آمریکا در حال آماده شدن برای گسترش دسترسی به نفت ونزوئلا با اجازه دادن به شرکتهای تجاری و پالایشگاههای بیشتر برای خرید آن است، اقدامی که نشان دهنده تغییر در مدیریت جریان نفت خام ونزوئلا پس از یک دوره تحریمهای سختگیرانه است که صادرات این کشور را محدود کرده و منجر به ذخیرهسازی شده بود.بلومبرگ دیروز سهشنبه به نقل از یک مقام دولت آمریکا گزارش داد که دولت قصد دارد به شرکتهای تجاری نفتی بیشتری، علاوه بر گروه ویتول و گروه ترافیگورا، اجازه دهد نفت خام ونزوئلا را خریداری کنند. این اقدام تحت ترتیبات جدیدی انجام خواهد شد که انتظار میرود از طریق یک مجوز عمومی صادر شود و برخی از محدودیتهای اعمال شده تحت تحریمهای آمریکا را کاهش دهد.
به گفته این مقام رسمی، تمهیدات پیشبینیشده مستلزم آن است که تمام معاملات عرضه نفت ونزوئلا از طریق بازار آمریکا انجام شود که به واشنگتن نظارت بیشتری بر حرکت و جهت عرضه میدهد و تجارت نفت خام از ونزوئلا را مجدداً سازماندهی میکند.این تصمیم نشاندهنده تغییر رویکرد قبلی است که محدود به محمولههای اولیه حدود ۵۰ میلیون بشکه بود که هفتهها تحت محدودیتهای جزئی اعمال شده توسط ایالات متحده قبل از تحولات سیاسی اخیر در کاراکاس در مخازن و کشتیها انباشته شده بود.گسترش پایگاه خریداران نفت ونزوئلا، دو شرکت نفتی آمریکایی ویتول و ترافیگورا را در مقابل رقابت جدیدی قرار میدهد، به خصوص با توجه به اینکه پالایشگاههای آمریکایی در حال بررسی خرید مستقیم نفت از شرکت ملی نفت ونزوئلا، پترولئوس د ونزوئلا، هستند که میتواند بازار را به روی تعداد بیشتری از بازیگران باز کند.همچنین انتظار میرود صدور مجوز گستردهتر به کاهش فشار بر بنادر و مخازن ذخیرهسازی ونزوئلا کمک کند و شرایطی را برای راهاندازی مجدد برخی از چاههایی که در دوره گذشته تعطیل شده بودند، ایجاد کند و امکان افزایش تدریجی تولید را فراهم آورد.در عین حال کارشناسان هشدار میدهند، دولت آمریکا از این طریق نفت ونزوئلا را ارزان خریده و با قیمت بیشتر در بازار خود خواهد فروخت.
بخش نفت ونزوئلا در سالهای اخیر به دلیل تحریمهای آمریکا، همراه با مشکلات ساختاری در مدیریت و سرمایهگذاری، دچار افت شدید شده است. این امر منجر به کاهش قابل توجه تولید و صادرات شده و بخش بزرگی از نفت ونزوئلا به دلیل مشکلات در بازاریابی جهانی، مجبور به ذخیرهسازی شده است.نفت مدتهاست که عنصر اصلی در روابط بین واشنگتن و کاراکاس بوده است، ایالات متحده از آن به عنوان ابزاری برای فشار سیاسی استفاده میکند، در حالی که ونزوئلا به آن به عنوان تقریباً تنها منبع ارز خارجی خود متکی بوده است. با تغییر شرایط، واشنگتن به دنبال مدیریت این موضوع به گونهای است که منافع اقتصادی را با ملاحظات سیاسی متعادل کند.
این تصمیم در حالی گرفته شده است که پالایشگاههای آمریکایی به دنبال نفت خام سنگین جایگزینی هستند که با ظرفیتهای عملیاتی آنها، با مشخصاتی که نفت ونزوئلا دارد، مطابقت بیشتری داشته باشد. گشودن درها به روی خریدهای گستردهتر، هزینههای تأمین را برای برخی از پالایشگاهها کاهش داده و ثبات بازار داخلی را تقویت میکند.علاوه بر این، از سرگیری صادرات نفت ونزوئلا به بازار میتواند به کاهش بخشی از فشار بر عرضه جهانی کمک کند، به خصوص اگر با بازگشت تدریجی به تولید همراه باشد. با این حال، تأثیر این گام همچنان به حجم واقعی صادرات و پایداری ترتیبات جدید بستگی خواهد داشت.
