مردخای گیلات، نویسنده و روزنامهنگار باسابقه اسرائیلی در گزارشی تند و کمسابقه در روزنامه عبری «هاآرتص»، مجموعهای از رسواییهای سیاسی، حقوقی و امنیتی رژیم صهیونیستی را به تصویر کشید. به گفته وی این موضوعات «چنان گسترده و پیدرپی هستند که حتی دنبالکردنشان نیز دشوار شده است».
وی این وضعیت را نشانهای از فروپاشی ساختارهای حکمرانی در فلسطین اشغالی دانست، وضعیتی که به باور او در هیچ کشور عادی و قانونمداری نمیتواند رخ دهد.
گیلات در این مقاله تأکید کرد که رژیم صهیونیستی امروز زیر سلطه منافع شخصی و تنگنظرانهای قرار گرفته که از رأس هرم قدرت آغاز میشود و تا نهادهای قضایی و امنیتی امتداد مییابد. وی نوشت که کابینه «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر رژیم صهیونیستی تحت نفوذ وزرای راست افراطی به ویژه «ایتامار بنگویر»، وزیر امنیتی داخلی و «بتصلئل اسموتریچ»، وزیر دارایی به «عرصهای برای تسویهحسابهای سیاسی» تبدیل شده و نهادهای اجرای قانون نیز از این روند مصون نماندهاند.
در بخش مهمی از مقاله، گیلات به رسوایی اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی پرداخت و از واکنش ضعیف او در برابر فشارهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا نسبت به اعطای عفو به نتانیاهو انتقاد کرد، درخواستی که هدف آن توقف روند محاکمه قضایی پروندههای فساد نخستوزیر عنوان شده است.
وی این سوال را مطرح کرد که چرا هرتزوگ چنان رفتار میکند که گویی تحت سلطه نتانیاهو است و چرا در برابر تحقیر علنی ترامپ سکوت کرده است. به باور گیلات، این درخواست نهتنها دخالت خارجی، بلکه «تلاشی برای تحقیر هرتزوگ با همدستی ضمنی نتانیاهو» بوده است.
گیلات در ادامه نوشت، رئیس رژیم صهیونیستی با از دست دادن فرصت پاسخ قاطع، اجازه داد اسرائیل در جایگاهی قرار گیرد که گویا ساختار قضایی آن قابل مداخله و فشار است؛ در حالی که نباید چنین دخالتهایی در آن عادی باشد.
نویسنده در ادامه، پرونده «ایهود باراک»، نخستوزیر اسبق و رابطه او با «جفری اپستین»، میلیاردر و مجرم جنسی را باز کرد و باراک را به برای بهرهبرداری شخصی از این رابطه از جمله اقامت رایگان در نیویورک متهم کرد و این رفتار را شرمآور خواند. وی در ادامه باراک را در اتکا به صاحبان سرمایه مشکوک، مشابه نتانیاهو توصیف کرد.
در بخش امنیتی و قضایی، گیلات به شدت از «عامیت ایسمان»، دادستان کل اسرائیل، انتقاد کرد و او را متهم به «مانعتراشی در تحقیقات حساس» و «لاپوشانی قصور پلیس» دانست. وی نوشت که این روند به مختومهشدن پروندههایی منجر شده که در آنها مقاماتی به کارشکنی در اجرای عدالت متهم بودهاند.
گیلات با اشاره به «فروپاشی امنیت داخلی» در دوران نتانیاهو، فقدان یک وزیر داخلی و رئیسپلیس حرفهای را عامل گسترش جرم و جنایت، قدرتگیری باندهای تبهکار و تشدید اقدامات خشونتآمیز شهرکنشینان افراطی دانست؛ گروههایی که به گفته وی در این شرایط یهودیان خانهها را آتش میزنند و بدون هیچ محدودیتی به فلسطینیها و حتی یهودیان حمله میکنند.
وی در بخش پایانی مقاله تأکید میکند که سرنوشت اسرائیل اکنون به تصمیمات دیوان عالی درباره دو دادخواست حیاتی گره خورده است: نخست، برکناری بنگویر که به گفته او با سیاسیکردن پلیس و استفاده از آن برای سرکوب معترضان، به «وزیر تخریب» تبدیل شده است؛ و دوم، الزام «یاریو لوین»، وزیر دادگستری به تشکیل کمیته انتخاب قضات برای پایاندادن به روند کنونی سیستم قضایی تحت فشار جناح راست افراطی.
گیلات هشدار میدهد که ادامه این روند ممکن است اسرائیل را به سمت «جنگ داخلی» یا تبدیلشدن کامل به یک رژیم شکستخورده سوق دهد؛ رژیمی که به گفته او زیر سلطه فساد، افراطگرایی و بیقانونی قرار خواهد گرفت.
