گروه اقتصادی- آمارهای مرکز آمار ایران نشان می‌دهد از سال ۹۲ تا سال ۹۶ ضریب جینی یا همان شکاف طبقاتی دهک‌ها افزایش یافته علی رغم آنکه این ضریب طبق قانون برنامه ششم به ۰.۳۴ درصد کاهش یابد.

به گزارش افکارنیوز؛ طبق ماده ۳ قانون برنامه ششم توسعه در بخش اقتصاد کلان عنوان شده به منظور دستیابی به رشد اقتصادی متوسط سالانه ۸ درصد و ضریب جینی ۰.۳۴ در سال پایانی برنامه، اهداف کمی کلان و بخش‌های اقتصادی تعیین شده است.

یادآوری این نکته بی‌وجه نیست که اعداد دیگری نیز درباره ضریب جینی از سوی دیگر نهادهای رسمی کشور اعلام شده است که آن اعداد بیش از عدد اعلام شده از سوی مرکز آمار بوده و ضریب جینی را بالای ۰.۴ نشان می‌دهد.

بدین منظور تولید ناخالص داخلی، تولید سرانه، بهره‌وری کل عوامل تولید، تشکیل سرمایه ثابت ناخالص باید به ترتیب به طور متوسط ۸، ۶.۷، ۲.۸ و ۲۱.۴ درصد رشد کنند تا بتوان ضریب جینی را کاهش داد.

طبق گزارش منتشر شده از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس، قدرت خرید خانوارهای ایرانی در تابستان سال جاری نسبت به فصل بهار، کاهش محسوسی داشته است؛ به طوری که خط فقر مطلق برای یک خانوار چهار نفره در در شهرستان تهران، ۳۰۰ هزار تومان افزایش داشته است.

از ابتدای تیرماه سال جاری  پیشنهاد بازنگریدستمزد کارگران برای اولین بار مطرح شد. این پیشنهاد درست زمانی مطرح شد که منحنی معادلات بسیاری از بازارهای داخلی از جمله خودرو،مسکن گرفته تا دلار و طلا تحت تأثیرنوسان نرخ ارزبالا و پایین رفت  و همین موضوع باعث کاهش قدرت خرید کارگران شد. چرا که قیمت تمام سبد معیشتی خانوار کارگری افزایش یافت اما دستمزد کارگران تغییری پیدا نکرد. این افزایش ها تا جایی پیش رفت که افزایش هزینه ها،نفس معیشت  خانوارهای کارگری را گرفت و با مشکلات متعددی مواجه شدند و در همین راستا کارگران طی نامه ای به شورای عالی کار خواستاربررسی راهکارهای بهبود وضع معیشت کارگران شدند.

عضو هیئت مدیره کانون عالی شورای اسلامی کار کشور گفت: کارگری که یک میلیون و 200 هزار تومان دستمزد دارد چگونه باید افزایش 200 درصدی قیمت‌ها را تحمل کند؟

علی اصلانی با بیان اینکه وضعیت کارگران در سراسر کشور خوب نیست، گفت: الان میان خط فقر و دستمزد کارگران یک فاصله حدوداً 53 درصدی ایجاد شده و تا زمانی که این فاصله از بین نرود شرایط کارگران در همین وضع باقی خواهد ماند.

اصلانی خاطرنشان کرد: حدود 13 میلیون کارگر در کشور وجود دارد که با احتساب افراد تحت پوشش آنان، جمعیت جامعه کارگری به 53 میلیون نفر می‌رسد، قدرت خرید این جامعه در اوضاع فعلی کاهش زیادی داشته و اگر دولت حقوق کارگران را افزایش ندهد اوضاع این جامعه خوب نخواهد شد.

رئیس کانون شوراهای اسلامی کار البرز به سفر اخیر وزیر کار به البرز اشاره و خاطرنشان کرد: در این سفر بنده به عنوان نماینده کارگران البرز لزوم افزایش حقوق کارگران را گوشزد کردم که آقای شریعتمداری قول دادند جلسه شورای عالی کار برای بحث افزایش دستمزد کارگران تشکیل شود، تاکنون دو جلسه تشکیل شده اما نتیجه‌ای به دنبال نداشته است.

این فعال کارگری ادامه داد: می‌توان گفت تولیدکننده و فروشنده از تورمی که ایجاد شده ضرر نکرده‌اند اما کارگری که حقوقش در این شرایط بیشتر نشده آسیب دیده است با این وجود کارفرمایان زیر بار افزایش حقوق نمی‌روند. بحث ما این است، حالا که دولت عنوان می‌کند اوضاع درآمدی خوبی داشته، کارگران را به صورت ویژه ببیند تا فاصله‌ای که بین دستمزد کارگر و خط فقر و تورم ایجاد شده از این بیشتر نشود.

اصلانی ضمن ابراز نگرانی از وخیم شدن اوضاع کارگران در کشور خاطرنشان کرد: کارگری که چند ماه حقوق نگرفته کجا باید داد بزند؟ کارگر از کجا باید بیاورد و گوشت 70 هزار تومانی بخرد؟ ما از دولت انتظار داشتیم در بودجه 98 این مسائل را ببیند.

وی در ادامه اوضاع سازمان تأمین اجتماعی را هم نامساعد عنوان و اعلام کرد: ما در استان البرز 134 هزار بازنشسته داریم که سر ماه باید از تأمین اجتماعی حقوق بگیرند، از طرف دیگر فقط 350 هزار نفر شاغل هستند که به این سازمان ماهیانه پرداخت دارند، این نسبت ورودی و خروجی با بیمه‌های بیکاری که هر ماه به تعداد آن اضافه می‌شود چندان خوب نیست.

این فعال کارگری به وضعیت نگران کننده درمانی جامعه کارگری هم اشاره و اعلام کرد: متأسفانه تأمین اجتماعی به بهانه قاچاق دارو و سوءاستفاده از دفترچه‌های بیمه، 27 قلم دارویی مثل شربت سینه، قرص سرماخوردگی، سردرد و ... را از لیست بیمه حذف کرده است و این داروها باید به صورت آزاد تهیه شود، در این شرایط وضعیت درمانی کارگران واویلا شده است.

اصلانی افزود: یک کارگر چقدر می‌تواند این شرایط را ببیند و حرف نزند؟ ما احساس می‌کنیم جامعه کارگری در کشور صاحب ندارد.

این فعال کارگری خاطرنشان کرد: به جرأت می‌توانم بگویم که حقوق یک میلیون و 200 هزار تومانی کارگر ظرف 10 روز خرج می‌شود، دود رکود، تورم و ... همه در چشم کارگر است و زندگی کارگران در این شرایط عذاب‌آور شده است.