به گزارش افکارنیوز، تقدس «مادر ترزا» که زندگی خود را وقف فقرای جهان کرد زیر سوال رفته است. یک تحقیق تازه جنبههایی از زندگی او را بازنگری کرده است. در خلاصه این پژوهش آمده که مادر ترزا به هیچ وجه یک «قدیس» نبوده است. LE MATIN که یک نشریه فرانسوی است برای اولین بار اقدام به انتشار این تحقیق کرده. سه محقق کانادایی از دانشگاههای «مونترآل» و «اوتاوا» در کانادا اعلام کردهاند که هدفشان از این تحقیق نشان دادن زندگی واقعی مادر ترزا بوده است. این سه محقق برای کار پژوهشی خود ۵۰۲ سند و مطالب منتشر شده در باره مادر ترزا را بررسی کرده و پس از خارج کردن
نمونههای تکراری به بررسی ۲۸۷ سند پرداختهاند. آنها در مجموع ۹۶ درصد از اسناد موجود درباره مادر ترزا و گروه مذهبی «کمک به همنوع» را که او بنیان گذاشت، ارزیابی کردهاند.
مادر ترزا که بود؟
مادر ترزا که نام اصلیاش «اگنس گونجا بویاجیو» است، در سال ۱۹۱۰ در «اسکوپیه» امپراتوری عثمانی به دنیا آمد و پنج سپتامبر ۱۹۹۷ در «کلکته» هند درگذشت. بهخاطر ارادتی که به «ترزا اهل آویلا»، راهبه اسپانیایی و بنیانگذار یکی از جریانهای رهبانیت و خدمات خیرخواهانه بود، نام ترزا را برای خود برگزید. او کوچکترین فرزند خانواده بود. پدرش که در مسائل سیاسی آلبانی درگیر بود در ۱۹۱۹ یعنی زمانی که ۹ سال داشت درگذشت. پس از مرگ پدر، مادرش او را براساس تعالیم کلیسای کاتولیک آموزش داد. اگنس از همان ابتدا مجذوب داستانهایی در مورد زندگی مبلغین و خدمات آنها بود. در ۱۲ سالگی
متقاعد شده بود که باید عمر خود را صرف یک زندگی معنوی کند. در ۱۸ سالگی خانه را ترک و به عضویت گروه خواهران «نتردام دو لورت» درآمد و دیگر هرگز مادر و خواهرش را ندید. اگنس ابتدا به «لورتو ابی» در ایرلند برای یادگیری زبان انگلیسی رفت. زبانی که خواهران «نتردام دو لورت» از آن برای آموزش به کودکان در هند استفاده میکردند. او در سال ۱۹۲۹ وارد هند شد و مراحل کارآموزی خود را در دارجلینگ آغاز کرد. او مراسم قسم خود را به عنوان راهبه به صورت رسمی در ۱۴ می۱۹۳۷ هنگامی که به عنوان معلم در یکی از مدرسههای صومعه لورتو در شرق کلکته مشغول به تدریس بود به جای آورد. او درگروه مذهبی
خواهران «نتردام دو لورت» فعالیت میکرد، این گروه را در سال ۱۹۴۹ ترک کرد تا بهزعم خود «صدایش را به گوش جهان برساند» و گروه مذهبی خود را تشکیل دهد. او سرانجام در سال ۱۹۵۰ موفق به تشکیل گروه مذهبی مستقل خود شد. وی نخستین هدف این گروه را آموزش کودکان خیابانی قرار داد. مادر ترزا به مدت ۴۰ سال در هند و دیگر کشورهای جهان به زندگی فقرا و درماندگان پرداخت. در لحظه مرگ، وی بیش از ۶۱۰ مبلغ در ۱۲۳ کشور دنیا تربیت کرده و به کار گماشته بود. گروههایی که تحت عنوان گروه خیریه مادر ترزا فعالیت میکردند، بیماران خاص را نیز مورد حمایت قرار میدادند؛ بیمارانی که ایدز و جذام داشتند.
