بودو گلیمت، پدیده فصل گذشته لیگ قهرمانان اروپا، بازگشتش به معتبرترین رقابت باشگاهی اروپا را قطعی کرد. این در حالی است که صباح و لاسک هم در دو دیدار فوقالعاده و تعیین کننده کار را به وقتهای اضافه کشاندند و تاریخسازی کردند. پیروزی لاسک مقابل این تیم اسکاتلندی فراتر از تمام انتظارات بود و سرنوشت سلتیک را که تجربه بسیار بیشتری در این رقابتها داشت، رقم زد.
صباح جمهوری آذربایجان که تنها ۹ سال پیش تأسیس شده است، پس از جبران شکست ۱-۲ در بازی رفت، هاپوئل بئرشوا را ۲-۵ شکست داد. گل موتالیموف در دقیقه ۹۴ بازی را به وقت اضافه کشاند و در آنجا گلهای مبینا و میکلز، صعود تاریخی صباح را قطعی کردند.
لاسک حتی یک گام فراتر رفت و در بازی برگشت مرحله انتخابی، موفق شد سلتیک را حذف کند که هنگام ترک گلاسکو تقریباً بلیت حضور در دور بعد را در جیب خود میدید و البته کاملاً هم حق داشت چنین تصوری داشته باشد. سلتیک در بازی رفت ۰-۳ پیروز شده بود و حتی در دیدار برگشت نیز گل اول را به ثمر رساند، شبی که هرگز در لینتس فراموش نخواهد شد و در تاریخ مرحله انتخابی لیگ قهرمانان ثبت میشود.
این تیم اتریشی که با چهار گل از حریف عقب بود، در دقیقه ۹۰ توسط فلکر اختلاف را جبران کرد و در وقتهای اضافه با گل آدنیران در دقیقه ۱۰۹، کامبک خود را کامل کرد و با نتیجه ۱-۵ پیروز شد. لاسک حتی در لحظات پایانی فرصت داشت یک پنالتی را هم از دست بدهد. این تیم پس از مدتها بار دیگر به لیگ قهرمانان اروپا بازمیگردد که از سال ۱۹۶۵ و دوران جام باشگاههای اروپا در آن حضور نداشته است.
در همین حال، بودو گلیمت برخلاف سلتیک دچار لغزش نشد. نروژیها که در بازی رفت نایمخن را ۱-۳ شکست داده بودند، در دیدار برگشت نیز سه گل دیگر به ثمر رساندند. نروژیها بار دیگر آمادهاند تا اروپا را غافلگیر کنند. این چهارشنبه هم تکلیف چهار تیم نهایی حاضر در مرحله گروهی لیگ قهرمانان مشخص خواهد شد. دیدار لیون و فنرباغچه مرکز توجهات است. یکی از این دو تیم بزرگ، در قرعهکشی پنجشنبه در موناکو غایب خواهد بود؛ قرعهکشیای که پنج تیم اسپانیایی بارسلونا، رئال مادرید، اتلتیکومادرید، ویارئال و رئال بتیس در آن حضور خواهند داشت
معجزه چگونه رقم خورد؟
از زمانی که ۶۴ سال پیش سفر اروپایی سلتیک در رقابتهای قدیمی جام نمایشگاههای بین شهری آغاز شد، این باشگاه روزهای فوقالعادهای را تجربه کرده و در عین حال شکستهای دردناکی نیز داشته است. اما شاید هیچوقت احساس ویرانی و ناامیدی مطلق به اندازه دیشب، پس از به صدا درآمدن سوت پایان در شمال اتریش، شدید نبوده باشد.
در شبی که تیم مارتین اونیل به معنای واقعی کلمه مقابل چشمان هواداران از هم پاشید، بلیت بازگشت به بزرگترین صحنه فوتبال اروپا پاره شد و ۴۰ میلیون پوند درآمد حاصل از حضور در این رقابتها نیز از دست باشگاه خارج شد. نتیجه فاجعهبار بود، نتیجهای که پس از نمایش مقتدرانه سلتیک در گلاسکو تنها شش روز قبل، تقریباً غیرقابل باور به نظر میرسید. چطور تیمی که در میانه این دو بازی چنین کنترل کاملی بر این تقابل داشت، ناگهان اینچنین آشفته و سردرگم شد؟
خیلی راحت است که دلیل دوباره حذف شدن سلتیک در این مرحله را غرور و اطمینان بیش از حد بازیکنان بدانیم. اما آنها در ابتدای این بازی مثل تیمی که تصور میکند کار تمام شده است، بازی نمیکردند. آنها فقط دست از بازی کردن کشیدند. از زمان فروپاشی مقابل امتیکی مجارستان در فصل ۶۴-۱۹۶۳، سلتیک هرگز برتری سهگله بازی رفت را از دست نداده بود. تبعات این اتفاق برای این باشگاه میتواند ویرانگر باشد.
