روایتی تازه و دیده‌نشده از تلاش‌های تیم ملی فوتبال زنان

محمدرحمان سالاری عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال و اعزامی به جام‌ملت های فوتبال بانوان ۲۰۲۶ در خصوص حواشی پیش آمده برای کاروان ایران در استرالیا اظهار کرد:

در آغاز جنگ ارتباط بچه‌ها با خانواده‌هایشان به شدت کاهش یافت. ما به این تیم امید زیادی داشتیم و در تلاش بودیم تا نتایج خوبی کسب کنیم اما فشاری که بر روی بازیکنان وارد شد تمرکز آنها را به هم ریخت.

وی افزود: برخی افراد از طریق فضای مجازی سعی کردند با بازیکنان ایران ارتباط برقرار کنند. در تمام اعزام‌ها یک افسر امنیتی حضور دارد و در تیم بانوان نیز همیشه یک افسر خانم همراه تیم اعزام می‌شود. من به عنوان نیروی امنیتی در این سفرها حضور نداشتم اما به بازیکنان گفتم که امنیت آنها در استرالیا به عهده من است و نباید نگران چیزی باشند.

سالاری ادامه داد: این افراد از طریق فضای مجازی بازیکنان ایران را تهدید می‌کردند و بازیکنان تحت فشار شدید رسانه‌های معاند قرار داشتند. همه این موارد به نظر می‌رسید که یک برنامه از پیش تعیین شده باشد. در بازی اول ما که آغاز حواشی بود، همزمان با پخش سرود ملی ایران صدا را کم کردند و بازیکنان حتی متوجه نشدند که سرود پخش شده است. رسانه‌های معاند فارسی‌زبان سعی کردند با القای این موضوع که امنیت بازیکنان به خاطر نخواندن سرود ملی در خطر است فشار بیشتری به آنها وارد کنند در حالی که این مسئله واقعیت نداشت. ما اعتراض خود را به کنفدراسیون آسیا اعلام کردیم و در بازی دوم این مشکل تکرار نشد.

او اضافه کرد: بازیکنان ما هیچ‌کدام تحت فشار برای خواندن سرود نبودند و خودشان به احترام وطن و شهدا احترام نظامی گذاشتند. اما رسانه‌های معاند نتوانستند این شرایط را تحمل کنند و شروع به انتشار دروغ‌هایی کردند. پس از شکست در این پروژه متوجه شدیم که برخی رسانه‌های فارسی‌زبان در هتل ما مستقر شده‌اند. در روز سوم شخصی در لابی هتل به من مراجعه کرد و گفت که همه اعضای تیم می‌توانند در استرالیا بمانند. او مرا با مربی تیم اشتباه گرفته بود و وعده اقامت، پاسپورت و آوردن خانواده‌ها را داد. حتی گفتند که اگر قبول کنید سی‌هزار دلار به شما می‌دهیم و شما تحت حمایت استرالیا هستید. وقتی از من جواب منفی گرفتند به سراغ مرضیه جعفری سرمربی تیم ملی رفتند و به او پیشنهاد مربیگری در استرالیا دادند. بعداً متوجه شدیم که افسر امنیتی استرالیا مأمور انجام کارهای مربوط به ماندن بازیکنان و اعضای تیم بوده است.

عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال خاطرنشان کرد: قبل از سفر چندین بار نامه‌ای به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کردیم و درخواست کردیم که به تمامی اعضای کاروان ویزا بدهند اما متأسفانه از هر جهت برای تیم ایران کارشکنی شد. به طور سازماندهی‌شده تعدادی تماشاگرنما به ورزشگاه آورده بودند که ابتدا به ما فحاشی کردند و سپس در تلاش بودند تا بازیکنان را فریب دهند. وقتی اتوبوس تیم ملی قصد خروج از ورزشگاه را داشت آنها سعی می‌کردند اتوبوس را متوقف کنند.

وی افزود: با توجه به اینکه در ایران جنگ را باخته بودند تلاش کردند تا تیم را در استرالیا اذیت کنند. برخی از بازیکنان را می‌خواستند به زور سوار ماشین کنند و آسانسور را هم بسته بودند تا ما نتوانیم به آنها برسیم. هدف آنها این بود که همه را نگه دارند. در اتاق دوپینگ نیز حتی قانون‌شکنی کردند و پلیس فدرال استرالیا را برای صحبت با بازیکنان به آنجا برده بودند. آنها به دروغ حاشیه‌سازی کردند که ما گوشی‌های ورزشکاران را گرفتیم در حالی که خود بازیکنان به صراحت اعلام می‌کردند که تحت تهدید از سوی این افراد غریبه هستند. ما حتی یک بار هم نخواستیم گوشی‌های بازیکنان را چک کنیم چه برسد به اینکه بخواهیم آنها را جمع‌آوری کنیم.

سالاری ادامه داد: در مسیر فرودگاه حتی ماشینی را گذاشته بودند که چند بار با ضربه به اتوبوس ما سعی داشت تا تیم ایران را در تصادف آسیب‌پذیر کند. این دشمنان به دختران ما و وطن‌دوستی ایرانی‌ها باختند و از این عصبانی هستند.

سالاری اضافه کرد: در هتل ۱۱ وکیل مهاجرتی مستقر کرده بودند. بعد از آغاز جنگ در ایران بازیکنان به فریده شجاعی مراجعه کردند و درخواست کردند که برگردند و اصلاً بازی نکنند زیرا نگران خانواده و کشورشان بودند. اما ما به آنها گفتیم که باید بمانیم و بازی کنیم و بجنگیم تا با موفقیت‌مان دل مردم را شاد کنیم.

وی در ادامه و در واکنش به اینکه آیا بازیکن‌هایی که پشیمان شدند و دوباره برگشتن به ایران را انتخاب کردند از سوی مسئولان ایرانی تحت فشار بودند؟ گفت: رسانه‌های معاند گفتند آنهایی که در میانه راه از ماندن پشیمان شدند تهدید شده بودند در حالی که ما حتی یک تماس هم نگرفتیم. فقط به سفیران سپردیم حواس شأن به این دختران ایران باشد که اگر خودشان از این تصمیم صرف نظر کردند کارهای برگشت شان را انجام دهند. وقتی هم برگشتند ما در مالزی به استقبال شدن رفتیم درحالی که آنها را ترسانده بودند که ممکن است اتفاق بدی برایشان رقم بخورد.

وی افزود: به طور کلی از هر جهت به تیم ایران فشار وارد می کردند. برای مثال در فرودگاه گیت بازیکنان را از سایر اعضای کاروان جدا کردند و ما هیچ دسترسی به آنها نداشتیم. اما هیچ‌کدام از بازیکنان در فرودگاه قبول نکردند و با ما به مالزی برگشتند. حتی به دروغ می‌گفتند که مادر فلان بازیکن به ما پیام داده و خواسته که فرزندش در استرالیا بماند.

سالاری اضافه کرد: در فرودگاه مالزی آنقدر به دنبال افسانه چترنور بودند که او واقعاً احساس ترس کرده بود و می‌گفت از من چه می‌خواهند. در مالزی نیز سعی داشتند حاشیه درست کنند اما دولت مالزی مانند استرالیا تحت فرمان آمریکا نبود و امنیت تیم را تأمین کرد. بر روی بازیکنان ما دلالی کرده بودند که اگر بتوانند یکی از آنها را نگه دارند از روسای خود پول بگیرند.