به گزارش افکارنیوز،

کمیسیون اروپایی، صندوق بین‌المللی پول و OECD پیش‌بینی کردند که به‌طور متوسط، اقتصاد اتحادیه اروپا ۹/ ۱ درصد در سال آینده رشد خواهد کرد، نرخی که به‌طور کلی با میانگین ۲ درصد مورد انتظار سال‌جاری هم همخوانی دارد. اما این تصویر ممکن است بیش از حد خوش‌بینانه باشد، نه‌تنها به این دلیل که خود نرخ رشد ناامید‌کننده خواهد بود، بلکه به این دلیل که فشار قابل ملاحظه‌ای بر پتانسیل رشد اتحادیه اروپا از سال ۲۰۱۹ وجود دارد، فشاری که درحال‌حاضر رهبران اروپایی به نظر نمی‌رسد آمادگی مقابله موثر با آن را داشته باشند.  اگر اتحادیه اروپا تیم فوتبال بود، بازی‌هایش را برای نبود تاکتیک یا به‌دلیل ظرفیت نامناسب از دست نمی‌داد. این تیم تقریبا ۱۹ تریلیون دلار ارزش دارد، اقتصاد اتحادیه اروپا دومین اقتصاد بزرگ دنیا است و تقریبا یک‌پنجم از تولیدات جهان را شکل می‌دهد. مشکل این است که تیم به‌طور انفرادی بازی نمی‌کند و تمام بازیکنان خوبش به‌طور انفرادی به‌دلیل مشکلات آشفته‌ای که در خانه دارند، در نزاع به‌سر می‌برند.

در طول یک سال گذشته، قدم‌های کوچکی(همچون تقویت شبکه ایمنی مالی جمعی) برای افزایش ظرفیت کلی اتحادیه اروپا برای مقابله با دست‌اندازهای پیش‌رو به کار گرفته شد اما مرمت کلی اقتصاد همچنان ناتمام ماند. مشکلات به‌خصوص در ناحیه یورو قابل‌توجه است که با پیشرفت آهسته در اتحادیه بانکی، عدم هماهنگی مالی- سیاسی کافی و تقسیمات سیاسی مضاعف شده است. درحال‌حاضر، موتور صادراتی اتحادیه اروپا به اندازه کافی قدرتمند نیست تا ضعف پیشران‌های رشد داخلی را جبران کند. حتی صادرات به سمت بدتر شدن نیز می‌رود، چراکه چین درحال کاهش تقاضای خارجی است. تیم اتحادیه اروپا با چالش‌های جدی هم در بازی خانگی و هم در دیدارهای بین‌المللی روبه‌رو است. موفقیت در آنها نیاز به رهبران سیاسی دارد که قادر به اقناع عموم باشند و تمایل به پیگیری پیوسته سیاسی رشد، داشته باشند. هر قدر ظهور چنین رهبرانی طولانی‌تر شود، برای اتحادیه اروپا سخت‌تر خواهد بود تا از یک مبارزه سرنوشت‌ساز دوری کند.