هیئت مدیره این باشگاه به دلیل هزینه کردن ۳۰ میلیون پوند برای چهار بازیکن تا حدی مورد تحسین قرار گرفته بود، اما دو نفر از آنها، میکا باور و حایثم حسن، آنقدر دیر در پنجره نقل و انتقالات به این تیم اضافه شدند که نتوانستند خود را برای چنین مسابقهای آماده کنند. اما سایر بازیکنانی که اونیل آشکارا زودتر به حضورشان نیاز داشت، کجا بودند؟ مدافع چپ، هافبک دفاعی مورد نیاز فوتبال اروپایی و یک بازیکن خلاق دیگر؟
باشگاهی که همچنان از نظر مالی در این پنجره نقل و انتقالاتی سود کرده است، نتوانست به موقع شرایط را مدیریت کند و در نتیجه، به بزرگترین صحنه فوتبال اروپا بازنخواهد گشت. به این ترتیب، نام لاسک نیز در کنار آ.ا.ک آتن، کلوژ، فرنسواروش، میتیلند و غیرت آلماتی قرار میگیرد که طی سالهای اخیر سلتیک را در مرحله انتخابی لیگ قهرمانان حذف کردهاند.
شاید بتوانید یکی از این تقابلها را ببازید، حتی دو تا و همچنان ادعا کنید که مسیر را درست طی میکنید. اما وقتی شش شکست متوالی در چنین مرحلهای ثبت میکنید، دیگر نمیتوانید خودتان را یک باشگاه فوتبال جدی بدانید. کمتر کسی که شاهد این فاجعه بود، پیش از این چیزی شبیه به آن دیده است. اتفاقی که به سختی قابل باور بود.
وقتی کالوم مکگرگور در دقیقه ۲۱ گل زد، سلتیک در مجموع چهار گل پیش افتاده بود و هوادارانش احتمالاً به این فکر میکردند که قرعهکشی پنجشنبه در موناکو چه حریفانی را مقابلشان قرار خواهد داد. اشتباه بنجامین نایگرن به موسیِس اوسور اجازه داد پیش از پایان نیمه اول گل تساوی را به ثمر برساند، اما هنوز دلیلی برای نگرانی وجود نداشت.
با این حال، دقیقاً همین اتفاق افتاد. اشتباه آستون تراستی در گل دوم نقش داشت و روبرت لیوبیچیچ اختلاف در مجموع دو بازی را به دو گل کاهش داد. دفاع نامنظم سلتیک بار دیگر به لاسک اجازه داد و ساموئل آدنیران گل سوم تیم اتریشی را به ثمر رساند. در آن لحظه، بازیکنان سلتیک کاملاً دستپاچه شده بودند. لاسک کاملاً بر بازی مسلط بود و در وقت قانونی ۳۱ شوت به سمت دروازه سلتیک زد. تنها نکته عجیب این بود که برای به تساوی کشاندن نتیجه مجموع دو بازی تا دقیقه ۹۰ صبر کرد که فلوریان فلکر، بازیکن تعویضی، روی ریباند ضربه سر خود را وارد دروازه کرد.
آدنیران در وقتهای اضافه با استفاده از یک اشتباه ساده دیگر، کامبک باورنکردنی لاسک را کامل کرد و حتی این فرصت را داشت که یک پنالتی را هم از دست بدهد. سلتیک در واقع بازی را نسبتاً خوب آغاز کرده بود. ارسال باور کمی بیش از حد قدرت داشت و به کاسپر هوگ نرسید. توپگیری این بازیکن آلمانی، هوگ را در موقعیت گل قرار داد اما اجرای ضعیف او باعث شد دروازهبان به راحتی توپ را مهار کند.
لاسک ابایی از شوتزنی از راه دور نداشت و مرتب با ارسالهای بلند محوطه جریمه سلتیک را هدف قرار میداد. آنها زمانی دست روی سر گذاشتند که خاویر امبویامبا در تیر دوم نتوانست از یک توپ منحرف شده استفاده کند. ضربه ملایرو بوگارد که پس از برخورد به مکگرگور تغییر مسیر داد و به تیر دروازه برخورد کرد، میتوانست ضربان قلب اونیل را بالا ببرد.
