بر اساس گزارش جدید منتشرشده توسط کارشناس نظامی «کلکالیست» اسرائیل، ایران پنج خانواده اصلی موشک بالستیک را توسعه داده که هرکدام نقش متمایزی در دکترین نظامی این کشور ایفا میکنند. این گزارش فنی-امنیتی، نقاط قوت، ضعفها و پیامدهای راهبردی این زرادخانه را بررسی کرده است.
خانواده شهاب: پایه قدیمی با قابلیت اشباعبه ادعای این رسانه، قدیمیترین و پرتعدادترین بخش زرادخانه موشکی ایران متعلق به خانواده «شهاب» است که ریشه آن به دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و مهندسی معکوس موشکهای اسکاد بازمیگردد.مشخصه اصلی این خانواده، استفاده از موتور سوخت مایع عنوان شده که نیاز به فرآیند زمانبر سوختگیری پیش از پرتاب دارد. این تاخیر، امکان شناسایی و هدفگیری پیشدستانه پرتابگرها را برای دشمن فراهم میکند. این خانواده شامل مدلهایی از شهاب-۳ تا نمونههایی مانند «عماد» و «قدر-۱۱۰» میشود. این گزارش تاکید دارد این موشکها نسبت به سایر موشکهای ایران دقت عملیاتی محدودی دارند و احتمالاً تهران از آنها برای ایجاد حجم آتش بالا و تحت فشار قرار دادن سامانههای دفاع موشکی دشمن استفاده خواهد کرد. خانواده شهاب قدیمیترین و پرتعدادترین بخش زرادخانه موشکی ایران را تشکیل میدهند.
خانواده فاتح: قلب پیشرفته موشکی ایراندر مقابل، خانواده «فاتح» به عنوان پیشرفتهترین بخش توان موشکی ایران معرفی شده است. به گفته این کارشناس صهیونیست، خانواده فاتح نگرانکنندهترین بخش زرادخانه موشکی ایران محسوب میشودنقطه تمایز کلیدی این خانواده، استفاده از موتور سوخت جامد است که امکان آمادهسازی و شلیک سریع را بدون مراحل طولانی سوختگیری فراهم میکند و عاملی برای افزایش غافلگیری است. تنوع در این خانواده چشمگیر توصیف شده است: از موشکهای ضدکشتی «خلیج فارس» و نمونههای کوتاهبرد تا مدل «فاتح مبین» با هدایت فروسرخ.خطر اصلی: موشکهای مانورپذیربا این وجود، به ادعای این گزارش، خطر اصلی در چند مدل خاص متمرکز است: موشک«خیبرشکن» با سرعت بالا، «حاج قاسم» موشکی دو مرحلهای و مهمترین آن موشک هایپرسونیک «فتاح».این مدلهای پیشرفته مجهز به کلاهکهای مانوردهنده هستند که در مرحله نفوذ به جو، قادر به انجام مانورهای پیشبینیناپذیر و اصلاح مسیرند و چالشی عمده برای سامانههای دفاع موشکی محسوب میشوند. گزارش خاطرنشان میسازد تولید این موتورهای سوخت جامد پیشرفته، پیچیده است و ممکن است تعداد عملیاتی این موشکها محدود باشد.
موشکهای ویژه برای مأموریتهای خاصاین گزارش به دو خانواده دیگر برای مأموریتهای خاص نیز اشاره میکند: خانواده خرمشهر که برای حمل کلاهکهای فوقسنگین یا کلاهکهای چندگانه طراحی شدهاند. مهمترین مدل خرمشهر-۴ با برد ۲۰۰۰ کیلومتر است که میتواند تخریب گستردهای ایجاد کند.خانواده سجیل نیز به عنوان یک طراحی بومی، دوربردترین موشک ایران با برد بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر معرفی شده است. نقطه مشترک این موشکهای بزرگ، سوخت مایع بودن آنها با پرتابگرهای بزرگ و غیرقابل استتار ذکر شده است.به ادعای این کارشناس صهیونیست ایران رویکردی دوگانه را دنبال میکند: حفظ ذخیره بزرگی از موشکهای قدیمی و کمدقت (مانند شهاب) برای اشباع و فرسایش پدافندی دشمن، و توسعه تعداد محدودتری از موشکهای پیشرفته، سریع و مانورپذیر (مانند برخی مدلهای فاتح) برای شلیک ضربتی و دقیق علیه اهداف باارزش بالا. به ادعای این تحلیل، این ترکیب، پیچیدگی قابل توجهی برای هر سناریوی دفاعی ایجاد میکند.
او در پایان میافزاید:« اینها پنج خانواده از موشکهای بالستیک ایرانی هستند که به اسرائیل میرسند. مهم است به یاد داشته باشید که تمام قابلیتهایی که در اینجا گفته شد، نظری هستند. صنعت تسلیحات ایران مجبور شده است بعد از آسیبهای جنگ 12 روزه تغییراتی را در سیستم موشکی خود اعمال کند. این امر موجب شد تا از ماه سپتامبر شاهد آزمایشهای موشکی زیادی در ایران باشیم. خلاقیت مهندسان ایرانی سالهاست که شگفتیساز بوده است. آنها موفق به مهندسی معکوس سامانههای پیچیده شدهاند. بنابراین، نباید دامنه این تهدید را دست کم گرفت؛ حتی یک موشک قدیمی نیز میتواند به هدف خود برسد.»
