انگیزه‌های ترامپ از حمله متجاوزانه علیه ایران

ناتانیل شلوموویچ، تحلیلگر امور آمریکا در اراضی اشغالی، در مقاله‌ای در روزنامه عبری «هاآرتص» اظهار کرد که نگرانی‌ها درباره میراث ریاست جمهوری دونالد ترامپ و انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در ماه نوامبر آینده، او را به سمت جنگی علیه ایران سوق داده است. کاهش محبوبیت او و تمرکز رسانه‌ها بر پرونده اپستین، نتانیاهو را در متقاعد کردن ترامپ برای ورود به دور دیگری از جنگ با ایران یاری کرده است، هرچند ترامپ نسبت به نتایج مورد انتظار مطمئن نیست.به نقل از «رأی الیوم»، شلوموویچ افزود: «ترامپ نگران میراث خود است؛ او پس از مجموعه‌ای از وعده‌ها به کاخ سفید بازگشت: رفتن میلیون‌ها مهاجر، کاهش قیمت کالاها در فروشگاه‌ها، و بازگشت عظمت به آمریکا. پس از یک سال، و با رسیدن محبوبیت او به پایین‌ترین سطح خود، ترامپ می‌داند که حزبش در انتخابات کنگره نوامبر ضربه سختی خواهد خورد و او در ایران به یک راه‌حل سریع برای تمام مشکلاتش شرط بسته است؛ راه‌حلی که روی صفحه تلویزیون عالی به نظر برسد.»وی تصریح کرد: «هفته گذشته برای ترامپ بسیار ناامیدکننده بود؛ برای اولین بار از بازگشتش به کاخ سفید، او در کنگره حاضر شد و سخنرانی سالانه خود را ایراد کرد. نظرسنجی‌های متعددی که پیش از سخنرانی انجام شد، آنچه را که دولت او می‌داند، روشن ساخت: رئیس‌جمهور ترامپ آنقدر محبوب نیست که بتواند به زودی رکورد چهل و پنجمین رئیس‌جمهور آمریکا (دوره اول ریاست جمهوری ترامپ) را پشت سر بگذارد.»

او ادامه داد: «آخرین نظرسنجی گالوپ که میزان رضایت شهروندان آمریکایی از رؤسای جمهورشان را می‌سنجد، میزان تأیید ترامپ را به ۳۶ درصد کاهش داده است. اکنون، در حالی که او بر یک کودتای خشونت‌آمیز پافشاری می‌کند، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اکثریت آمریکایی‌ها از پیروزی ترامپ افسوس می‌خورند نه اینکه کامالا هریس محبوبیت ناگهانی کسب کرده باشد. ترامپ در طول سال گذشته نشان داد که حتی رژیم‌های استبدادی نیز محدودیت‌هایی بر قدرت خود دارند. او درک می‌کند که قانون اساسی بیشترین آزادی عمل را در امور خارجی به او می‌دهد، و میراث خود را در آنجا جستجو می‌کند.»این تحلیلگر اسرائیلی اظهار داشت: «آسان است که فراموش کنیم کمتر از دو ماه از اعطای اختیارات کامل به ارتش آمریکا در ونزوئلا می‌گذرد؛ در میان سر و صدای رسانه‌ای، واشنگتن کاراکاس را اشغال کرد، اما نه برای اشاعه دموکراسی، بلکه برعکس؛ ترامپ از رهبر جناح دموکراتیک مخالفان نظام ونزوئلا کینه داشت، به دلیل موافقت او با دریافت جایزه صلح نوبل که ترامپ احساس می‌کرد سزاوار آن است.»تحلیلگر اسرائیلی خاطرنشان کرد: «نظرسنجی آسوشیتدپرس در هفته گذشته بر مسئله ایران متمرکز بود. ۷۳ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند که به ترامپ برای اتخاذ تصمیم درست در مورد جنگ اعتماد ندارند.»

