نشست پاریس برای امنیت تنگه هرمز

 لوموند در گزارشی نوشت: حضور جورجیا ملونی نخست وزیر ایتالیا در پاریس در روز جمعه، ۱۷ آوریل (۲۸ فروردین)، برای کمک به سازماندهی یک «ماموریت بین‌المللی» با هدف احیای مسالمت‌آمیز آزادی دریانوردی در تنگه هرمز، خود یک سیگنال سیاسی بود.

این رویداد همچنین اعلام استقلال اروپا از دونالد ترامپ بود. کاخ الیزه با لحنی کوتاه اعلام کرد: «ایالات متحده از این جلسه مطلع شده و به آنها گفته شده که در آن شرکت نمی‌کنند.» همچنین الیزه حضور فریدریش مرتس صدراعظم آلمان و کی‌یر استارمر نخست وزیر بریتانیا را نشانه‌ای از «وحدت اروپا» دانست که آماده است «طبق شرایط خود عمل کند».

لوموند نوشت: این کنفرانس که به ریاست مشترک فرانسه و بریتانیا، رهبران حدود ۴۰ قدرت میانه ‌را که برخی از طریق ویدئو کنفرانس حضور داشتند، گرد هم آورد: اروپایی‌ها، و همچنین کشورهای آسیایی و اقیانوسیه مانند ژاپن، کره جنوبی و استرالیا؛ کشورهای خلیج فارس مانند عربستان سعودی؛ و کشورهایی از قاره آمریکا، از جمله کانادا. هدف آنها تامین امنیت آمدوشد در تنگه هرمز بود که پس از جنگ [رژیم] اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران در۲۸ فوریه(نهم اسفند) توسط تهران فلج شده است.

سازمان‌دهندگان اذعان کردند که این ائتلاف صلح ممکن است هرگز ضروری نباشد، زیرا پایان خصومت‌ها می‌تواند برای بازگرداندن آمدوشد در تنگه به ‌سطح قبل از جنگ کافی باشد. اما اعلام عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران، در روز جمعه مبنی بر بازگشایی این کریدور باریک دریایی تا پایان آتش‌بس در شامگاه ۲۱ آوریل (یکم اردیبهشت)، به گفته مکرون، این ماموریت را «حتی مشروع‌تر» کرد.

ژئوپلیتیک؛ راه سوم؟

این روزنامه فرانسوی در تشریح «مشروع‌تر» خواندن این کنفرانس توسط مکرون نوشت: اول، به این دلیل که هدف آن کاهش هزینه‌های بیمه برای عبور از تنگه بود. اما الیزه همچنین اعلام کرد که این جلسه به منظور بررسی «راه سوم» در ژئوپلیتیک برگزار شده است: گرد هم آوردن گروهی از کشورها، با محوریت اروپا، که مایل به حفظ فاصله خود از رویارویی ایالات متحده و چین و تاکید مجدد بر تعهد خود به قوانین بین‌المللی هستند، قوانینی که به اعتقاد آنها متحد آمریکایی‌شان آنها را نقض کرده است. پیام پاریس این بود: «ما در جنگ نیستیم و به جنگ نخواهیم رفت»، کاملا آگاه از اینکه این موضوع دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده را آزار خواهد داد.

روز جمعه، ترامپ از کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خواست تا از این تنگه «دور بمانند» و در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» خود اعلام کرد که «آنها در زمان نیاز بی‌فایده بودند، یک ببر کاغذی!»

رئیس جمهور آمریکا از زمان بازگشت به قدرت، دائما با تهدید حاکمیت گرینلند، اعمال بی‌ملاحظه تعرفه‌ها و تحقیر همتایان اروپایی خود، روابط فراآتلانتیکی را مورد آزمایش قرار داده است.

افزایش بی‌اعتمادی

لوموند ادامه داد: جنگ علیه ایران که نقض آشکار قوانین بین‌المللی است، نارضایتی‌ها را عمیق‌تر کرد و می‌تواند اقتصاد جهانی را برای مدت طولانی بی‌ثبات کند.

آرانچا گونزالس، رئیس دانشکده روابط بین‌الملل پاریس در دانشگاه علوم سیاسی و وزیر امور خارجه سابق اسپانیا، عنوان کرد: ما شاهد افزایش بی‌اعتمادی هستیم. قبل از ترامپ نیز نمونه‌هایی از این دست وجود داشت، مانند جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲)، اما دیگر نمی‌توان بر آنها غلبه کرد.

آتلانتیک‌گراترین کشورها مانند ایتالیا و آلمان، در ابتدا در مورد عدم رضایت خود از دولت ترامپ سکوت و بعد همان جمله را تکرار کردند: «این جنگ ما نیست»، که رئیس جمهور آمریکا را خشمگین کرد.

در این گزارش آمده است: اما به نظر می‌رسید تهدیدها و توهین‌های ترامپ تاثیر چندانی بر رهبران اروپایی نداشت، مقاماتی که به طور فزاینده‌ای از عدم محبوبیت روزافزون ترامپیسم در سمت خود در اقیانوس اطلس آگاه بودند. یک وزیر آلمانی در سفری به واشنگتن در ماه جاری میلادی جرات کرد به همتای آمریکایی خود بگوید: «در مورد ایران، شما اشتباه کردید.»

ملونی پس از مدت‌ها حفظ رابطه نزدیک با ترامپ، حملات او به پاپ لئو چهاردهم را پس از ابراز مخالفت پاپ با آخرین ماجراجویی‌های نظامی «غیرقابل قبول» خواند. مارک لازار استاد دانشگاه لوئیس در رم، توضیح داد: ملونی همیشه می‌خواست پلی بین اروپا و ایالات متحده باشد، اما در ایتالیا، حملات به واتیکان مانند یک زخم احساس می‌شود؛ این یک شوک ملی است.

 دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در گفت‌وگو با نشریه انگلیسی تلگراف، پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را ببر کاغذی خواند و گفت که واشنگتن به طور جدی در حال بررسی خروج از این ائتلاف نظامی است. ترامپ در این مصاحبه تاکید کرد که موضوع خروج آمریکا از ناتو «دیگر فراتر از بازنگری است. من هیچ‌وقت تحت تأثیر ناتو نبودم. همیشه می‌دانستم که آنها ببری کاغذی هستند و پوتین هم این را می‌داند.»