روزنامه گاردین در گزارشی مفصل به سیاستهای اشتباه نخستوزیر رژیم اسرائیل بنیامین نتانیاهو اشاره کرد و نوشت که «این کارنامهای از شکست مطلق است. البته درباره دونالد ترامپ حرف نمیزنم، هرچند میتوانستم. بلکه سخنم درباره شریک او در این جنگ هولناک است.»این گزارش به کارشکنی نتانیاهو در مسیر آتشبس ایران و آمریکا اشاره کرد و نوشت نتانیاهو هماکنون کانون توجه جهانیان است، زیرا وقتی قرار بود اسلحهها در سراسر خاورمیانه خاموش شود، حمله اسرائیل به لبنان متوقف نشد.طبق این گزارش، برعکس، روز چهارشنبه، تنها ساعاتی پس از آنکه ترامپ از پیشرفت بزرگ خود با تهران استقبال کرد، اسرائیل یکی از مرگبارترین تهاجمات بمبارانی تاریخ خود علیه لبنان، کشوری که تاکنون رنجهای فراوانی متحمل شده، را به اجرا گذاشت. تنها در عرض ۱۰ دقیقه، جنگندههای اسرائیلی ۱۰۰ هدف را در سراسر پایتخت و فراتر از آن هدف قرار دادند که به کشته شدن دستکم ۳۰۳ نفر و زخمی شدن بیش از ۱۱۵۰ تن دیگر، عمدتاً غیرنظامی، منجر شد.
نتانیاهو در دو آینه: جهان در برابر داخل
این رسانه انگلیسی ادامه داد که دو راه برای قضاوت درباره نتانیاهو وجود دارد: نگاه از بیرون و نگاه از درون. طبق این گزارش،در دادگاه افکار عمومی جهان، نتانیاهو مدتها پیش به جرم جنایات جنگی محکوم شده است؛ جنایاتی که دادگاه کیفری بینالمللی در لاهه هنوز به دنبال اوست. او معمار تخریب غزه است و در شرارت، همپایه ترامپ یا حتی بدتر. با اینحال، آنطور که در این رسانه آمده است، در داخل، شهرتی متفاوت، هرچند نه همگانی، دارد: هوادارانش او را «آقای امنیت» میدانند؛ از میان این دو شهرت، این دومی برایش مهمتر بوده و هست. این روزنامه انگلیسی ادامه داد که نتانیاهو چیزی برای ارائه به رأیدهندگان اسرائیلی ندارد زیرا در همان دوران تصدی خود، در عملیات طوفانالاقصی، حماس موفق به عملیات علیه صهیونیستها شد و به اعتقاد گاردین، همین یک روز بهتنهایی باید او را برای همیشه از مقامش خلع صلاحیت میکرد. در بیشتر نظامهای سیاسی دنیا، او را مدتها پیش از قدرت بیرون رانده بودند.
وعدههای توخالی «پیروزی کامل»
این روزنامه انگلیسی با اشاره به وعدههای پوچ نتانیاهو ادامه داد، نتانیاهو وعده «پیروزی کامل» بر حماس را داده بود اما با وجود دو سال کارزار وحشیانهترین بمبارانها که به کشته شدن حدود ۷۰ هزار نفر انجامید، نتانیاهو مطلقاً هیچیک از این اهداف را محقق نکرد. در بخشهایی از غزه که تحت اشغال نیروهای اسرائیلی نیست، حماس همچنان ارباب است.گاردین ادامه داد، در همان جنگ، نخستوزیر اسرائیل به خود میبالید که حزبالله را نابود کرده و توانایی این گروه برای هدف قرار دادن اراضی اشغالی را از بین برده است اما فراموش نکنیم حزبالله در جنگ انتخابی که توسط خود نتانیاهو و ترامپ آغاز شد به ایران پیوست و بیش از یک ماه است که بهطرز دردناکی روشن شده که ادعاهای مربوط به نابودی حزبالله بهشدت اغراقآمیز بوده است. بله، اسرائیل رهبر این گروه را کشت اما خود گروه زنده ماند و توانست زرادخانه خود را بازسازی کند.این وزنامه انگلیسی سپس به ایران اشاره کرد و نوشت که در جریان جنگ ۱۲ روزه، ترامپ مدعی شد که برنامه هستهای ایران را «محو» کرده و نتانیاهو آن را «پیروزی تاریخی که نسلها پابرجا خواهد ماند» توصیف کرد. گاردین ادامه داد، شاید منظور او از «نسلها» چرخهٔ زندگی مگسهای میوه بوده باشد، چراکه این نسلها تنها هشت ماه دوام آوردند. در پایان فوریه، بار دیگر گفته میشد که تهران تهدیدی وجودی است؛ همان تهدیدی که ظاهراً «محو» شده بود.
