نیکولاس کریستوف، نویسنده آمریکایی در گزارشی به بررسی گسترده پدیده خشونت و تجاوز جنسی سازمانیافته علیه فلسطینیان به دست نگهبانان زندانهای اسرائیل، نظامیان، بازجویان و شهرکنشینان پرداخته است.او در گزارش مفصلی از کرانه باختری، به مصاحبههایی استناد کرده که با مردان و زنان فلسطینی انجام داده و آنان از تجربههای خود درباره تعرضهای جنسی شدید در جریان بازداشت یا بازجویی سخن گفتهاند.کریستوف در مقاله خود در روزنامه نیویورک تایمز نوشت با ۱۴ فلسطینی گفتوگو کرده که تأکید داشتهاند در جریان بازداشت توسط نیروهای اسرائیلی یا شهرکنشینان مورد تعرض جنسی قرار گرفتهاند. او همچنین با وکلا، فعالان امدادی، بازجویان و اعضای خانواده قربانیان مصاحبه کرده تا برخی روایتها را راستیآزمایی کند.در میان شدیدترین روایتها، شهادت خبرنگار فلسطینی سامی الساعی قرار دارد که در سال ۲۰۲۴ بازداشت شده است. او میگوید نگهبانان زندان او را برهنه کرده، مورد ضربوشتم قرار داده و با ابزارهای مختلف و همراه با تمسخر و تحقیر به او تعرض کردهاند.کریستوف از قول الساعی نقل میکند که او این تجربه را «ویرانگر از نظر روانی و غیرقابل تحمل» توصیف کرده و افزوده است که به باور او هدف از این رفتارها، تحت فشار قرار دادن وی برای همکاری به عنوان خبرچین برای دستگاه اطلاعاتی اسرائیل بوده است.او همچنین نوشت که مقامات اسرائیلی فضایی از «غیرانسانیسازی و مصونیت از مجازات» ایجاد کردهاند که امکان وقوع چنین تخلفاتی را بدون پاسخگویی فراهم میکند.
نقش آمریکا و گزارش سازمان ملل
نیکولاس کریستوف در خصوص نقش آمریکا در این موضوع، گفت که پول مالیاتدهندگان آمریکایی از نهادهای امنیتی اسرائیل حمایت میکند و بنابراین ایالات متحده در خشونت جنسی علیه فلسطینیان شریک است.او افزود: اگر دولت دونالد ترامپ بر ازسرگیری بازدیدهای صلیب سرخ از زندانیان فلسطینی اصرار میورزید، اگر سفیر آمریکا با قربانیان تجاوز دیدار میکرد و اگر واشنگتن تسلیح اسرائیل را به توقف خشونتهای جنسی مشروط میکرد، میتوانست پیامی اخلاقی و عملی ارسال کند مبنی بر اینکه خشونت جنسی، بدون توجه به هویت قربانی، مردود است.کریستوف به گزارشی از سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ استناد کرد که در آن خشونت جنسی به عنوان بخشی از «رویههای معمول» اسرائیل در برخورد با فلسطینیان توصیف شده است. همچنین به گزارش دیدهبان حقوق بشر یورو-مدیترانه اشاره کرد که نتیجه گرفته «خشونت جنسی نظاممند» به رفتاری گسترده در سیستم بازداشت اسرائیل تبدیل شده است.او با بیان جزئیات بیشتر از نحوه اینگونه شکنجهها، نوشت که بازداشتشدگان فلسطینی از بازرسیهای مکرر در حالت برهنه، تهدید به تجاوز، ضربه به اندامهای جنسی و توهینهای جنسی مداوم سخن گفتهاند. همچنین برخی زندانیان سابق گفتهاند پس از آزادی تهدید شدهاند که درباره آنچه بر سرشان آمده نباید علنی صحبت کنند.
گزارشهای بینالمللی
نویسنده همچنین به گزارشهای سازمانهای بینالمللی اشاره میکند. سازمان «نجات کودکان» اعلام کرده در نظرسنجیای که شامل کودکان فلسطینی بازداشتشده توسط اسرائیل بوده، بیش از نیمی از آنان گفتهاند که خشونت جنسی را تجربه کرده یا شاهد آن بودهاند.
همچنین از کمیته حفاظت از روزنامهنگاران نقل شده که ۲۹ درصد از روزنامهنگاران فلسطینی آزادشده پس از بازداشت، از مواجهه با اشکال مختلف خشونت جنسی سخن گفتهاند و برخی نیز از تجاوز شخن گفتهاند.کریستوف در ادامه به آماری اشاره میکند که بر اساس آن اسرائیل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون تنها در کرانه باختری ۲۰ هزار نفر را بازداشت کرده و بیش از ۹ هزار فلسطینی همچنان در بازداشت هستند. به بسیاری از آنان هیچ اتهامی وارد نشده و با استناد به دلایل امنیتی مبهم نگهداری میشوند. از سال ۲۰۲۳ نیز اکثر آنان از ملاقات صلیب سرخ و دسترسی به وکیل محروم بودهاند.نویسنده سپس به نقل از «ساری باشی»، وکیل آمریکایی-اسرائیلی و مدیر اجرایی کمیته عمومی ضد شکنجه در اسرائیل نقل میکند که این سازمان صدها شکایت درباره نقض حقوق بازداشتشدگان فلسطینی ارائه کرده، اما هیچکدام به پیگرد قضایی منجر نشده است. به باور او، نبود پاسخگویی نوعی «چراغ سبز» برای ادامه این تخلفات ایجاد کرده است.کریستوف همچنین به اثر انگ اجتماعی در جامعه فلسطینی اشاره میکند و توضیح میدهد که بسیاری از قربانیان به دلیل ترس از ننگ اجتماعی و پیامدهای آن برای خانوادههایشان، از جمله تأثیر بر ازدواج، از بیان علنی تجربههای خود خودداری میکنند.این مقاله تنها به زندانها محدود نمیشود، بله طبق تحقیقات نویسنده، شهرکنشینان اسرائیلی نیز از تهدیدهای جنسی و خشونت علیه فلسطینیان در کرانه باختری برای وادار کردن آنان به ترک زمینهایشان استفاده میکنند. نویسنده به گزارشی از «ائتلاف حفاظت از کرانه باختری» استناد میکند که در آن آمده تهدید به تجاوز و خشونت جنسی به ابزاری علیه آوارگی فلسطینیان تبدیل شده است.