وی تأکید کرد: «در واقع، دو سوم پاسخ‌دهندگان گفتند که به ترامپ در امور نظامی اصلاً اعتماد ندارند. علاوه بر این، آمریکایی‌ها اظهارات رئیس‌جمهورشان در ژوئن گذشته را به یاد دارند: «ما برنامه هسته‌ای را کاملاً نابود کردیم»؛ پس چرا او اکنون خواهان جنگ است؟ در حالی که درس‌های جنگ‌های افغانستان و عراق هنوز در ذهن اکثر شهروندان آمریکایی زنده است، ترس از جنگ برای «تغییر نظام» واقعی و عمیق است.»او همچنین گفت: «اکثریت قاطع آمریکایی‌ها، از هر دو حزب، از ماجراجویی‌های نظامی در خارج از کشور خسته شده‌اند؛ تا جایی که همه رؤسایی که جانشین بوش شدند، متعهد شدند که جنگ «پایان ناپذیر» دیگری را آغاز نکنند.»این تحلیلگر تأکید کرد: «در سخنرانی دوم تحلیف خود، تنها ۱۳ ماه پیش، ترامپ با خوشحالی اعلام کرد: «من جنگ‌ها را شروع نمی‌کنم، بلکه به آن‌ها پایان می‌دهم». میلیون‌ها آمریکایی این را وعده‌ای برای صلح تلقی کردند. آن‌ها شاید ترجیح دادند فراموش کنند که ترامپ تمایل دارد از زور استفاده کند، اما به شیوه‌ای بسیار خاص، شبیه به فیلم‌های هالیوودی.»وی ادامه داد: «حمله به تأسیسات هسته‌ای در ژوئن نمونه بارزی از ترجیح ترامپ به یک جنگ کوتاه، سرنوشت‌ساز و سریع است. ترامپ ممکن است امید خود را به تکرار جنگ اول ایران ببندد، جایی که بمب‌افکن‌ها به راحتی وارد و خارج می‌شدند.»

تحلیلگر در ادامه گفت: «اما او ممکن است با سناریوهای متفاوتی روبرو شود، از آن نوع‌هایی که خود او رد می‌کند. شایان ذکر است که در ابتدای جنگ غزه، پیش از بازگشت ترامپ به کاخ سفید، او از اسرائیل خواست که عقب‌نشینی کند زیرا جنگ «بد به نظر می‌رسد». ترامپ مسائل جنگ و صلح را اینگونه می‌بیند: آنچه در شبکه فاکس نیوز خوب به نظر می‌رسد، و آنچه خوب به نظر نمی‌رسد.»وی عنوان داشت: «با آغاز دوره انتخابات و شروع انتخابات مقدماتی در همه پنجاه ایالت، ترامپ خشمگین است زیرا اکثر برنامه‌های خبری تلویزیونی که او به طور منظم تماشا می‌کند، مشغول پرونده جفری اپستین هستند، و لذا او سخت تلاش می‌کند مسیر رویدادها را در ماه‌های آینده تغییر دهد.»او افزود: «نتانیاهو حق دارد که به خاطر موفقیتش در بسیج کردن ترامپ دوباره به خود ببالد، به ویژه پس از آنکه اکثر مشاورانش تمام تلاش خود را برای منصرف کردن او انجام دادند. نتانیاهو که او نیز برای انتخابات دشواری آماده می‌شود، از همسویی منافع بهره برد.»وی در پایان گفت: «مشکل اینجاست که نتانیاهو و ترامپ، که هر دو به هشتاد سالگی نزدیک می‌شوند، برای همیشه در قدرت نخواهند بود، و ارتش آمریکا نیز همین‌طور است، و اسرائیل و شهروندانش بهای آن را به رئیس‌جمهور بعدی خواهند پرداخت، صرف نظر از اینکه او به کدام حزب تعلق دارد.»در پایان اشاره می‌کنیم که اسموتریچ، وزیر افراطی اسرائیلی، گفته بود که «نتانیاهو دروغگوی فرزند دروغگو است»، در حالی که راجر واترز، هنرمند بریتانیایی، در مصاحبه‌ای با پیرس مورگان تأکید کرد که «ترامپ دچار اختلال روانی است.»