزیزانمان در کف خیابانها در مقابله با تروریستها. ما یعنی ملت مسلمان ایران، استقلالطلب، آزادیخواه، مقاوم و صبوریم.
چهار. مقاومت و ایستادگی در برابر دشمنان این مرزوبوم، چه در پرواز جنگنده در آسمان شهرها بروز یابد و چه در شورش مسلحانه در کف خیابانها، هم راحتترین راه و هم تنها راه ممکن پیش روی ماست. ملت ما دستاوردهای بزرگی در حوزههای اجتماعی، سیاسی، علمی و نظامی داشتهاند، اما آنچه تا این لحظه به دست آوردهایم در برابر آنچه در انتظار ماست، ناچیز است.
پنج. ۲۲ دی هم مانند ۲۲ بهمن و ۹ دی یومالله شد و در تاریخ این سرزمین ثبت شد. روزهای بزرگ و پرشکوه در انتظار ماست، روزهایی که بر قله ایستادهایم و با افتخار، به گذشته خود مینگریم و از روزهایی یاد میکنیم که خواستند ما را زمین بزنند اما ایستادیم، خواستند در نظم جهانی و میان ابرقدرتها پامال مان کنند اما جوانه زدیم، خواستند از درون ما را بسوزانند اما روییدیم. آن روزها قدر ۲۲ دی را بیشتر میدانیم. نهال ما ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ کاشته شد و درخت تناور نهضت ما ۲۲ دی ۱۴۰۴ جان تازهای گرفت. آری؛ ما اینگونه «ما» شدیم.
سیدمحمد بحرینیان
