جعفرخان که حضور او در استادیومها و به خصوص ورزشگاه آزادی عمری طولانی داشته و بیش از پنج دهه او را در حال ثبت تصاویر در کنار هر ورزشگاهی دیدهایم، در تهاجم غیر انسانی دشمن به ورزشگاه شهید پناهی از ناحیه پهلو مصدوم شد.
در شرایطی که به منزل شخصی وی هم آسیبهایی وارد شده اما مهمترین صدمه دیدگی اصابت ترکش به کمر و پهلوی جعفرخان بوده که با وجود سن و سال بالا همچنان با روحیه آماده حضور در میادین ورزشی است. او در گفتوگویش با دو تن از انجمن نویسندگان و عکاسان ورزشی ایران که برای عیادت به منزل وی رفته بودند صحنه اصابت را طوری تعریف میکرد که انگار مشغول صحبت درباره یک فیلم اکشن بود که البته این روحیه را همه از جعفر تبریزی به خاطر میآورند.
خوشبختانه ترکش به نخاع وی آسیبی وارد نکرده و او با گذشت زمان به مغازه عکاسیاش برگشته و به روال معمول به کسب و کار مشغول است. اگرچه روزهای خلوت پس از جنگ روی این فعالیت او هم تاثیر خاص خود را گذاشته است.
به هر حال جعفرخان که دوباره سرپا شده و آماده کول کردن ساک سنگین لنز و بدنه دوربین است در انتظار شروع رقابتهای ورزشی برای شروع مجدد در زمینهاست تا دوباره او را در حال شستن سر و صورتش با آب خنگ در کنار همه میادین ورزشی ببینیم و به خاطراتی برگردیم که در طول این چند دهه با وی داشتهایم.
این حرکت انجمن نویسندگان و عکاسان ورزشی باید در قالب جدیتر و از طرف ورزشکاران و البته دیگر اعضای این صنف بزرگ مطبوعاتی در ایران انجام بشود.
