دونالد ترامپ بامداد امروز (چهارشنبه) در شبکه اجتماعی خود تروث سوشال در اوج عصبانیت از یک مقاله وال استریت ژورنال به قلم « الیوت کافمن» به شدت انتقاد کرد؛ مقالهای که نویسنده، از دیدگاه یک آمریکایی در عنوان آن نوشته است: «ایرانیها ترامپ را سادهلوح فرض میکنند».
ترامپ البته تلاش کرد با تکرار ادعاهای مضحک خود درباره نابودی نیروی دریایی و هوایی ایران و دیگر ادعاهای همیشگی خود به نوعی پاسخ کافمن را بدهد؛ ادعاهایی که البته بیش از هر طرفی با تمسخر و انتقاد شدید محافل آمریکایی مواجه شده است.
مقاله کافمن از آن جهت قابل توجه است که زاویه دید آمریکاییها در خصوص جنگ ایران را به تصویر میکشد؛ هرچند محتوای آن با اما و اگرهای زیادی مواجه خواهد بود.
«الیوت کافمن» نوشت: «رئیسجمهور ترامپ چند بار قرار است برای یک دارایی به ایران امتیاز بدهد؟ او دو بار اعلام کرده که تنگه هرمز باز شده و هر دو بار نیز در ازای آن، اهرم فشار آمریکا را واگذار کرده است. با این حال، تنگه همچنان بسته مانده است، زیرا حکومت ایران خواستههای بیشتری مطرح میکند».
این نویسنده آمریکایی، در ادامه نوشت: «در هفتم آوریل، ترامپ یک آتشبس دو هفتهای اعلام کرد، مشروط به آنکه جمهوری اسلامی ایران با بازگشایی کامل، فوری و ایمن تنگه هرمز موافقت کند؛ این بدان معنا بود که ایران هنوز بهطور کامل با آن موافقت نکرده و دو منبع آگاه از مذاکرات به من گفتند که هنوز اختلافهایی باقی است. با این حال، وزیر خارجه ایران نگرانیها را کاهش داد و همان شب نوشت: برای مدت دو هفته، عبور امن از تنگه هرمز در چارچوب محدودیتهایی ممکن خواهد بود».
کافمن در ادامه به رفتارهای هیجانی ترامپ از لحظه اعلام عباس عراقچی مبنی بر باز شدن تنگه هرمز اشاره کرد؛ (ترامپ از لحظه اعلام این خبر تنها طی چند ساعت ۱۹ بار اظهار نظر کذب و هیجانی انجام داد).
کافمن همچنین نوشت که وال استریت ژورنال به ترامپ هشدار داده بود که نباید هیجانی شود و پیروزی زودهنگام اعلام کند، اما ترامپ در پاسخ گفته بود: «خیلی زود خواهید دید که نفت شروع به جریان یافتن میکند و والاستریت ژورنال مثل همیشه مجبور خواهد شد حرفش را پس بگیرد.»
کافمن افزود: «اما نفت به جریان نیفتاد. تردد نفتکشها حتی بیشتر کاهش یافت. ترامپ بعداً گلایه کرد: «این توافقی نیست که ما داریم!». کافمن مدعی شد که «این نخستین فریب از سوی ایران بود». (او البته اشارهای به این نکرد که اقدام ایران در واقع واکنشی به زیادهخواهیهای ترامپ و تیمش بود نه یک فریب.)
وال استریت ژورنال در ادامه به ماجرای عقبنشینی ترامپ و نتانیاهو در برابر اصرار ایران به لزوم توقف جنگ در لبنان اشاره کرد. کافمن نویسنده این مقاله نوشت: «پس از آتشبس، حکومت ایران شرط تازهای مطرح کرد [ادعای کذب: شرط تازهای نبوده بلکه جزئی از متن توافق بود] و آن اینکه اسرائیل باید حملات خود علیه حزبالله در لبنان را متوقف کند تا مذاکرات پیش برود. ترامپ پاسخ داد که چنین شرطی بخشی از توافق نبوده است».
کافمن افزود: «با این حال، توقف حملات میتوانست بهعنوان یک امتیاز از سوی اسرائیل تلقی شود ترامپ در نهم آوریل گفت: «با بیبی (نتانیاهو) صحبت کردم و او سطح درگیری را پایین خواهد آورد.»
او سپس مدعی شد که ایران با وجود آتشبس در لبنان بازهم تنگه هرمز را باز نکرد؛ کافمن این مسأله را یک نوع «فریب» از جانب ایران توصیف کرد. او البته عامدانه اشاره نکرد که بسته شدن دوباره تنگه هرمز در واکنش به محاصره دریایی آمریکا رخ داد نه اینکه یک فریب باشد.
این نویسنده آمریکایی، در ادامه البته محاصره دریایی [ادعایی] آمریکا علیه ایران را ستایش کرد و آن را راهی تازه برای وادار کردن ایران به قبول توافق دانست.
کافمن افزود: حکومت ایران میخواهد تنگه بسته بماند و در عین حال اهرم فشار آمریکا در مذاکرات هستهای کاهش یابد. ترامپ روز یکشنبه گفت: آنها نمیتوانند از ما باجگیری کنند. اما به نظر میرسد ایرانیها باور دارند که میتوانند چنین کاری کنند. بیتردید، آنها از به چالش کشیدن و شرمسار کردن رئیسجمهور آمریکا ابایی ندارند. چه چیزی مانع میشود که همین بازی را بر سر ذخایر اورانیوم غنیشده نیز تکرار نکنند؟»
این نویسنده آمریکایی در پایان نوشت: «ترامپ ابتدا حملات علیه ایران و سپس علیه حزبالله را متوقف کرد. اکنون ایران او را تحت فشار گذاشته تا اهرم اقتصادی آمریکا [محاصره] را نیز کنار بگذارد. گاهی دیپلماسی میتواند دستاوردهای نظامی را تثبیت کند؛ اما اینبار، بهگونهای طراحی شده که آنها را از بین ببرد».
