پیامدهای ویرانگر «شورای صلح» ترامپ برای جهان

  تحلیلگر رسانه انگلیسی زبان با برشمردن پیامدهای ویرانگر طرح موسوم به «شورای صلح» رئیس‌جمهور آمریکا برای مردم غزه و نظم بین‌المللی این طرح را نه تنها نقابی برای ادامه یافتن مصائب و رنج‌های فلسطینیان، بلکه یک ضربه اساسی به نهادهای بین‌المللی و حاکمیت قانون می‌داند.

 «جاناتان کوک» تحلیلگر رسانه انگلیسی «میدل ایست آی» در مطلبی تحت عنوان «شورای صلح ترامپ میخ آخر بر تابوت غزه است» بر ماهیت فریبنده این به اصطلاح «شورای صلح» تاکید کرده و اهداف واقعی آن را در راستای ادامه یافتن رنج‌های فلسطینی‌ها و کنار گذاشتن نهادهای بین‌المللی و حاکمیت قانون می‌داند.

 طرح ترامپ تحت عنوان «شورای صلح» پس از یک «آتش‌بس» سه‌ماهه در غزه ارائه شده است؛ آتش‌بسی که در عمل پس از آن نیز همچنان با کشته شدن صدها فلسطینی، ویرانی گسترده و مرگ کودکان بر اثر سرمای شدید همراه بود.

او نوشته است: « دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در حالی  "آتش‌بس" سه‌ماهه در غزه را یک "موفقیت بزرگ" اعلام کرده که اکنون می‌خواهد به سمت اجرای مرحله دوم به اصطلاح "طرح صلح" خود برای این باریکه حرکت کند. اما این موفقیت ادعایی چه شکلی بوده است؟ سربازان اسرائیلی از اکتبر به این سو بیش از ۴۶۰ فلسطینی از جمله حداقل ۱۰۰ کودک را کشته‌اند.  همچنان اسرائیل ۲۵۰۰ ساختمان دیگر که از جمله معدود ساختمان‌های آخر باقی‌مانده فلسطینی‌ها هستند را با خاک یکسان کرده است. و از سوی دیگر در ضمن یک فاجعه انسانی مستمری که اسرائیل آن را با اعمال محاصره در جهت قطع دسترسی به غذا، آب، دارو و سرپناه مهندسی کرده، تایید شده که حداقل هشت نوزاد در اثر سرمای زمستان جان باخته‌اند.»

به عقیده جاناتان کوک، این وضعیت و این واقعیت نشان می‌دهد اصطلاحات «صلح» و «آتش‌بس» در این پس‌زمینه معنایی کاملاً وارونه و از جنس آثار ویرانشهر نویسنده مشهور انگلسیی «جورج اوروِل» هستند. به گفته جاناتان کوک همچنین هدف اصلی این به اصطلاح شورای صلح ترامپ، مدیریت «بازسازی» غزه پس از ۲ سال نسل‌کشی بوده اما از طرفی این بازسازی در واقع به معنای «پاکسازی نهایی حیات فلسطینی در غزه» و تحقق رؤیای دیرینه اسرائیل برای خلاص شدن از ساکنان آن است.

 نویسنده خاطر نشان کرده است: «ترامپ حدود یک هفته پیش برای نشان دادن گذار به این مرحله جدید از یک به اصطلاح "شورای صلح" برای تعیین آینده این منطقه محصور رونمایی کرد. اما "صلح" و "آتش‌بس" در اینجا دقیقا  معنایی از جنس اثر مشهور ۱۹۸۴ جورج اوروِل دارند. موضوع این شورای صلح پایان دادن به رنج مردم غزه نیست بلکه مساله بر سر کنترل روایت به سبک مفهوم "برادر بزرگ" در کتاب ۱۹۸۴ است؛ طرحی که در واقع نابودی نهایی حیات فلسطینی ها در غزه را به عنوان "صلح" می‌فروشد. طبق این طرح پیچش روایت در این است که وقتی حماس خلع سلاح شود، این شورا وظیفه بازسازی غزه را بر عهده خواهد گرفت.

در عین حال فرض ضمنی آن این است که زندگی برای بازماندگان نسل‌کشی ۲ ساله اسرائیل علیه غزه – جنگی که هیچ رهبر غربی آن را به عنوان نسل‌کشی به رسمیت نشناخته و اهمیتی به رقم فلسطینی‌های کشته شده در نتیجه این حملات نداده است - به تدریج به حالت عادی بازخواهد گشت.»