بازیکنی که درهیاهوی جذب گلر در پرسپولیس فراموش شد
پرسپولیسیها خود را درگیر پرونده جذب گلر کردند و اصلاً از یاد بردند که برانکو پیش از شروع تعطیلات و نقل و انتقالات زمستانی گفته بود اگر قرار باشد این تیم در نقل و انتقالات حضور یابد، فقط یک بازیکن میخواهد تا جای خالی هادی نوروزی کاپیتان فقید خود را پُر کند.
پرسپولیس برای شروع دوباره فصل پانزدهم، با نگرانیهای جدیدی مواجه شده است. نگرانیهایی که میتواند از کیفیت این تیم بکاهد یا شرایط را برای سرخپوشان سختتر از گذشته کند. پرسپولیس در نیمفصل اول نشان داد برای کسب عنوان قهرمانی، پتانسیل خوبی دارد و جدا از مربی خوب و قابل اطمینان، بازیکنان مؤثری در این تیم جمع شدهاند تا بهترین عملکرد ممکن را داشته باشند. چنین پازلی میتواند پرسپولیس را به خواستههایش برساند اما همیشه این حاشیههاست که ترمز یک تیم را میکشد. اتفاقاتی که در متن کار، به آن توجهی نمیشود اما همواره مهم و تأثیرگذار هستند. بخشی از این اتفاقات را مرور میکنیم.
جذب یک دروازهبان بزرگ
پرسپولیس از ناحیهای دچار کمبود شده که ستون هر تیمی است. دو دروازهبان سرخپوشان بنا به دلایل مختلف از جمع سرخها جدا شدهاند و باشگاه باید به فکر جذب یک گلر دیگر باشد؛ پیچیدهترین شرایطی که ممکن است یک باشگاه با آن مواجه شود. اکثر گلرهای داخلی که تیم ندارند، کیفیتی بهتر از سوشا مکانی ندارند و برانکو نیز نمیخواهد دروازهبانی مانند سوشا داشته باشد. گلرهای آسیایی نیز یا گرانقیمت هستند، یا مشکلات عجیبی دارند یا بیکیفیت هستند. اگر دست روی گلر خارجی بگذارد نیز مجبور است حداقل یک بازیکن خارجی از بین لوکا ماریچ، مایکل اومانا و جری بنتسون را از لیست خود خارج کند که البته به هر 3 بازیکنش در ادامه فصل احتیاج دارد. جذب گلر معمایی است که حل نشدن آن مساوی است با یک نگرانی بزرگ. فراموش نکنید طبق برنامه جدید پرسپولیس باید سهشنبه 13 بهمن به مصاف سپاهان در تهران برود و به فاصله 17 روز مانده تا آن بازی، سرخپوشان هیچ دروازهبانی ندارند.
یک علامت سؤال بزرگ
اتفاق عجیبی که برای سرخپوشان قبل از شروع تعطیلات رخ داد، جدایی یکباره آندری پانادیچ بود. مربی و تاکتیسین پرسپولیس روی نیمکت این تیم که جدا از طراحی تمرینات، به بازیکنان در پوشش و فضاسازی نیز کمک بزرگی میکرد. جدیت او در تمرینات و نظم و انضباطی که با خود به تیم تزریق میکرد به قدری جذاب بود که سرخپوشان مجبور به اطاعت از کادر فنی میشدند. رفاقت آندری با بازیکنان نیز دلیل دیگری بود که هیچکس مانند فصل قبل هوس ایجاد درگیری و حاشیهسازی در محل تمرین به سرش نزند. پانادیچ در جلسات آنالیز پرسپولیس و همچنین آنالیز حریفان نقش پررنگی داشت و بیجهت نیست به محض اینکه تهران را به مقصد کرواسی ترک کرد تا از پدر بیمارش پرستاری کند، فوراً مورد توجه یک باشگاه نسبتاً بزرگ در کشور کرواسی قرار گرفت و با آن باشگاه عقد قرارداد کرد. حالا که آندری رفته، خیلیها نگرانند که نکند پرسپولیس پس از پانادیچ، نظم و انضباط خود را از دست بدهد. این مسئله، یک علامت سؤال بزرگ را ساخته زیرا هنوز بر سر اینکه بتوان تمام موفقیتهای 17 بازی ابتدایی (به لحاظ انجام بازی تهاجمی و جذاب) را به پای برانکو نوشت، حرف و حدیثهایی وجود دارد و حتماً آندری در ساختن آن شرایط، نقش مؤثری داشته اما آیا بدون آندری نیز، پرسپولیس میتواند یک تیم کاملاً تهاجمی باشد که از صبح تا شب، بازیکنانش در مورد قهرمانی حرف میزنند؟
یادشان رفت مهاجم جذب کنند
پرسپولیسیها خود را درگیر پرونده جذب گلر کردند و اصلاً از یاد بردند که برانکو پیش از شروع تعطیلات و نقل و انتقالات زمستانی گفته بود اگر قرار باشد این تیم در نقل و انتقالات حضور یابد، فقط یک بازیکن میخواهد تا جای خالی هادی نوروزی کاپیتان فقید خود را پُر کند. نوروزی در این فصل به یک بازیکن همهکاره بدل شده بود. کاپیتان بود تا با اخلاق نیکوی خود، تیم را جمع و جور کند و کاشتهزن بود تا بهترین ارسالها را روی دروازه حریفان داشته باشد و خیال برانکو بابت بازی مستقیم راحت شود. او یک مهاجم قدرتی برای شروع پرسینگ از زمین حریف و یک مهاجم سرعتی برای استفاده از فضای پشت مدافعان حریف بود و در کنار اینها، قدرت شوتزنی داشت تا مثل بازی با پدیده، در دقایق حساس، گره بازی را باز کند اما فوت ناگهانی چنین «الماسی» پرسپولیس را به دردسر انداخت. برانکو در تمام طول فصل، نگران سمت راست خط حملهاش بود و در واقع فرشاد احمدزاده و محسن مسلمان نیز نتوانستند بار تیم را در این سمت مثل هادی بردارند. حالا پرسپولیسیها به همه چیز فکر میکنند به غیر از جذب یک وینگر و یک بازیکن مؤثر مثل هادی نوروزی و این نگرانی دیگری است که ذهن برانکو را احاطه کرده و او نمیداند چه اتفاقی قرار است برای تیمش رخ بدهد.