نیمه دوم قرن بیستم بود که او در روزنامههای هندی و غربی مورد توجه قرار گرفت. مادر ترزا، راهبه آلبانیایی الاصل، در سال ۱۹۵۰ در شهر کلکته هند گروه مذهبی «کمک به همنوع» را بنیان گذاشت. هدف از تاسیس این گروه کمک به درماندهترین انسانها از صمیم قلب بدون طلب هرگونه پاداش بود. مادر ترزا کار خود به عنوان مبلغ مذهبی را در سال ۱۹۴۸ شروع کرد. او که شهروند هند شده بود، با به تن کردن ردایی با رگههای آبی به زندگی در میان فقرا و پرستاری از بینوایان و قحطیزدگان روی آورد. او میگفت: «میخواستم دیر را ترک کنم و در میان مردم فقیر زندگی و به آنها خدمت کنم. این یک وظیفه بود.»
فعالیتهای مادر ترزا تنها در هند نبود. او ۵۱۷ ماموریت تا سال ۱۹۹۶ در بیش از ۱۰۰ کشور جهان انجام داد و از جمله برای مبارزه با گرسنگی به اتیوپی رفت. در حادثه چرنوبیل برای کمک به آسیبدیدگان تشعشات هستهای راهی آنجا شد و برای کمک به قربانیان زمینلرزه در ارمنستان به این کشور سفر کرد. مادر ترزا به خاطر خدمات انساندوستانه خود در سال ۱۹۷۹ جایزه نوبل صلح را دریافت کرد. امروزه گروه مذهبی «کمک به همنوع» ۵ هزار عضو دارد و اعضای این گروه در ۷۰۰نقطه جهان فعالیت میکنند.
چه انتقادهایی از مادر ترزا مطرح شده است؟
گرچه فعالیتهای انسانی مادر ترزا با قدردانی شدید جهانی روبهرو بود، اما بسیاری نیز بودند که به انتقاد از او میپرداختند. سه پژوهشگر دانشگاههای کانادا در خلاصه نتایج تحقیق خود که قرار است در شماره بعدی نشریه دوزبانه «تحقیقات دینی» منتشر شود، به انتقاد از مادر ترزا و قداست او پرداختهاند. یکی از انتقادهایی که این سه محقق به مادر ترزا دارند شیوه برخورد او به بیماران بوده است. آنها به نقل از یک خبرنگار به نام «کریستوفر هیچنز» نوشتهاند که از مادر ترزا شنیده بود دردکشیدن فقرا نیز چون زجر مسیح هنگامی که به صلیب آویخته بود، زیباست. این سه محقق با اشاره به زندگی
مادر ترزا اعلام میکنند که این سخنان همگونی با زندگی شخصی او نداشت، زیرا مادر ترزا هنگام بروز درد در بدن خود برای تسکین آن به جلوگیری از درد با روشهای مشخص میپرداخت.
انتقاد ديگري كه اين سه محقق در ارتباط با مادر ترزا مطرح كردهاند، ناروشني در چگونگي مصرف كمكهاي مالي است كه به او ميشد. آنها خواستار روشن شدن سرنوشت ميليونها دلاري هستند كه از سراسر جهان براي كمك به بينوايان به دست مادر ترزا ميرسيد. مبلغان مذهبي كمك به همنوع تاكنون حاضر نشدهاند در باره اين تحقيق نظري بدهند. در خلاصه تحقيق آمده كه مادر ترزا به هيچ وجه مقدس نبوده است. اين سه محقق كانادايي، واتيكان را متهم كردهاند كه در جريان تقديس مادر ترزا به بسياري از ابهامات بيتوجهي كردهاند. آنها در انتهاي اين تحقيق به اين نتيجه كلي رسيدهاند كه تقديس مادر ترزا از طرف
واتيكان بدون ارزيابي دقيق شرايطي بوده كه به او نسبت داده ميشود. پس از مرگ مادر ترزا در سال ۱۹۹۷ ميلادي پاپ ژان پل دوم، رهبر پيشين كاتوليكهاي جهان، در سال ۲۰۰۳ ميلادي تحقيق در باره قديس بودن او را به جريان انداخت. واتيكان سرانجام درمان زني هندي را كه توموري در شكم خود داشت، به دست مادر ترزا به رسميت شناخت. واتيكان در شرحي درباره مادر ترزا نوشت: روح او از نور عيسي مسيح آكنده بود. مونيكا بسرا، زن هندياي كه بيماري سرطانش درمان شده، گفته بود كه با نگاه كردن به عكس مادر ترزا بهبود يافته است. او افزوده بود پرتوهاي نور مادر ترزا تومور سرطانياش را درمان كردند. سخنان اين
زن در حالي بود كه شوهر و كاركنان بيمارستان بر اين نظر بودند كه معالجات پزشكي موجب شفا يافتن او شده است.