گل سلتیک که کمی پیش از پایان نیمه اول به ثمر رسید، حاصل سرعت و خلاقیت آنها در سمت چپ زمین بود. هیون جون یانگ توپ را به کیهران تیرنی سپرد و خودش به جلو حرکت کرد. پس از دریافت پاس برگشتی، یانگ با چند حرکت بدن گزینههایش را بررسی کرد. او به درستی تشخیص داد که مکگرگور بهترین گزینه برای استفاده از موقعیت است و توپ را به عقب برگرداند. ضربه پای چپ کاپیتان پس از برخورد به پای کشیده آندرس آندراده تغییر مسیر داد و لوکاس یونگویرث را درون دروازه مغلوب کرد.
هوگ کمی بعد میتوانست هرگونه تردید باقیمانده را از بین ببرد، اما برخوردی از پشت تعادلش را به هم زد. در حالی که لاسک بیش از پیش عصبی میشد، آدنیران ضربهای را به بیرون از تیر دور زد و سپس تکلی محکم روی کولبی داناوان رفت.
سلتیک باید با خیالی آسوده به رختکن میرفت، اما در عوض لاسک نگرانی را به اردوی آنها آورده بود. پاس کامرون کارتر ویکرز به نایگرن هیچ مشکلی نداشت. این بازیکن سوئدی بود که در تلاش برای پاس دادن به عقب، مرتکب اشتباه شد. موسیِس اوسور بهسختی میتوانست شانس خود را باور کند. او با یک ضربه دقیق در اولین لمس، گل زد و امید را به تیم اتریشی برگرداند.
برای بازیکنان اونیل، در ابتدای نیمه دوم فقط یک وظیفه وجود داشت: حفظ نظم و پایبندی به وظایف خود. اما تنها سه دقیقه بعد، تراستی در سمت چپ مقابل سرعت و قدرت حریف شکست خورد. لاسک توپ را به مرکز زمین و نزد روبرت لیوبیچیچ فرستاد. ضربه این بازیکن خلاق از پشت انبوهی از پاها عبور کرد و با وجود این، سینیسالو بیش از حد راحت مغلوب شد.
۱۰ دقیقه بعد، اتفاق غیرممکن بیش از هر لحظه دیگری به واقعیت نزدیک شد. یک پاس بلند به سمت زمین سلتیک، خط دفاعی این تیم را کاملاً از هم گسست. داناوان فضای زیادی در اختیار لیوبیچیچ گذاشت تا توپ را برای آدنیران ارسال کند. این مهاجم آمریکایی تا آن لحظه در این دو بازی چنان ضعیف ظاهر شده بود که انگار بند کفشهایش به هم گره خورده بود. اما این بار متفاوت بود. ضربه نرم پای چپ او از کنار دست کشیده سینیسالو عبور کرد و سلتیک واقعاً در دردسر افتاد.
وقتی ضربه آدنیران به زیر تیر افقی برخورد کرد، توپ به پشت سینیسالو خورد اما وارد دروازه نشد. سلتیک واقعاً داشت با شانس زنده میماند. اونیل به دلیل اعتراض شدید به داوری کارت زرد گرفت. اما نگرانی بزرگتر، ضربه کاسپر یورگنسن بود که با اختلافی بسیار کم از کنار دروازه به بیرون رفت. سلتیک توپ را طوری لو میداد که انگار سیبزمینی داغ در اختیار دارد.
ساعت تازه وارد دقیقه ۹۰ شده بود که سلتیک دوباره گل خورد. جورج بلو در سمت چپ فضای زیادی در اختیار داشت و ارسال کرد. سینیسالو فوقالعاده عمل کرد و مانع شد ضربه سر اول وارد دروازه شود، اما مقابل ضربه برگشتی فلوریان فلکر، بازیکن تعویضی، کاری از دستش برنیامد. در وقتهای اضافه، تمام پویایی بازی در اختیار این تیم اتریشی بود. سلتیک نیمه اول وقت اضافه را پشت سر گذاشت، اما تنها چهار دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، گل پنجم را دریافت کرد.
مککوان نیز به جمع بازیکنان سلتیک پیوست که مرتکب اشتباه اجباری شدند. او در لبه محوطه جریمه خودی توپ را به دست آورد، اما حریف توپ را از او ربود. توپ به آدنیران رسید و او در لبه محوطه جریمه با ضربهای دقیق، سینیسالو را بیش از حد راحت مغلوب کرد. این دروازهبان فنلاندی با مهار پنالتی آدنیران پس از خطای هاتاته روی کریستوف دانک، سلتیک را همچنان زنده نگه داشت. اما این تنها عذاب آنها را طولانیتر کرد.