لغو اردو و نداشتن زمین تمرین
بحث جذب گلر، فقط یکی از مشکلات پرسپولیس بود که شاید به زودی و به نوعی حل شود اما سرخپوشان مشکلات دیگری هم دارند که واقعاً نگرانکننده است. آنها قرار بود هفته قبل به اردوی امارات بروند ولی این اردو به خاطر مسائل غیرفوتبالی و اظهار نظر مسئولان وزارت ورزش (به ادعای حسین عبدی سخنگوی هیأت مدیره) برگزار نشد. برانکو به اجبار، برنامه تمرینی تیمش را تغییر داد و آنقدر تمرینات دچار تغییر شد که حتی علی علیپور مهاجم جوان سرخپوشان یک جلسه دچار اشتباه شد و به ورزشگاه دیگری برای انجام تمرین رفت! لغو اردو اصلاً در دست باشگاه پرسپولیس نبود که بخواهیم از آنها ایراد بگیریم یا تشویقشان کنیم اما عدم بهرهگیری از یک زمین چمن خوب، حتماً تقصیر مسئولان این باشگاه است که باعث نگرانی شده. برانکو حدود دو ماه قبل به مدیران پرسپولیس هشدار داده بود محل تمرین این تیم به خاطر کیفیت پایین چمن باید تغییر کند و آخرین کاری که باشگاه توانست برای این تیم انجام دهد، این بود که با انجام تمرین یک در میان در زمین شماره 2 آزادی در کنار استقلالیها، موافقت کنند! خودتان را به جای بازیکنان پرسپولیس بگذارید؛ صبح در درفشیفر و زمین ناهموار این ورزشگاه تمرین میکنند، عصر در زمین چمن دیگری در ورزشگاه آزادی! بدنسازی، کار با وزنه و باقی تمرینات نیز باید با این شکل دنبال شود که نمیتواند چندان حرفهای باشد.
باشگاه و بیپولی دوباره؟
ما هنوز جواب این سؤال را پیدا نکردهایم؛ باشگاه پرسپولیس دچار بیپولی دوباره شده است؟ بازیکنان بابت فصل قبل، تمامی مطالبات خود را گرفتهاند و تسویه حساب کردهاند. بازیکنان این فصل نیز بیش از 15 درصد از مطالباتشان به همراه کارتهای 5 میلیون تومانی را دریافت کردهاند اما هنوز صدای اعتراضشان به هوا بلند است و تقریباً هر روز از بیپولی باشگاه در هر جمعی صحبت به میان میآورند. اگر بیپولیها به این شکل باشد که بازیکنان میگویند، مطمئن باشید در ادامه لیگ، پرسپولیس باز هم مشکلات عدیدهای خواهد داشت، حداقل اینکه ذهن بازیکنان برای درخشش در 13 هفته پایانی راحت و آسوده نیست که فقط فکرشان معطوف به فوتبال باشد.
مشکلات همیشگی سرخپوشان
در کنار همه این نگرانیها، یکسری مشکلات نیز همیشه برای پرسپولیس وجود دارد. محرومیت مداوم بازیکنان پرسپولیس که به نظر میرسد در ادامه لیگ نیز شاهد آن باشیم، ضعف مفرط خط دفاع که در لحظات حساس، اشتباهات عجیبی انجام میدهد، عدم تمرکز مهاجمان جوان که در نیمفصل اول، حداقل 15 گل کمتر از موقعیتهایی که داشتند، به ثمر رساندند، حاشیههای همیشگی، عدم استقبال هواداران از بازیهای این تیم، نداشتن زمین تمرین، تعطیلات ادامهدار لیگ برتر که همیشه سرخپوشان را بعد از اتمام تعطیلات، ضعیف و بیانگیزه در زمین دیدیم و... با این حال فکر میکنید 13 هفته پایانی برای پرسپولیس با این حجم از نگرانیها چطور باشد؟