رویترز نوشت: حتی با اینکه ایالات متحده و ایران به تدریج به سمت یک راه خروج احتمالی از جنگ ده هفتهای خود پیش میروند، سخنان و اعمال ترامپ این ترس و نگرانی را در میان دوستان دیرینه واشنگتن - از اروپا گرفته تا خاورمیانه و هند-اقیانوسیه – برانگیخته است که ایالات متحده ممکن است در بحرانهای آینده غیرقابل اعتماد باشد.
در واکنش به اقدامات ترامپ، برخی از شرکای سنتی ایالات متحده شروع به کاهش ریسک به شیوه هایی کردهاند که ممکن است تغییرات بلندمدتی در روابط با واشنگتن ایجاد کند، در حالی که کشورهای به اصطلاح دشمن آمریکا مانند چین و روسیه به دنبال بهرهبرداری از فرصتهای استراتژیک هستند.
به نوشته رویترز، هنوز مشخص نیست که آیا جنگ ترامپ با ایران نقطه عطفی دائمی در روابط ایالات متحده با جهان خواهد بود یا خیر. اما اکثر تحلیلگران معتقدند که رفتار نامنظم رئیس جمهوری آمریکا از زمان بازگشت به قدرت، که اساساً نظم جهانی مبتنی بر قوانین را برهم زده است، اتحادهای ایالات متحده را بیشتر فرسوده خواهد کرد، به ویژه با توجه به اینکه ائتلاف هایی مانند سازمان پیمان آتلانتیک شمالی -ناتو-همچنان به دلیل مقاومت گسترده در برابر خواستههای جنگی او، خشم او را احساس میکند.
برت بروئن مشاور سابق دولت اوباما که اکنون ریاست مرکز مشاوره استراتژیک «اتاق وضعیت» را بر عهده دارد، گفت: «بیملاحظه گی ترامپ در قبال ایران منجر به تغییرات چشمگیری شده است. اعتبار ایالات متحده در خطر است.»
تنشها به ویژه بین ترامپ و اروپاییها از زمانی که او در ۲۸ فوریه (۹ اسفند) به رژیم صهیونیستی در حمله به ایران پیوست و بدون هیچ مدرکی ادعا کرد که تهران در آستانه توسعه سلاح هستهای است، بسیار زیاد شده است. بسته شدن تنگه هرمز، شوک بیسابقهای در حوزه انرژی جهانی ایجاد کرد که کشورهای اروپایی را به بزرگترین بازندگان اقتصادی جنگی تبدیل کرده است که خواستار آن نبودند.
حتی پیش از آن، ترامپ با اعمال تعرفههای گسترده، تلاش برای تصاحب گرینلند از دانمارک و کاهش کمکهای نظامی به اوکراین، متحدان خود را به وحشت انداخته بود.
این اختلاف زمانی بیشتر شد که ترامپ این هفته اعلام کرد که ۵ هزار نفر از ۳۶ هزار و ۴۰۰ سرباز آمریکایی مستقر در آلمان را خارج می کند. این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، با اظهار نظر علنی اش مبنی بر اینکه ایرانیها در حال تحقیر ایالات متحده هستند، او را عصبانی کرد. پنتاگون سپس استقرار برنامهریزیشده موشکهای کروز تاماهاوک در آلمان را لغو کرد.
ترامپ - که مدتهاست در مورد ماندن آمریکا در ائتلافی که پس از جنگ جهانی دوم به ایجاد آن کمک کرد (ناتو)، ابراز تردید کرده است - گفت که او همچنین در حال بررسی کاهش نیروهای آمریکایی در ایتالیا و اسپانیا است، کشورهایی که رهبران آنها بر سر جنگ با او اختلاف نظر داشتهاند.
در خارج از اتحادیه اروپا ترامپ پیش از این، کییر استارمر نخستوزیر بریتانیا، را هدف قرار داده و در ماه مارس (فروردین) او را به باد تمسخر گرفت و گفت که او «وینستون چرچیل نیست» و تهدید کرد که «تعرفه سنگینی» بر واردات از بریتانیا اعمال خواهد کرد.
