از لوئیزیانا تا گرینلند: تاریخ طولانی آمریکا در خرید سرزمین‌ها

 اظهارات دونالد ترامپ ، رئیس‌جمهور آمریکا در مورد تصاحب جزیره گرینلند که تحت حاکمیت دانمارک قرار دارد، با تاریخ طولانی ایالات متحده در خرید و الحاق سرزمین‌ها هماهنگ است. این جزیره نه تنها استثنا نیست، بلکه ادامه سیاست خرید جغرافیایی است که آمریکا در طول تاریخ خود دنبال کرده است. در اینجا به برخی از مهم‌ترین این معاملات تاریخی اشاره می‌شود:

معامله لوئیزیانا (۱۸۰۳)

در سال ۱۸۰۳، فرانسه به دلیل بحران مالی شدید، از واگذاری سرزمینی وسیع به نام لوئیزیانا که مساحتی بیش از دو میلیون و ۱۴۰ هزار کیلومتر مربع داشت، صرف‌نظر کرد و آن را به ایالات متحده فروخت. مبلغ این معامله ۱۵ میلیون دلار بود که منجر به دو برابر شدن مساحت ایالات متحده در آن زمان شد، در حالی که این کشور تنها ۱۷ ایالت داشت.

آلاسکا (۱۸۶۷)

پس از شکست‌های متوالی روسیه در جنگ کریمه و فشارهای اقتصادی، امپراتوری روسیه تصمیم به فروش سرزمین آلاسکا گرفت که مساحتی معادل یک میلیون و ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع داشت. این منطقه در سال ۱۸۶۷ با مبلغ ۷.۲ میلیون دلار به ایالات متحده فروخته شد.

جزایر ویرجین (۱۹۱۷)

در سال ۱۹۱۷، ایالات متحده از پایان جنگ جهانی اول بهره برد و از دانمارک جزایر ویرجین در دریای کارائیب را با مبلغ ۲۵ میلیون دلار خریداری کرد.

تصاحب گرینلند

دونالد ترامپ در چندین نوبت تهدید کرده که ایالات متحده قصد تصرف جزیره گرینلند را دارد، این جزیره خودمختار تحت حاکمیت دانمارک است، و ترامپ معتقد است که این سرزمین برای سیستم دفاعی موشکی و ضد هوایی آمریکا از اهمیت زیادی برخوردار است.

به‌تازگی، چهار منبع آگاه به خبرگزاری رویترز اعلام کرده‌اند که مقامات آمریکایی در حال بررسی پیشنهاداتی برای پرداخت مبالغ مالی به ساکنان گرینلند هستند. این پرداخت‌ها ممکن است شامل مبالغی بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار دلار به ازای هر فرد باشد تا آنها را به جدایی از دانمارک ترغیب کند. مجموع این پرداخت‌ها ممکن است به حدود ۶ میلیارد دلار برسد و به‌عنوان روشی عملی برای «خرید» جزیره در نظر گرفته شود.

گرینلند که حدود ۵۷ هزار نفر جمعیت دارد، به دلیل موقعیت استراتژیک خود در قطب شمال و منابع طبیعی غنی‌اش، به کانون رقابت‌های فزاینده میان ایالات متحده، روسیه و چین تبدیل شده است. به‌ویژه با ذوب شدن یخ‌ها در منطقه قطبی به دلیل تغییرات اقلیمی، این منطقه به یک نقطه حیاتی برای هر دو ابرقدرت جهانی تبدیل شده است.