این روزنامه نوشت، و نتیجه چه بود؟ ایران همچنان ذخیرهای از اورانیوم غنیشده دارد. آشکارا هنوز ذخیره قابلتوجهی از موشک در اختیار دارد، چون درست تا لحظه اعلام آتشبس، همسایگان عرب خود در خلیج فارس و شهرهای اسرائیل را هدف قرار میداد. طبق این گزارش، حاکمیت ایران علیرغم ادعای نتانیاهو برای تغییر نظام، همچنان در قدرت هستند و جایگاه قویتری دارند و مواضع تندتری در مقایسه با قبل دارند.بر اساس این گزارش، تهران به دنیا نشان داد که حتی بدون بمب هستهای، اکنون یک عامل بازدارنده قدرتمند در اختیار دارد: گلوگاهی بر اقتصاد جهانی به نام تنگه هرمز. اگر ترافیک کشتیرانی بار دیگر روان شود، این فقط با رضایت ایران خواهد بود که بهای سنگینی نیز طلب خواهد کرد.گاردین سپس تصریح کرد که دستاورد بزرگ نتانیاهو این بوده که جنگی به راه انداخته که تهران را در موقعیتی توانمندتر قرار داده است. «عاموس هارئل» تحلیلگر امور نظامی روزنامه هاآرتص، این وضعیت را موجز و دقیق اینگونه خلاصه میکند: «این چهارمین بار پیاپی است – در غزه، یکبار در لبنان و دو بار در ایران که لافهای [نتانیاهو] مبنی بر پیروزی کامل و رفع تهدیدهای وجودی، وعدههایی توخالی از آب درآمده است.»
شکستی عمیقتر: امنیت با جنگیدن بهتنهایی ممکن نیست
طبق این گزارش، اما این شکست عمیقتر است. به باور نتانیاهو، امنیت اسرائیل تنها از یک راه تأمین میشود: ضربه زدن به دشمنان کشور و سپس ضربهای سختتر اما این رویکرد همواره فقط آسودگی موقت به ارمغان میآورد. او به قول خودش سر مار را میبُرد، اما سر خیلی زود دوباره سبز میشود.دلیلش این است که به گفته یائیر گولان، سیاستمدار اپوزیسیون اسرائیل و ژنرال سابق، نتانیاهو «نمیداند چگونه دستاوردهای نظامی را به امنیت سیاسی تبدیل کند». هیچ تلاشی برای بهرهگیری از فرصتهای دیپلماتیک، هرچند دشوار، وجود ندارد.بر اساس این گزارش، نتانیاهوئیسم هیچ دستاوردی نداشته است اما هزینهاش وحشتناک بوده است. بارزترین هزینه، جان تمامی کشتهشدگان است؛ چه در رفح، چه در دره بقاع و چه در خود اراضی اشغالی. اما این رویکرد همچنین آسیبهای شاید جبرانناپذیری به جایگاه رژیم صهیونیستی در جهان وارد کرده است. طبق این گزارش، هر روزی که نتانیاهو در مقامش باقی میماند، اسرائیل را بیش از پیش به یک طردشده بینالمللی تبدیل میکند. گاردین نوشت، صحنههای مشمئزکننده هفته گذشته در کنست را شاهد باشید، جایی که کابینه نتانیاهو، قانونی نژادپرستانه را تصویب کرد که عملاً مجازات اعدام را برای فلسطینیهایی که به اتهام قتل تروریستی محکوم میشوند اعمال میکند، اما نه برای یهودیان. این لایحه را ایتمار بنگویر، وزیر راستافراطی، پیش برد، اما نتانیاهو شخصاً زحمت حضور در صحن و رأی دادن به آن را به خود داد.
این روزنامه انگلیسی در پایان با اشاره به این موارد نوشت، شاید برای جهانیان اهمیتی نداشته باشد که اسرائیلیها تمامی شبهای شش هفته جنگ با ایران را در بیخوابی و در پناهگاههای بمب گذراندهاند و روزها مدارس تعطیل بوده و تمامی اراضی اشغالی در وضعیت قرنطینه نیمهتمام بهسبک دوران کرونا به سر میبرده است اما رأیدهندگان اسرائیلی اهمیت خواهند داد. گاردین نوشت، استدلال گستردهتر و عمیقتری هم وجود دارد، استدلالی که میگوید نتانیاهو دهههاست راهبرد نادرستی را دنبال کرده است؛ اینکه چون امنیت هرگز تنها با زور حاصل نخواهد شد، اسرائیل در نهایت ناگزیر خواهد بود با همسایگان خود، و در رأس آنها با فلسطینیها، به نوعی توافق و سازش دست یابد. شاید حالا که شکستهای زنجیرهای نتانیاهو به این روشنی آشکار شده، اسرائیلیها بالاخره آماده شنیدن این سخن باشند.