دولتهای اروپایی با افزایش تلاشها برای افزایش همکاری بین خود، به دوش کشیدن بیشتر بار دفاعی خود و توسعه مشترک سامانه های تسلیحاتی برای کاهش وابستگی به ایالات متحده، همزمان با تلاش برای متقاعد کردن ترامپ به ارزش حفظ متحدان فراآتلانتیکی، به این موضوع واکنش نشان دادهاند.
یک دیپلمات اروپایی تهدیدات ترامپ را نشانهای روشن برای اروپا خواند تا بیشتر در امنیت خود سرمایهگذاری کند، اما گفت که رهبران فعلاً تسلیم شدهاند که با این فشارها کنار بیایند.
به نوشته رویترز، اروپاییها به عنوان «قدرتهای میانی»، گزینههای محدودی دارند، به ویژه با توجه به وابستگی آنها به متحد ابرقدرت خود برای بازدارندگی استراتژیک در برابر هرگونه حمله احتمالی از سوی روسیه. تحلیلگران میگویند که گذار به خوداتکایی بیشتر سالها طول خواهد کشید.
جف راتکه، رئیس موسسه آمریکایی-آلمانی در دانشگاه جان هاپکینز، گفت که هر چند به نظر میرسد مرتس سعی در جلب نظر ترامپ را داشته است، اما اکنون او «سعی نمیکند ارزیابی انتقادی خود از آنچه ایالات متحده خود را درگیر آن کرده است، پنهان کند.» این دیپلمات اروپایی گفت، اما اروپاییها همچنین توجه دارند که ترامپ، که طبق قانون از نامزدی مجدد منع شده است، ممکن است قبل از ترک دفتر ریاست جمهوری در ژانویه ۲۰۲۹، احساس کند که می تواند «هر کاری که فکر میکند» در صحنه جهانی انجام دهد.
به نوشته رویترز این جنگ همچنین باعث نگرانی شرکای آسیایی شده است، که بسیاری از آنها به شدت به نفتی وابسته بودند که قبل از درگیری آزادانه از طریق تنگه جریان داشت.
کشورهایی مانند ژاپن و کره جنوبی از قبل از تعرفههای بالای ترامپ و بیاعتنایی به اتحادهای سنتی نگران بودهاند. اکنون برخی ممکن است این سوال را مطرح کنند که آیا آسیب پذیری او در برابر فشارهای اقتصادی در داخل کشور، از جمله قیمت بالای بنزین، میتواند به این معنی باشد که ترامپ ممکن است در صورت درخواست کمک در درگیری با چین، مانند حمله به تایوان، تردید کند.
تاکشی ایوایا که در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ به عنوان وزیر امور خارجه ژاپن خدمت میکرد، به رویترز گفت: «آنچه ما را بیشتر نگران می کند این است که اعتماد، احترام و انتظارات نسبت به ایالات متحده در حال کاهش است. این میتواند سایه طولانی بر کل منطقه بیندازد.»
یاسوتوشی نیشیمورا وزیر تجارت سابق ژاپن، گفت که برای توکیو به طور فزایندهای این موضوع اهمیت یافته که با ایجاد روابط نزدیکتر با «قدرتهای میانهرو همفکر» مانند بریتانیا، کانادا، استرالیا و کشورهای اروپایی، به پویایی در حال تغییر قدرت جهانی پاسخ دهد.
رویترز در بخشی از گزارش خود آورده است: روسیه، تولیدکننده پیشرو انرژی، از افزایش قیمت نفت و گاز طبیعی ناشی از جنگ ایران و همچنین حواسپرتی ایالات متحده و اروپا از جنگ اوکراین، سود برده است. تحلیلگران میگویند اگرچه بحران ایران تامین انرژی چین را مختل کرده است، اما پکن ممکن است درسهایی از تغییر موقعیت ایالات متحده از هند و اقیانوسیه به خاورمیانه و اینکه چگونه قدرتمندترین نیروهای مسلح جهان گاهی اوقات توسط تاکتیکهای نامتقارن مانند پهپادهای ارزان قیمت مغلوب شدهاند، آموخته باشد.
