به گزارش افکارنیوز،

 در طول 5 سال گذشته مسئولان دولت بارها بر مزخرف بودن مسکن مهر تاکید کرده‌اند، اخیرا هم روحانی این خانه‌ها را قوطی خوانده است. سوال اینجاست که دولت تدبیر و امید چه گلی به سر صنعت مسکن زده است که این چنین بر طرح مسکن دولت سابق می‌تازد، نکته اینجاست که بر فرض هم که مسکن مهر مزخرف است؛ انفعال در ساخت مسکن، عدم پاسخگویی درباره مسکن اجتماعی، عدم رسیدگی به مسکن مهرهای قبلی و نبود مدیریت روی بازار مسکن، از آن هم مزخرف‌تر است و دولت به جای انتقاد به این موضوع باید پاسخگوی شرایط موجود باشد.
از همان روزهای اول حضور آخوندی در دولت، موضوع مسکن اجتماعی به جای مسکن مهر مطرح شد. مسکن اجتماعی خوب یا بد طی سال‌های اخیر اجرا نشد، یعنی بعد از گذشت 5 سال از مطرح شدن این طرح تاکنون یک واحد مسکن اجتماعی هم ساخته نشده است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395، میانگین تعداد افراد خانواده‌های ایرانی 3/3 است که با ضرب آن در تعداد 3 میلیون و 630 هزار واحد مسکن مهر تحویل داده شده، جمعیت تعداد افراد ساکن در مسکن مهر به حدود 12 میلیون نفر در کل کشور می‌رسد. باتوجه به جمعیت 80 میلیونی کل کشور، ساکنان مسکن مهر 15 درصد کل جمعیت کشور برآورد می‌شوند. براین اساس با هر بار حمله مسئولان دولتی به مسکن مهر به سرپناه و خانه امید 12 میلیون ایرانی توهین می‌شود.
علیرضا خسروی، عضو سابق کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی می‌گوید: آنچه مشخص است اینکه حرف‌های رئیس‌جمهور توسط وزیر راه خوانده نمی‌شود. خود روحانی هم در زمان تقدیم بودجه به مجلس شورای اسلامی گفت اختلاف‌نظرهایی با وزیر داریم ولی برند بودن وزیر را هم نمی‌خواهیم از دست بدهیم. وی با انتقاد از طولانی شدن روند مسکن مهر، گفت: صدماتی که ساکنان مسکن مهر امروز از طولانی شدن روند تحویل این خانه‌ها می‌خورند بسیار زیاد است، در برخی موارد مردم سال‌هاست درحال پرداخت اقساط خانه‌هایشان هستند اما به کلی نمی‌دانند این خانه‌ها در کجا وجود دارند. 
براساس گزارش رسمی سازمان برنامه و بودجه که ماه گذشته منتشر شده، تولید مسکن در سال 1389 با عرضه 835 هزار واحد مسکن شهری جدید رخ داده است. در سال 1390 هم 800 هزار واحد مسکن و در سال 1391 بالغ بر 820 هزار واحد مسکن شهری جدید تولید شده است.  در سال 1392 نیز با عرضه واحدهایی که ساخت آنها در دولت دهم شروع شده بود، 834 هزار واحد مسکن شهری جدید وارد بازار مسکن شد اما از سال 1393 که سیاست‌های وزارت راه و شهرسازی دولت یازدهم بر بازار مسکن حاکم شد، روند نزولی تولید مسکن شروع شد به طوری‌که در این سال‌ها تولید مسکن شهری به 719 هزار واحد کاهش یافت. البته از آنجاکه ساخت مسکن به طور معمول 2 سال طول می‌کشد، بخش زیادی از 719 هزار واحدی که در سال 1393 به بازار عرضه شد، ساخت آنها در دولت دهم شروع شده بود، بنابراین تاثیر واقعی سیاست‌های وزارت راه و شهرسازی دولت یازدهم بر بازار مسکن را باید از سال 1394 دانست که تولید مسکن سقوط کرد و به 331 هزار واحد رسید. در سال 1395 نیز این روند ادامه یافت و فقط 333 هزار واحد مسکن شهری جدید وارد بازار شد. این درحالی است که طبق قانون برنامه ششم توسعه، باید در سال 1395 بالغ بر 680 هزار مسکن شهری جدید در کشور تولید می‌شد که کمتر از نصف آن تحقق پیدا کرد. در مقایسه با رکورد 835 هزار واحدی دولت دهم در سال 1389، تولید مسکن شهری در سال 1395 بیش از 60 درصد کمتر شده است. دولت دهم در سال 1389 بالغ بر 308 هزار واحد مسکن روستایی ساخت اما دولت یازدهم در سال 1395 فقط 70 هزار مسکن روستایی ساخت؛ به عبارتی ساخت مسکن روستایی تقریبا یک پنجم دولت دهم شده است.